“ฉันจะทำยังไงดีล่ะแม่นิด ตาเมธยังคบหาอยู่กับยายหมอคนนั้น”

คุณหญิงเมธาวีบ่นกับคนสนิทวัยใกล้เคียงกันด้วยความน้ำเสียงเคร่งเครียด

“คุณเมธคงไม่กล้าขัดคำสั่งคุณหญิงหรอกมั้งคะ”

“จะไม่กล้ายังไง เมื่อเช้าแม่นิดก็ได้ยินไม่ใช่เหรอที่ตาเมธพูดน่ะ”

“ได้ยินค่ะ แต่ดิฉันว่ายังไงคุณเมธก็คงไม่กล้า...”

“ตาเมธดื้อเงียบมานานแล้ว และก็แสดงอาการดื้อรั้นออกมาสุดโต่งเรื่องหนูทราย” คุณหญิงเมธาวีเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“แล้วนี่ฉันจะทำยังไงดี ถึงจะทำให้ตาเมธเลิกรังเกียจหนูทรายเสียที” ยิ่งพูดคุณหญิงเมธาวีก็ยิ่งเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ

“เห็นหน้าเศร้าๆ ของหนูทรายแล้ว ฉันก็ยิ่งไม่สบายใจ สงสารเหลือเกิน”

“ดิฉันว่าบางทีคุณเมธอาจจะไม่ได้เกลียดชังอะไรหนูทรายก็ได้นะคะ คงแค่แกล้งยั่วคุณหญิงเล่นๆ เท่านั้นแหละค่ะ”

“แม่นิดคิดแบบนั้นเหรอ”

“ค่ะ เพราะบางครั้งดิฉันเห็นคุณเมธเผลอมองหนูทรายแล้วอมยิ้ม”

“แล้วทำไมฉันไม่เคยเห็นเลยล่ะ เห็นแต่ตาเมธทำหน้ายักษ์ใส่หนูทรายอย่างเดียว”

ป้านิดหัวเราะน้อยๆ “บางทีคุณเมธยังไม่อยากให้คุณหญิงเห็นกระมั้งคะ”

คุณหญิงเมธาวีถอนใจออกมา “แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่สบายใจอยู่ดีนั่นแหละ ฉันต้องหาทางช่วยหนูทรายให้สมหวังให้ได้”

“คุณหญิงก็จะพลอยสมหวังไปด้วยใช่ไหมคะ” ป้านิดอดที่จะพูดขึ้นอย่างรู้ทันไม่ได้

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันอยากได้หนูทรายมาเป็นลูกสะใภ้แม่นิดก็รู้นี่”

ป้านิดนั่งอมยิ้ม ก่อนจะถามออกมา “แล้วคุณหญิงจะทำยังไงล่ะคะ”

“นั่นสิ ฉันจะทำยังไงดี”

คุณหญิงเมธาวีนั่งคิดไปคิดมาอยู่พักใหญ่ก็ดีดนิ้วขึ้นมาเสียงดัง

“คิดออกแล้ว”

“คิดอะไรออกเหรอคะคุณหญิง” ป้านิดถามด้วยความตื่นเต้น

ใบหน้าของคุณหญิงเมธาวีเปื้อนยิ้ม ก่อนจะเล่าแผนการจับคู่ออกมา

“ฉันจะวางยาตาเมธ”

“ห๊ะ?!”

“ชูว์ ทำไมแม่นิดจะต้องทำเสียงดังด้วยล่ะ เดี๋ยวใครก็ผ่านมาได้ยินพอดี”

คุณหญิงเมธาวีเอ็ดตะโรคู่สนทนาอย่างไม่พอใจ ป้านิดรีบยกมือขึ้นปิดปากทันที

“ขอโทษค่ะคุณหญิง... แต่ว่าคุณหญิงจะวางยาอะไรคุณเมธคะ”

คนถูกถามยิ้มกริ่ม “ก็ยาที่จะทำให้ตาเมธนอนบนเตียงเดียวกับหนูทรายยังไงล่ะ” พูดไปก็หัวเราะชอบใจไป “แม่นิดรู้ใช่ไหมว่ายาอะไร”

ป้านิดยิ้มเขินๆ ก่อนจะรีบตอบ “รู้สิคะว่ายาอะไร ว่าแต่คุณหญิงจะให้ดิฉันออกไปซื้อมาเหรอคะ”

“ใช่ ไปหามาให้ได้นะ เอาให้ได้เย็นนี้เลย”

“ทำไมเอาเร็วนักล่ะคะ”

“ก็ฉันจะจัดการตาเมธคืนนี้ไง ปล่อยไว้นานเดี๋ยวตาเมธเสร็จยายหมอหน้าพลาสติกนั่นพอดี” สีหน้าของคุณหญิงเมธาวีเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถไปส่งแม่นิดนะ ออกไปร้านขายยาญาติของฉันน่ะ แม่นิดรู้จักใช่ไหม”

“เอ่อ รู้จักสิคะ คุณหญิงเคยใช้ดิฉันไปซื้อยามาสี่ห้ารอบแล้วค่ะ”

“งั้นก็ดี รีบไปรีบมาล่ะ เดี๋ยวเราจะได้มาวางแผนกัน คืนนี้ฉันจะได้หนูทรายมาเป็นสะใภ้เสียที”

“ค่ะ คุณหญิง”

Bình Luận ()

0/255