“อย่าไปตำหนิหนูทรายเลย แม่เป็นคนขออยู่ดูละครเอง” คุณหญิงเมธาวีพูดขึ้นอย่างรู้ทัน “ว่าแต่แกมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวแม่ให้หนูทรายเอานมอุ่นๆ ขึ้นไปให้ก็แล้วกันนะ”

ทรายทองสะท้านไปทั้งร่าง อยากจะปฏิเสธแต่ก็ไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนั้น

“ให้ป้านิดก็ได้ครับ ผมจะได้ดื่มนมคล่องคอหน่อย”

“แหม ทำเป็นปากดี เดี๋ยวจะดูสิว่าจะพูดแบบนี้ไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือเปล่า” คุณหญิงเมธาวีทำหน้าย่นใส่บุตรชาย และมองอย่างหมั่นไส้

เมธวัฒน์ยิ้มน้อยๆ ไหวไหลทรงพลังและพูดขึ้น “ผมก็ปากดีแบบนี้เสมอนั่นแหละครับ และก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไป ขอตัวนะครับคุณแม่”

“ไปเลย ฟังแกพูดแล้วแม่ลมจะขึ้น”

ชายหนุ่มยิ้มบางๆ ให้มารดา กำลังจะเดินจากไป ก็อดที่จะปรายตามองคนตัวเล็กไม่ได้ เขาเห็นหล่อนนั่งก้มหน้านิ่ง เนื้อตัวเล็กๆ นั้นสั่นเทาราวกับลูกนก ฉับพลันรอยยิ้มไม่ได้ตั้งใจก็บังเกิดขึ้นบนใบหน้า แต่พอได้สติก็รีบซ่อนมันเอาไว้ทันที

“ราตรีสวัสดิ์ครับคุณแม่”

ลูกชายเดินหนีขึ้นชั้นบนไปแล้ว คุณหญิงเมธาวีจึงหันไปขยิบตาส่งสัญญาณให้กับป้านิดที่นั่งรอรับคำสั่งอยู่ ป้านิดรีบออกไปจากห้องรับแขกเพื่อทำตามแผนทันที

“หนูทรายง่วงนอนหรือยังล่ะ”

“เอ่อ ทรายยังไม่ง่วงหรอกค่ะ คุณหญิงล่ะคะ ง่วงนอนหรือยังคะ”

หญิงสูงวัยส่ายหน้าน้อยๆ “ฉันยังไม่ง่วงหรอก ว่าจะดูละครเรื่องนี้ให้จบก่อน กำลังสนุกเลย พระเอกกับนางเอกกำลังจะได้กันแล้ว”

พวงแก้มของทรายทองเป็นสีระเรื่อขึ้น

“หนูทรายว่าพระเอกจะรักนางเอกหลังจากที่มีอะไรกันแล้วไหม”

“พระเอกต้องรักนางเอกอยู่แล้วค่ะ”

“นั่นสินะ ยังไงพระเอกก็ต้องรักนางเอกอยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นหนูทรายเป็นนางเอก และให้ตาเมธเป็นพระเอกนะ”

“เอ่อ...”

ทรายทองเบิกตากว้างตกใจ และรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน

“ทราย... ทรายไม่อาจเอื้อมหรอกค่ะ”

“อาจองอาจเอื้อมอะไรกันล่ะ ฉันอยากได้หนูทรายมาเป็นลูกสะใภ้ หนูทรายก็รู้มานานแล้วนี่”

“คือทราย...”

“ฉันรู้ว่าตาเมธร้ายกาจกับหนูทรายมาก แต่ไม่ต้องกังวลนะ ฉันมีวิธีปราบตาเมธ”

สีหน้าที่ยิ้มหยิ่มของคุณหญิงเมธาวีทำให้ทรายทองเต็มไปด้วยความแปลกใจ แต่กระนั้นก็ไม่กล้าถาม

“เอาเป็นว่าหนูทรายนั่งดูละครกับฉันต่ออีกสักตอนสักตอนนะ แล้วค่อยขึ้นนอน”

“ได้ค่ะคุณหญิง”

ก่อนจะจ้องมองไปที่จอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ ภาพของพระนางกำลังกอดรัดกันบนเตียงทำให้หล่อนรู้สึกขัดเขินไม่น้อย หล่อนจ้องมองและพยายามไม่คิดอะไร แต่ไม่ช้าภาพของพระเอกก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าของเมธวัฒน์

โอ้... หล่อนอุทานอยู่ภายในอกอย่างตกใจ เนื้อตัวสาวร้อนผะผ่าวขึ้นมาทันที

หล่อนหลับตาลงและพยายามที่จะควบคุมสติของตัวเอง

“เป็นอะไรไปเหรอหนูทราย หน้าตาแดงเชียว”

“เอ่อ... เปล่าค่ะคุณหญิง”

คุณหญิงเมธาวีอมยิ้ม และไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากนั่งจ้องมองละครผ่านจอโทรทัศน์ต่อไปอย่างมีความสุข ตรงกันข้ามกับหล่อนที่กำลังรู้สึกอุ่นซ่านไปทั้งเนื้อทั้งตัว

เมธวัฒน์เดินออกมาเปิดประตู เมื่อมันถูกเคาะเบาๆ สองครั้ง

“คุณเมธคะ คุณหญิงให้ป้าเอานมมาให้ค่ะ”

Bình Luận ()

0/255