ตอนที่ 135 แกคิดว่าแกเป็นใครถึงพยายามขโมยของของฉัน

ฌ็องไม่เคยเจอใครพูดกับเขาแบบนี้มาก่อน ดวงตาเขาก็เย็นชายิ่งขึ้นไปอีก

มันนานมาแล้วตั้งแต่ที่เขาเคยเจอคนที่โง่เขลาจนกล้าบอกให้เขาหนีไป

เอียนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาทั้งพูดไม่ออกและไม่แยแส สีหน้าเขาคล้ายกำลังบอกว่าเขามองคนตายอยู่

ไอ้เศษขยะนี่กล้าสะเออะทำแบบนี้ต่อหน้านายท่านเหรอ เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้วหรือไง

เอียนส่ายหัวและหันไปมองนีร่าด้วยสีหน้าจริงจัง “คุณการ์เซียครับ คนงี่เง่าคนนี้คลานออกมาจากรูหนูหรือเปล่าครับ เขาเกิดมาไร้สมองโดยธรรมชาติหรือเปล่า”

ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน หัวใจของนีร่าสงบลงเมื่อฌ็องเข้ามาช่วยเธอ

เมื่อได้ยินคำถามของเอียน เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพยักหน้าตอบอย่างจริงใจ “ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่แค่ไร้สมอง แต่เขายังน่ารังเกียจสุดๆ ด้วยค่ะ บางทีเขาอาจจะอยู่ในรูหนูมานานเกินไปก็เลยไม่ต่างอะไรกับหนูที่กำลังข้ามถนน”

แซกคารีรู้สึกโกรธมากที่ถูกสองคนนี้เยาะเย้ย และใบหน้าของเขาก็ดูไม่ได้

แก้มของเขากระตุกและดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธคล้ายกับหมาบ้าในขณะที่คำราม "นีร่า การ์เซีย ฉันเห็นแล้วว่าแกกำลังร้องขอความตาย แกคิดว่าการเจอแมงดาสักคนจะปกป้องแกได้เหรอ ฉันจะบอกอะไรแกให้นะ วันนี้แม้แต่สวรรค์ก็ไม่สามารถช่วยแกได้ ฉันจะทำให้แกร้องขอชีวิตและขอตายเสียดีกว่า”

ขณะที่พูดเขาก็ออกแรงมากขึ้นเพื่อลากนีร่าไปอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น ดวงตาของฌ็องเย็นชาราวกับเหล็กสีดำ เขายกขาเตะไปที่ท้องของแซกคารีอย่างรุนแรง

พร้อมกันนั้นเขาก็ใช้กำลังดึงนีร่าเข้ามาในอ้อมกอด

นีร่าซึ่งทรงตัวไม่ได้ในขณะนั้นจึงบังเอิญชนเข้ากับหน้าอกที่มั่นคงของชายคนนั้น และจมูกของเธอก็เจ็บเล็กน้อยจนต้องขมวดคิ้ว

แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงออร่าที่คุ้นเคยห่อหุ้มเธอไว้ทันที ความรู้สึกอบอุ่นที่ไม่อาจอธิบายได้ทำให้เธอผ่อนคลายในอ้อมแขนของเขาโดยไม่สมัครใจ