ใจจริงเธออยากได้คนปรึกษาเรื่องระหว่างชายหญิงมากกว่า เกี่ยวกับท่วงท่า และอารมณ์ของการร่วมรัก อาจด้วยเพราะเธอไม่เคยมีแฟน จึงทำให้ไม่รู้จักความรู้สึกนั้นก็ว่าได้

“เอ่อ คือว่าฟ้า” เสียงเขียวหวานเรียกเธอ ที่กำลังคุยกับก้องเรื่องหาบก. ส่วนตัวก็เดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลัง

ท่าทางจ๋อยเหมือนคนสำนึกผิดของเธอ ทำให้นางฟ้าเพียงแค่มองนิ่งๆ เท่านั้น หล่อนเป็นคนเรียบร้อย อ่อนหวาน บางครั้งก็เหมือนมีน้ำใจแต่เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจริงๆ แล้วความคิดข้างในนั้นใช่แบบเดียวกับที่แสดงออกมาหรือเปล่า

“มีอะไรหรือเปล่า” นางฟ้าถาม เหตุการณ์คราวก่อนที่ต้นฉบับเรื่องที่สองของเธอจะถูกลบออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์ของก้อง มันย้ำเธอถึงความรู้สึกที่มีต่อคนตรงหน้าอยู่บ่อยครั้ง

“เราเห็นว่าฟ้าอยากได้คนช่วย” เธอพูดอ่อนหวานแบบเคย

“อือ ใช่ ทำไมเหรอ?” เธอที่มองเขียวหวาน พยายามไม่คิดร้ายว่าอีกฝ่ายกำลังมีแผนการอะไรอยู่ เพราะจากคราวที่แล้วหล่อนทำเจ็บช้ำ จนเธอเกือบไม่ได้ทำงานนี้ด้วย เมื่อมีบทเรียนก็ต้องจดจำเอาไว้

“ให้เราช่วยไหม”

“มันจะดีเหรอ เธอเพิ่งจา....” นางฟ้าถาม เธอเองก็อยากรักษาน้ำใจอีกฝ่ายเหมือนกัน แต่การพูดจาอ้อมโลกบางทีมันก็ทำให้การสื่อสาร และความหมายเปลี่ยนไปได้เหมือนกัน ก่อนจะต่อ “ขโมยงานของเราไปเองนะ” คำพูดตรงไปตรงมา

ไหนจะชื่อเรื่องที่ถูกเปลี่ยนอีก ถ้าหากเธอไม่ติดต่อมา

ย้อนไปเมื่อไม่นานมานี้

เธอกลับเห็นนิยายอีกชื่อเรื่องหนึ่ง อีกนามปากกา

ทั้งชื่อเรื่อง และนามปากกาที่มันควรจะต้องเป็นของเธอเท่านั้น นางฟ้าพยายามโทร.

พอดีว่ามีเรื่องด่วนมากจริงๆ ค่ะ” หญิงสาวร้อนใจเมื่อเห็นนิยายของเธอกำลังจะเปิดตัวเดือนหน้า

“ขอทราบเรื่องที่อยากเข้าพบหน่อยค่ะ”

ฉันอยากรู้ว่าทำไมถึงทำแบบนี้” เธอตอบน้ำเสียงกรุ่นโกรธอยู่บ้างไม่คิดว่าสำนักพิมพ์ที่มีชื่อเสียง จะกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ลงคอ

บก. สำนักพิมพ์ที่นี่

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ให้พี่ช่วยไหม”

แล้วทำไมมันกลายเป็นของคนอื่นที่กำลังจะวางจำหน่าย”

เมื่อเห็น ชื่อเรื่อง นามปากกา และเนื้อหาข้างใน

พี่ช่วยฟ้าได้ไหมคะ” นางฟ้าจวนจะร้องไห้ ผลงานเรื่องแรกของเธอถูกใครไม่รู้แย่งไป เปลี่ยนทั้งชื่อเรื่อง

Bình Luận ()

0/255