love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 6 ขายตัวช่วยแม่

บทที่ 6 ขายตัวช่วยแม่

“คุณมาแล้ว?” ซูเซิ่งเจถือถ้วยชา ยืนอยู่ที่ปากประตู อีกมือหนึ่งล้วงกระเป๋าอยู่ ใบหน้าลักษณะดี ดวงตาคมกริบ แสงอาทิตย์ส่องเข้าที่บนตัวเขา มองจากมุมไกล ดุจดั่งเทพเทวา

มีเพียงหยางหยิงหยิงที่รู้ว่าเขาเป็นเหมือนปีศาจ

“อืม ศาสตราจารย์ ฉันมาแล้ว” หยางหยิงหยิงยืนตรงนั้นอย่างไม่นอบน้อม บนใบหน้าอันเล็กเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ปากเล็กสีแดงเม้มอยู่ เหมือนกำลังเก็บความโมโห ทำให้ร่างกายของซูเซิ่งเจตึงเครียด

หญิงสาวคนนี้ มักจะทำให้เขาเกิดความปรารถนาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“เข้ามาสิ มาดูสัญญา” ซูเซิ่งเจดื่มชาหนึ่งอึก ตอนนี้เขารู้สึกคอแห้งผาก

พูดจบซูเซิ่งเจหันหลังเข้าไปในบ้าน หยางหยิงหยิงก็ได้แต่เดินตามเข้าไป

ความหรูหราในบ้านทำให้หยางหยิงหยิงตะลึง ตอนที่บ้านเธอยังไม่ล้มละลาย ก็อยู่ในเมืองA แต่ก็ไม่ได้หรูหราเช่นนี้

พรมขนแกะ โคมไฟระย้าคริสตัล เฟอร์นิเจอร์ไม้แดง

ก็คิดว่าเขาเป็นเช่นนั้น

ถ้ารู้สึกว่าเหมาะสมก็เซ็นซะ”

หยางหยิงหยิงนั่งลงหยิบสัญญาขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด

จนกว่าซูเซิ่งเจจะแต่งงาน

ไม่ดึงรั้งพัวพัน

ตอนนี้สามารถขายตัวเองเพื่อช่วยแม่ ก็ยังนับว่าขายได้ในราคาที่สูงมากทีเดียว

หยิบปากกาขึ้นมาหยางหยิงหยิงเซ็นชื่อของตัวเองลงไป

ซูเซิ่งเจมองดูหยางหยิงหยิงด้วยสายตาเย็นชาตั้งแต่ต้นจนจบ เขารู้ว่าเธอจะต้องเห็นด้วย

หยางหยิงหยิงก็ส่งสัญญา

หลังจากนั้นก็บอกกับหยางหยิงหยิงว่า :

ซูเซิ่งเจโยนกุญแจพวงหนึ่งออกมา

ทุกคืนคุณจะต้องพักอยู่ที่นี่ หากมีธุระต้องไม่เกินเที่ยงคืน

Bình Luận ()

0/255