ด้านเจ้านายหนุ่มกำลังประคองร่างของนางฟ้าขึ้นมาก่อนจะถูกอีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับแขน และยังลูบไล้ตามอกแข็งของเขาอีก เธอร้องไห้เพราะทรมานไปทั่วทั้งร่างกาย ความร้อนรุ่มทำให้หญิงสาวขยับกายไปพิงร่างของชายตรงหน้า

เลื่อนหน้าขึ้นหมายซุกไซ้ซอกคอของเขา ลวนลามคนแปลกหน้าซึ่งเป็นไปเองตามความร้อนของร่างกายที่โดนวางยา สองมือลูบสะเปะสะปะไปตามเรือนร่างกำยำของบุรุษเพศ

“อื้อ ฟ้าร้อน ช่วยฟ้าด้วย”

เมื่ออีกฝ่ายเบี่ยงหน้าหนี นางฟ้าจึงซบหน้าลงกับอก ร้องครางเสียงแผ่ว พยายามเบียดหน้าอกตัวเองเข้าเสียดสีกับเรือนร่างกำยำของเขา ความทรมานตรงกลางใจร่างกายสาวทำให้นางฟ้ากลายเป็นอีกคน ลมหายใจแรงๆ ดังขึ้นไม่ห่าง ฝ่ามือของเธอเลื่อนไปลูบทั่วทั้งร่างกายของเขาบอกว่า ตอนนี้เธอไม่ไหวแล้ว

ด้านวัลดัสแทนที่จะรังเกียจการสัมผัสจากเธอและผลักเธอออกไปซะที แต่ไม่เลยเขากลับไม่รังเกียจสัมผัสจากเธอ แม้แต่กลิ่นกายที่ลอยแตะจมูกจนต้องก้มลงสูดดมราวกับคนโรคจิต แขนกำยำโอบกอดร่างที่พิงกายอยู่กับตัวเองอย่างสงสาร

“คุณชื่ออะไร”

“ชื่อนางฟ้าค่ะ ช่วยด้วย อา...”

นางฟ้าเงยมองหน้าของอีกฝ่าย เพราะแสงจากหลอดไฟสว่างจ้าจนแสบตาทำให้ไม่เห็นว่าชายร่างสมบูรณ์แบบคนนี้เป็นใคร ชายหนุ่มก้มหน้าลงใกล้จนเธอเผยอปากรอคอยอย่างมีหวังว่าเขาจะมอบจูบให้แต่เปล่าเลย ชายหนุ่มก้มตัวช้อนร่างของนางฟ้าขึ้นแทน

“เอากุญแจห้องมา แล้วจัดการตามไปสืบให้เรียบร้อย”

เจ้านายหนุ่มขอกุญแจห้องพักจากลูกน้องที่ยืนตาค้างกับการกระทำของตนเอง เขาจึงรีบยื่นให้

และไม่มีท่าทีรังเกียจเสียด้วย แค่ที่สนามบินก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าเขาไม่ชอบ

ในลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้นตามหมายเลขที่กดไป ร่างที่ถูกอุ้มอยู่ก็พยายามส่งเสียงครวญครางไม่เป็นภาษา ใช้หน้าตัวเองถูไปมาตามหน้าอกกว้างของชายหนุ่ม ปากก็ร้องทรมานไม่หยุด

“ฟ้าร้อน คุณไม่ร้อนเหรอ ถอดเสื้อออกเถอะนะคะ”

จึงเบียดร่างกายส่งสองมือเข้ากอดคอใหญ่

ขนอ่อนลุกซู่ ความทรมานแล่นทั่วตลอดร่างกาย ร่ำร้องเพียงว่าต้องการเธอ ความปรารถนารุนแรงครั้งแรกยามที่ถูกร่างบางเสียดสีภายนอกเขาก็แทบทนไม่ไหวต้องแกล้งขู่เสียงเข้ม

“ถ้าขืนคุณยังยั่วผมไม่เลิกคุณจะทรมานแบบนั้นตลอดทั้งคืน”

แม้ว่าใจนั้นอยากจะพูดอย่างที่เขาเองก็ปรารถนาออกไป แต่ด้วยเพราะเธอกำลังถูกพิษยานรกนั้นรุมเร้าอยู่เขาจึงไม่ควรฉวยโอกาสตอนที่หล่อนยังไม่ได้สติแบบนี้ ลิฟต์บ้านี่ก็ช้าชะมัด!

“แต่ฟ้าทรมาน แล้วก็ร้อน”

เลื่อนมือมาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนชายหนุ่มต้องเปลี่ยนท่าให้สองขาตวัดรัดรอบเอวสอบของเขาไว้ สองฝ่ามือช้อนสะโพกงอนงามให้หล่อนอยู่ในท่ากะเตงอุ้มเด็กจับมือของเธอให้โอบคอของเขาไว้

“คุณใจร้าย ฟ้าทรมานจะแย่แล้ว”

แต่เธอจูบเขาได้ นางฟ้าใช้เรียวปากเลื่อนจูบตามลำคอของชายแปลกหน้าที่ยังไม่ได้แนะนำตัวเองให้รู้จักเบาๆ

“นางฟ้าอย่าให้ผมต้องโยนคุณลงพื้นนะ”

เขาก็ต้องทรมานแบบนี้ ร้อนรุ่มไม่ต่างจากคนถูกยาสั่ง ต้องการจนปวดร้าวเพียงแค่เธอสัมผัส บัดซบ

“แต่คุณก็รู้สึก ช่วยฟ้านะคะ ฟ้าต้องการคุณ อา...”

ติ๊ง!

Bình Luận ()

0/255