love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 29 ห้างสรรพสินค้าตระกูลซู

บทที่ 29 ห้างสรรพสินค้าตระกูลซู

หยางหยิงหยิงได้ยินว่าซูเซิ่งเจจะพาเธอไปที่บริษัทของเขา คิดว่ายังไงก็เสียเงินเหมือนกัน เจ้าคนนี้ก็รู้จักประหยัดเหมือนกัน

ซูเซิ่งเจหยุดรถ พาหยางหยิงหยิงมาที่ห้างสรรพสินค้าตระกูลซู

ที่นี่ถึงจะเรียกว่าแสงสีระยิบระยับ คนที่จะมาจับจ่ายที่นี่ล้วนเป็นผู้ดีทั้งนั้น มองใบหน้าของคนที่คิดว่าตัวเองแน่ที่สุดแล้ว ในกระเป๋านั้นเงินน้อยแล้ว รู้สึกไม่มีความมั่นใจ

อย่างเช่นเมื่อสักครู่คนที่ท่าทีลิงโลดอย่างหยางหยิงหยิง ตอนนี้ต้องมาคอยคิดคำนวณเงินในกระเป๋า ไม่รู้ว่าแค่ชุดชั้นในเงินยังจะพออยู่ไหม

ซูเซิ่งเจไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของหยางหยิงหยิง สนใจแค่เดินตรงไปยังโซนเสื้อผ้าผู้หญิง

หยางหยิงหยิงทำได้เพียงเดินตามเขาไป

การตกแต่งประดับประดาของที่นี่ และกระแสของผู้คน ทำไมถึงดูเป็นที่ที่หยางหยิงหยิงในตอนนี้ไม่ควรมาเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อสักครู่อยู่ที่ตลาดกลางคืน เงินในกระเป๋าตัวเอง จะซื้อเป็นสิบชุดก็ไม่เป็นปัญหา ตอนนี้ จะซื้อแค่ครึ่งตัวยังเป็นปัญหาเลย ยังจะดูแลธุรกิจของซูเซิ่งเจอีก นี่กำลังล้อเธอเล่นอยู่รึไง?

มาถึงโซนเสื้อผ้าผู้หญิง พนักงานเดินมารับอย่างกระตือรือร้น สอบถามแบรนด์เสื้อผ้าที่หยางหยิงหยิงชอบโดยคร่าวๆ

หยางหยิงหยิงบอกว่าแค่มาดู ซูเซิ่งเจไม่ได้พูดอะไร เดินไปอีกฝั่ง พนักงานจึงคิดว่าทั้งคู่ไม่ได้มาด้วยกัน

พนักงานเปลี่ยนเป้าหมายไปหาซูเซิ่งเจอย่างกระตือรือร้น ซูเซิ่งเจสวมเสื้อผ้าท่าทางน่าจะมีเงิน แต่หยางหยิงหยิงมีท่าทีพะว้าพะวัง ดูแล้วคงจะซื้อไม่ไหว

พลิกดูราคา

หยางหยิงหยิงเดินมาถึงส่วนขายชุดชั้นใน พลิกดูป้าย แปดพันแปด!

เงินเธอแม้แต่ชุดชั้นในยังซื้อไม่ได้เลย ในใจของหยางหยิงหยิงนั้นหดหู่ ซูเซิ่งเจนะซูเซิ่งเจ คุณพาฉันมาขายหน้ารึไงกัน?

คุณเลือกได้แล้วหรือยังคะ?” พนักงานถามซูเซิ่งเจ ผู้ชายคนนี้แม้จะดูเย็นชา แต่หน้าตาหล่อเหลา แถมยังซื้อเสื้อผ้าให้แฟนเป็นด้วย หายากจริงๆ

ก็ที่ผมเลือกพวกนี้ แล้วก็เสื้อผ้าที่คุณผู้หญิงท่านนั้นจับทุกตัว ใส่ถุงให้หมด”

“ที่เธอจับคุณเอาทั้งหมดหรอคะ?” พนักงานมองไปยังชายหนุ่มหล่อเหลาคนนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ

“เดิมก็ซื้อให้เธอ” ซูเซิ่งเจขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ

ผู้ชายเลือกเสื้อผ้า ผู้หญิงเดินเตร่ไปเรื่อย

พนักงานนำเสื้อผ้าที่หยางหยิงหยิงจับใส่ถุงเรียบร้อยทุกตัว

“เท่าไหร่?” ซูเซิ่งเจถาม

คุณผู้ชายจะรูดบัตรหรือว่า?” พนักงานแทบจะยิ้มสว่างไสว

“รูดบัตร” ซูเซิ่งเจยื่นบัตรให้หนึ่งใบ

คิดมาถึงตรงนี้ ซูเซิ่งเจรู้สึกสงสาร “ไปแล้ว?

ทั้งคู่นั่งรถกลับมาถึงคฤหาสน์ หยางหยิงหยิงนั่งลงบนโซฟา อยากคุยกับซูเซิ่งเจ

เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ทำให้เธอรู้สึกว่าที่ซูเซิ่งเจช่วยเหลือเธอเขาต้องมีเหตุผล ไม่แน่เขาอาจจะวางกับดัก ให้เธอตกลงไป

“ศาสตราจารย์ เชิญคุณมาตรงนี้หน่อยค่ะ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ” หยางหยิงหยิงพูดอย่างจริงจัง

ซูเซิ่งเจมองหยางหยิงหยิงเล็กน้อย แล้วเดินเข้ามา นั่งลงตรงหน้าของเธอ

“พูดมาเถอะ” ซูเซิ่งเจพิงพนักโซฟา

ฉันรับปากคุณว่าจะเป็นแฟนให้คุณ ทำให้ตัวเองตกต่ำมาจนถึงระดับนี้แล้ว วันนี้น้องสาวของคุณ ฉันไม่รู้จักเธอเลยสักนิด ทำไมเธอต้องทำกับฉันแบบนั้น ฉันอยากจะบอกว่า ศาสตราจารย์ พวกคุณจะทำยังไงกับฉัน?

ในเมื่อร่างกายของคุณมันไม่ได้สะอาดแล้ว คุณอยากจะทำอะไรล่ะ?”

ช่วงเวลาสั้นๆนี้ฉันหามาคืนให้คุณไม่ได้ ชีวิตของฉันมันก็ไม่คุ้ม ร่างกายก็สกปรก งั้นคุณไม่ใช่เสียเปรียบในธุรกิจแล้วหรอ?” เธอล่วงเกินเป็นครั้งแรก ยังมาบอกว่าเธอสกปรก

Bình Luận ()

0/255