แต่งงานกันมาเจ็ดปี เฟิงถิงเซินเย็นชากับเธอราวกับน้ำแข็ง ทว่าหรงฉือกลับยิ้มรับเสมอมา เพราะเธอรักเขามาก และเชื่อว่าเธอจะสามารถเอาชนะใจเขาได้ในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือการที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นตั้งแต่แรกพบ แถมยังรักและดูแลเธออย่างดีที่สุด แต่เธอยังคงพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ จนกระทั่งถึงวันเกิดของเธอ เธอเดินทางไกลหลายพันไมล์เพื่อไปหาเขาและลูกสาวที่ต่างปะเทศ แต่เขากลับพาลูกสาวไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ทิ้งให้เธอเฝ้าห้องที่ว่างเปล่าเพียงลำพัง ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเห็นลูกสาวที่เธอเลี้ยงมากับมือต้องการเรียกผู้หญิงคนอื่นว่าแม่ หรงฉือก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป เธอร่างข้อตกลงการหย่าร้าง และสละสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูก แล้วจากไปอย่างสง่างาม นับแต่นั้นก็ไม่สนใจพ่อลูกคู่นั้นอีกเลย และรอเซ็นใบหย่าร้าง เธอละทิ้งครอบครัว และหันกลับมาทุ่มเทให้กับงาน เธอที่เคยถูกทุกคนดูถูกในอดีต กลับสามารถหาเงินได้กว่าหลายแสนล้านอย่างง่ายดาย ทว่าเธอรอแล้วรอเล่า ใบหย่าไม่เพียงแต่ไม่ได้เซ็นสักที แต่ผู้ชายที่ไม่ยอมกลับบ้านในอดีต กลับกลับบ้านบ่อยขึ้นเรื่อยๆ แถมยังติดเธอมากขึ้นทุกวันอีกต่างหาก เมื่อรู้ว่าเธอต้องการหย่า ชายผู้สูงศักดิ์และเย็นชามาโดยตลอดก็ผลักเธอไปที่มุมกำแพง “หย่าเหรอ? ไม่มีทาง”

อ่าน ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน โดย เมฆทอง ประเภท: นวนิยายจีน. อ่านนวนิยายออนไลน์ฉบับเต็มได้ฟรีที่นี่

เย่เฉินเป็นเขยแต่งเข้าบ้านหญิงที่ใครๆก็ดูถูกเหยียดหยาม แต่ไม่มีใครรู้ว่าฐานะแท้จริงของเขาเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลอันดับต้นๆ พวกที่เคยดูถูกเขาสุดท้ายก็ต้องคุกเข่าต่อหน้าเขาและเรียกเขาด้วยความเกรงกลัวว่าท่านชาย！

"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้ไป นายต้องไปอยู่เป็นเพื่อนลูกสาวทั้งสามของฉันนะ!"

การได้อยู่ใกล้ลูกสาวเจ้านายทั้งสามคนที่ทั้งสวยและยังโสด ใครจะปฏิเสธลงกันล่ะ แต่ด้วยสถานะของผมที่เป็นแค่คนรับใช้ธรรมดา ทำให้ถูกดูถูกเหยียดหยามมาตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งพวกเธอได้รู้ความจริงเกี่ยวกับตัวตนของผม จากที่เคยเมินเฉย กลับกลายเป็นฝ่ายอ้อนวอน ขอเป็นผู้หญิงของผมแทน

เมื่อแฟนสาวถูกลวนลาม เฉินผิงจึงต้องออกโรงปกป้องจนทำให้เขาต้องถูกจองจำ แต่สามปีให้หลัง เมื่อเขาได้รับการปล่อยตัว แฟนสาวกลับไปแต่งงานกับชายผู้เคยล่วงละเมิดเธอคนนั้น... เฉินผิงเสียใจและโกรธแค้นเป็นอย่างมาก แต่โชคยังดีที่ตอนอยู่ในเรือนจำ เขาเคยได้ฝึกฝนจิตตวิสุทธิ นับแต่นั้นมา เฉินผิงจึงได้เข้าสู้วีถีบำเพ็ญเซียน อีกทั้งข้างกายยังมีหญิงงามคอยเคียงคู่ ด้านอดีตแฟนสาวของเขาทั้งรู้สึกเสียใจและเสียดายเป็นที่สุด!

“คิดดีๆ ว่าจะยอมให้พวกฉันเย็*ฟรีจนรูพัง หรือจะยอมโดนเย็*แรงๆ แล้วได้เงินก้อนโตกลับไปเลี้ยงครอบครัวเธอ!” ไลเอินจัดการรวบจับมือเรียวทั้งสองข้างของเธอให้แบออก แล้วบังคับให้ฝ่ามือนุ่มรูดกุมลำเอ็นร้อนผ่าวระอุอีกแท่งที่ตั้งตระหง่านผงาดง้ำอยู่ตรงหน้าทันที “อ๊ะ อะไร!ของใคร!” “ฉันให้เธอทาย ว่าในมือเธอน่ะคว_ ฉันหรือคว_ไอ้ไทเกอร์?และไอ้แท่งที่กำลังจ่อปากเธออยู่นี่ของคนไหน?” “หนูไม่รู้!ฮึก หนูแยกไม่ออก ปล่อยหนูไปที!” “ทายให้ถูกเชอร์รี่เพราะถ้าเธอทายผิด ฉันกับไลเอินจะกระแทกสดพร้อมกันทั้งหน้าและหลัง จนกว่าร่องรูหอ_ ของเธอจะกลวงโบ๋และไม่มีแรงลุกเดินแน่!” ไทเกอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันเฉียบขาด นัยน์ตาคมกริบไร้ความปรานี ชายหนุ่มเชิดคางมนขึ้นแล้วยัดเยียดส่วนหัวบานฉ่ำน้ำเข้ามากดแทรกริมฝีปากอิ่มจนหญิงสาวสำลักความใหญ่โต“อื้อออ!!!”[เมื่อสิงห์และเสือแฝดคนละฝาที่ไม่ถูกกันอย่าง‘ไลเอินxไทเกอร์’ดันกระสันอยากยัดท่อนเอ็นลำใหญ่ๆใส่‘เชอร์รี่’พริตตี้สาวสุดเอ็กซ์คัพใหญ่ที่ก้าวเข้าสู่วังวนนี้เพราะร้อนเงิน...บทรักพิษสวาทในครั้งนี้จึงเร่าร้อนจนลุกเป็นไฟ!]

ลู่เจาเจาทะลุมิติเข้าไปในนิยาย นางตื่นมาในร่างตัวประกอบที่ถูกสังเวยตั้งแต่แรกเกิดเพื่อให้นางเอกเข้ามาแทนที่ แต่นางเอกกลับอ้างความชอบธรรมกล่าวหาว่าร้ายมารดาบุญธรรมและบ้านของท่านตาว่าเป็นคนขายชาติคบคิดกับอริราชศัตรู จึงทำให้ผู้คนทั้งตระกูลถูกกวาดล้าง หลังจากนั้น นางเอกก็รับมารดาแท้ๆ ของตนกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับบิดาชั่วช้าด้วยกันอย่างมีความสุข โดยที่ครอบครัวของลู่เจาเจาต้องกลายเป็นบันไดหินให้ผู้อื่นเหยียบย่ำ

ลู่เจาเจาจ้องมองมารดาของนางที่ถูกล้างสมองมานานหลายปี “ท่านแม่ สามีสุดที่รักของท่านกำลังรอชู้รักคลอดลูกอยู่โน่นต่างหาก”

ในที่สุด มารดาที่จมปลักอยู่กับความรักก็ได้สติเสียที!

ลู่เจาเจาจ้องมองพี่ชายคนโตที่พิการ พลางทอดถอนหายใจ “พี่ใหญ่ พี่ถูกคนอื่นกดขี่ข่มเหง ทั้งๆ ที่เป็นหนุ่มหน้าตาดีมีอนาคต แต่กลับมีชะตาที่น่าเวทนา! โชคยังดีที่ข้ารักษาให้พี่ได้!”

ไม่ทันไร พี่ใหญ่ก็สอบผ่านการคัดเลือกขุนนางทั้งสามระดับจนได้เป็นจอหงวน เยียบย่ำบรรดาคนเก่งกล้าทั่วทั้งเมืองหลวงไว้ใต้ฝ่าเท้า

“พี่รองจ๋า พี่น่ะเชื่อคนผิด สหายสนิทของพี่คือลูกชายชู้รักของพ่อสารเลว!”

“พี่สามเอ๋ย พี่ถูกเลี้ยงให้เติบใหญ่อย่างไร้ค่า ไม่เล่าเรียน ไร้วิชา รักแต่การพนัน มั่วตัณหา ท้ายที่สุดพี่จะถูกทิ้งไว้ในกองอาจม!”

ลู่เจาเจาบ่นระบายไปเรื่อย แต่แล้วก็พบว่าครอบครัวของนางได้เปลี่ยนชะตาไปอย่างพลิกผัน ท้ายที่สุดชายโฉดถูกทอดทิ้ง พี่ชายทั้งสามของนางโดดเด่นกลายเป็นมังกรท่ามกลางมวลหมู่มนุษย์! กระทั่งนางที่ยังกอดขวดนมอยู่ก็กลายเป็นที่รักของผู้คนทั่วหล้า!!

ในวันครบรอบแต่งงานห้าปีของเจี่ยนจือและเวินถิงเยี่ยน รักแรกของเวินถิงเยี่ยนดันเดินทางกลับมจากต่างประเทศ

ในคืนนั้น เจี่ยนจือพบว่าเวินถิงเยี่ยนพร่ำเพ้อถึงรักแรกขณะกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำ

ที่แท้ นี่ก็คือเหตุผลที่เวินถิงเยี่ยนไม่เคยแตะต้องเธอเลยนับตั้งแต่แต่งงานกันมาห้าปี

"เจี่ยนจือ เฉิงเฉิงกลับมาคนเดียว น่าสงสารมาก ฉันแค่ช่วยเธอในฐานะเพื่อน" เวินถิงเยี่ยนว่า

"เข้าใจแล้ว" เธอขานรับ

"เจี่ยนจือ ฉันเคยรับปากเฉิงเฉิงว่าจะไปฉลองวันเกิดเป็นเพื่อนเธอที่เกาะ ฉันแค่ทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้"

"ดี" เธอตอบ

"เจี่ยนจือ งานเลี้ยงนี้ต้องการผู้ช่วยที่ออกหน้าออกตาได้ เฉิงเฉิงเหมาะสมกว่าเธอ"

"อืม ไปเถอะ" เธอตอบ

ตอนที่เธอไม่โกรธ ไม่ร้องไห้และไม่โวยวายอีกต่อไป เขากลับรู้สึกแปลกใจขึ้นมา จึงย้อนถาม "เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงไม่โกรธล่ะ"

เธอก็ต้องไม่โกรธอยู่แล้วน่ะสิ เพราะเธอเองก็กำลังจะจากไปแล้วเหมือนกัน

เธอเบื่อหน่ายกับชีวิตแต่งงานที่นิ่งสนิทเหมือนน้ำตายมานานแล้ว จึงแอบเรียนภาษาอังกฤษ สอบไอเอล และแอบยื่นใบสมัครเรียนต่อต่างประเทศเงียบ ๆ

ในวันที่วีซ่าอนุมัติ เธอก็โยนใบหย่าให้เขา

"เลิกล้อเล่นได้แล้ว ไม่มีฉันแล้วเธอจะใช้ชีวิตต่อไปได้ยังไง" เวินถิงเยี่ยนถาม

ไม่นานเธอก็ซื้อตั๋วเครื่องบิน บินไปทวีปยุโรป นับแต่นั้นมาก็ไม่มีข่าวคราวอีกเลย

ตอนที่เขาเห็นข่าวเธออีกครั้ง ก็คือวิดีโอที่เธอสวมชุดสีแดงร่ายรำสไตล์จีนอยู่กลางอากาศในต่างประเทศ วิดีโอนั้นโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต...

"เจี่ยนจือ ต่อให้ไปไกลสุดขอบฟ้า ฉันก็จะจับตัวเธอกลับมาให้ได้!" เขากัดฟันพูด

อ่าน บัลลังก์หมอยาเซียน โดย ลิ่วเยว่ ประเภท: นวนิยายจีน. อ่านนวนิยายออนไลน์ฉบับเต็มได้ฟรีที่นี่

ด็อกเตอร์แพทย์หญิงอัจฉริยะข้ามภพกลายเป็นพระชายาของอ๋องฉู่ เพิ่งมาถึงก็เจอผู้ที่บาดเจ็บสาหัส นางยึดถือจรรยาแพทย์ไปทำการช่วยเหลือ กลับเกือบถูกคนให้ร้ายไท่ซ่างหวง(เสด็จพ่อของฮ่องเต้)ป่วยวิกฤต นางไม่มีวิธีรักษา ถูกอ๋องอำมหิตผู้น่าเกลียดเข้าใจผิดตำหนิเอา หรือว่าเป็นคนดีมันยากนัก? ชายผู้นี้เอาแต่ใส่ร้ายป้ายสีนางไม่ว่า ที่อดไม่ได้คือเขายังกล้าแต่งชายารองทำให้นางสะอิดสะเอียนอีกอ๋องอำมหิตพูดอย่างเย็นชาว่า: "เจ้ามีดีอะไรให้ข้าแค้นเจ้า ข้าเพียงแค่เกลียดเจ้า? แค่เห็นเจ้าแวบแรกก็รู้สึกขยะแขยง"หยวนชิงหลิงใบหน้ายิ้มรับพร้อมกล่าวว่า: "ไฉนข้าไม่รังเกียจท่านอ๋องเพคะ? เพียงแค่ทุกคนล้วนเป็นสุภาพชน ไม่อยากไม่ไว้หน้าก็เท่านั้น"อ๋องอำมหิตพูดเย้ยหยันว่า: "เจ้าอย่านึกว่าตั้งท้องลูกของข้าแล้วข้าจะนับว่าเจ้าเป็นพระชายา ดื่มยาถ้วยนี้ ข้ากับเจ้าขาดกัน อย่ามาขัดขวางการแต่งงานของข้ากับคุณหนูสองตระกูลฉู่" หยวนชิงหลิงยิ่มแฉ่งพร้อมกล่าวต่อว่า: "ท่านอ๋อง นี่ชอบพูดเล่นเสียจริงเพคะ ท่านอยากแต่งก็แต่งเลยเพคะ ข้ามีลูกให้ดูแล ค่อยแต่งงานใหม่ ไม่มีใครเป็นก้างขวางคอใคร ถึงเวลานั้นมีการจัดเหล้าครบเดือน ขอเชิญท่านอ๋องมาร่วมงานด้วยเพคะ"