บทที่ 99 หึงหรอ

บนหน้าจอปรากฎว่าเป็นคำว่า ลุง

เธอเช็ดน้ำตาและบอกตัวเอง “ห้ามร้อง เธอจะร้องทำไม ร้องไห้ให้กับผู้ชายมันไม่มีค่าเลย

แม้โทรศัพท์จะโทรเข้ามาแต่เธอก็ไม่คิดจะรับ

สายดับไป และดังขึ้นมาอีกครั้ง เธอจึงกอดเข่าตัวเอง และเม้นริมฝีปากไว้ โทรศัพท์ไม่ได้ดังซ้ำ ดวงตาของเธอก็รื้นน้ำตาขึ้นมาอีกครั้ง

“แค่สามครั้งยังไม่ถึง ฉันในใจของคุณแม้แต่จะโทรหาสามครั้งก็ไม่มีค่าพอใช่ไหม”

เธอยิ้ม และหยุดน้ำตาที่ไหลไว้ “ฉันเป็นอะไรสำหรับคุณ ฉันไม่ควรคาดหวังเลย....”

แม้ปากจะพูดอย่างนี้ แต่ในใจเธอกลับคิด เขาเป็นผู้ชายคนเดียวของเธอ ในใจของหลีโน่ คุณค่าของเฟิงหีโม่มากกว่าจางเยวี่ยเจ๋อนัก

ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้ทั้งสองก็แต่งงานกัน ถ้าอยากให้ความสัมพันธ์นี้เป็นปกติก็ย่อมได้ แต่ทำไมต้องทำให้เธอน่าสงสารขนาดนี้ด้วย

ในขณะที่คิดจะเก็บโทรศัพท์ และไปล้างหน้า ก็มีข้อความหนึ่งส่งเข้ามา ซึ่งเป็นข้อความจากเฟิงหีโม่ และเขาส่งมาแค่สั้นๆว่า [วีแชท]

เมื่อกดเข้าไป เธอถึงรู้ว่าตัวเองออกจากวีแชทตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เมื่อเปิดเข้าไปก็เห็ยข้อความของเขา มีทั้งพิมพ์ และส่งข้อความเสียงเข้ามา

[เมื่อกี้เป็นแม่บ้านทำห้องน้ำสกปรก เลยให้มาล้างใหม่]

หลีโน่บึนปากพิมพ์ตอบ “ตลบตะแลง”

จากนั้น รูปในห้องพัก และพนักงานที่จมูกแดงอย่างน่าสงสารก็ถูกส่งมาทั้งหมด

แม้จะเห็นรูป หลีโน่ก็ไม่เชื่อแล้ว

ครู่เดียวเฟิงหีโม่ก็วีดีโอคอลมา ครั้งแรกเธอไม่ได้รับ

เฟิงหีโม่เลยส่งข้อความมาอีกครั้ง “กล้ามากใช่มั้ยที่ไม่รับโทรศัพท์ ถ้าไม่รับเดี๋ยวกลับไปคุณโดนแน่”

เขาขู่เธอหรอ

หลีโน่โมโห เบิกตากว้าง จนตาแทบจะหลุดออกมา

ครั้งนี้เธอรับสาย แต่ก็เม้มปากแน่น

หน้าของเฟิงหีโม่ที่ปรากฎอยู่เต็มจอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ร้องไห้หรอ เป็นอะไร อย่าบอกนะว่าหึง”

หลีโน่รับโทรศัพท์ แต่ไม่ได้มองเขาตรงๆ และไม่ได้พูดอะไรออกไปด้วย

เมื่อเห็นว่าเธอโกรธจริงๆ และสีหน้าก็ไม่ดี เฟิงหีโม่จึงหันกล้องไปถ่ายทั้งห้องให้เธอดู

และทำเลอะพรม ผมเลยดุไป แต่เธอกลัวว่าจะถูกหักเงิน เลยร้องไห้จะขอทำความสะอาด เลยเสียเวลาผมอาบน้ำ

บนเตียงก็ยังเรียบร้อย เขาใส่เสื้อเชิ้ต แต่ไม่ว่าจะยังไง

ดังนั้นสายนี้จึงเป็นเฟิงหีโม่พูดซะส่วนใหญ่ เธอไม่ได้ตอบกลับอะไรไป แต่ก็ไม่ได้วางสาย

เธอไม่เคยเจอเฟิงหีโม่พูดจนปากเปียกปากแฉะขนาดนี้มาก่อน จนเมื่อเขาเห็นว่าสีหน้าของหลีโน่เริ่มเป็นปกติแล้ว เขาจึงพูด

นี่ก็ดึกแล้ว

แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย” หลีโน่เบะปาก

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ

“จริงๆ ผม...ก็คิดถึงคุณ”

เขารู้สึกไม่ชินเล็กน้อยที่ต้องพูดประโยคนี้ออกมา จึงพูดได้อย่างไม่เป็นธรรมชาติ แต่สุดท้ายเขาก็พูดออกมาจนได้

หลีโน่รู้ดีว่าเขากำลังง้อเธออยู่ เธอเคยได้ยินคำหวานจากผู้ชายมากมายที่เพราะกว่านี้

“ไม่บอกฝันดีผมหรอ”

เมื่อเห็นเธอพูดเป็นต่อยหอยในครั้งแรก แต่พอวีดีโอคอลเธอกลับไม่พูดออกมาสักคำ เฟิงหีโม่ก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาจากตอนแรกที่อารมณ์ดีมาก

ไม่รู้ทำไม เขาไม่ชอบให้เธอเป็นแบบนี้เลย

เมื่อรู้ว่าถ้าตัวเองไม่พูดแล้ว วีดีโอคอลจะไม่จบลงง่ายๆ สุดท้ายหลีโน่จึงพูดตามใจเขา

“ฝันดี”

ในน้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและเศร้าหมอง ในตอนนี้เฟิงหีโม่ก็ได้แต่ตอบกลับไปอย่างเจ็บปวดเช่นกัน “ฝันดี”

Bình Luận ()

0/255