ตอนที่ 16 ตามหาให้เจอไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่

หลังจากที่นีร่าและเด็กทั้งสามจากไป โจแอนนาก็ยังคงเป็นกังวลอยู่

นายท่านจะยอมทำตามคำแนะนำของพวกเด็กๆ หรือเปล่านะ

เธอกังวลว่าเธอจะต้องแยกจากคนที่ตัวเองแอบชอบ ดังนั้นเธอจึงอธิบายอย่างร้อนรนว่า “นายท่านคะ ครั้งนี้คุณอาจจะฟื้นได้เร็ว…เพราะคุณได้รับการรักษาทันท่วงที การฝังเข็มอาจจะไปกระตุ้นเส้นประสาทของคุณ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง อาการของคุณแปลกประหลาดมากและฉันหวังว่าคุณจะให้เราอยู่ดูแลคุณต่อนะคะ”

ฌ็องไม่ได้ปฏิเสธความคิดนั้นถึงแม้ว่าเขาจะพูดอย่างเย็นชาว่า “ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว คุณไปรอข้างนอกได้แล้ว”

โจแอนนาดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนี่หมายความว่าเขายังต้องการเราอยู่ใช่มั้ย

ดูเหมือนว่าท่านจะคิดว่าฉันสำคัญกว่าหมอต้มตุ๋นคนนั้นนะ

“ได้ค่ะท่าน” โจแอนนาบอกโดยพยายามที่จะไม่แสดงความดีใจออกมา เธอจึงเดินนำทีมแพทย์ออกไปจากห้อง

มีแค่เอียนและฌ็องเท่านั้นที่อยู่ในห้อง

ฌ็องหลับตาเพื่อไม่ให้เวียนหัว “หมอเทวดาคนนั้นที่คุณติดต่อไป เมื่อไหร่เธอจะมาที่นี่สักที”

เอียนตอบกลับ “คุณหมายถึงหมอแนนซี่เหรอครับ นัดของเธอคือในอีกสองวันครับ แต่ทำไมคุณถึงถาม…”

เขาหยุดครู่เดียวก่อนจะพูดต่อว่า “ท่านกำลังคิดที่จะเปลี่ยนทีมของหมอบริดจ์เหรอครับ”

ฌ็องลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงของเขายังคงสงบนิ่ง “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ มีเหตุผลอะไรที่ฉันควรจะจ้างพวกเขาต่อ ขนาดใครจากที่ไหนก็ไม่รู้ยังเก่งกว่าเธอเลย ตระกูลของฉันลงทุนกับการวิจัยของเธอไปตั้งเยอะ แต่อาการของฉันก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย นี่ยังไม่ได้พิสูจน์อีกเหรอว่าเธอไม่ได้มีความสามารถอย่างที่เธออ้างไว้น่ะ”

เอียนไม่เถียงในเรื่องนั้น สิ่งที่ฌ็องพูดนั้นมีเหตุผล

ถึงแม้ว่าทีมของโจแอนนาจะมีหมอที่มีความสามารถอยู่หลายคน แต่มันก็เป็นความจริงอันโหดร้ายที่ยากจะยอมรับว่าพวกเขาไม่ได้ทำให้อาการของฌ็องดีขึ้นเลย

ตอนนี้ที่แม่ของเด็กทั้งสามได้ช่วยชีวิตของฌ็องไว้ ทุกคนจึงได้เห็นถึงความแตกต่างของความสามารถแล้ว

แต่เขาก็ยังตัดสินไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นมีความสามารถจริงๆ หรือเป็นแค่โชคช่วยเท่านั้น

ดูเหมือนฌ็องจะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่จึงพูดว่า “อย่าบอกนะว่าคุณสงสัยว่าเธอได้โชคช่วยหรือเปล่า สุขภาพของฉันแย่ลงเรื่อยๆ ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา และทุกครั้งฉันก็จะหมดสติไปอย่างน้อยสามวัน ครั้งนี้ฉันหมดสติไปแค่สองชั่วโมง เรื่องนี้มันบอกอะไรคุณได้ล่ะ มันบอกว่าผู้หญิงคนนั้น…มีความสามารถยังไงล่ะ”

เอียนตกอยู่ในความเงียบ

เขานึกถึงความเร็วและความแม่นยำของผู้หญิงคนนั้นตอนที่เธอฝังเข็ม ถ้าเธอไม่มั่นใจในความสามารถของตัวเอง เธอคงไม่อาสารักษาฌ็อง

เขาประเมินเธอต่ำไปจริงๆ

“คุณพูดถูกครับ ผมตัดสินเธอผิดไป” เอียนยอมรับในความผิดพลาดของตัวเอง

ฌ็องโบกมือแล้วปล่อยผ่านหัวข้อนี้ไป “มันไม่สำคัญแล้วล่ะ ยังไงเราก็คงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”

เอียนพยักหน้า “นั่นก็จริงครับ อีกสองวันหมอเทวดาก็จะมาถึง คุณอาจจะได้รับการรักษาจนหายขาดก็ได้”

“อาจจะนะ” ฌ็องพูด เขาไม่อยากจะหวังอะไรมากนัก