ตอนที่ 172 เหมือนสามีภรรยากันจริงๆ

ฌ็องรู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้ทำนีร่าอึดอัดใจ เมื่อเขาเห็นว่าเธออึดอัดมากแค่ไหน เขาก็ตัดสินใจหาข้ออ้างให้พ่อแม่ของเขากลับไป

แต่ก่อนที่ฌ็องจะทันได้พูดอะไรออกไป เฟรเดริกก็พูดขึ้นก่อนด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ไม่ต้องพยายามเปลี่ยนใจพวกเราเลยนะ แกรู้ไหมว่าแม่ของแกกับฉันรู้สึกแย่แค่ไหนตอนที่รู้ว่าอาการของแกกำเริบ พวกเราหยุดเป็นห่วงแกไม่ได้เลย พวกเราจะอยู่เพื่อดูให้แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ถ้าคืนนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นและแกโอเคดี วันพรุ่งนี้พวกเราก็จะกลับ”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ฌ็องก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกลืนคำพูดของเขาลงคอและปล่อยเลยตามเลย

…

เมื่อนีร่าและฌ็องกลับมาที่ห้องนอน พวกเขาก็มองหน้ากันอย่างกระอักกระอ่วนและไม่รู้จะพูดอะไร

หลังจากที่เงียบอยู่นาน นีร่าก็พูดขึ้นทำลายความเงียบนั้น “ฉันเข้าใจว่าอย่างน้อยพวกเราต้องทำตัวเป็นสามีภรรยากันบ้างในบางครั้งและฉันไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น แต่พวกเราไม่สามารถ… ทำแบบนั้นได้ตลอดเวลาคุณเองก็รู้”

ฌ็องเม้มปาก “ผมขอโทษครับ พ่อแม่ของผมแค่มาเยี่ยมบ้างเป็นบางครั้ง พวกท่านจะไม่มาเฝ้าเราแบบนี้ทุกครั้งหรอกครับ คืนนี้คุณอาจอึดอัดใจบ้างแต่คุณนอนบนเตียงก็ได้นะครับ”

นีร่าโมโหจนอยากกรีดร้อง ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าใครจะนอนบนเตียงหรือบนพื้นสักหน่อย พวกเราสองคนแต่งงานกันหลอกๆ การนอนร่วมห้องกันแบบนี้ทำให้พวกเราดูเหมือนสามีภรรยากันจริงๆ…

ในช่วงเวลาคับขันแบบนี้ อะไรที่ทำได้ก็ต้องทำไปก่อน ด้วยสถานการณ์ที่บีบบังคับ นีร่าจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเล่นบทบาทของเธอต่อไป

เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้น นีร่าจึงโทรหาแฝดสามและบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้พวกเขาฟัง

“คืนนี้แม่อาจกลับดึกหน่อยนะจ้ะ ลูกๆ นอนกันก่อนได้เลยไม่ต้องรอแม่นะ ราตรีสวัสดิ์นะจ้ะ เป็นเด็กดีกันล่ะ”

เมื่อเด็กทั้งสามได้ยินแบบนั้น พวกเขาก็ดีใจมาก “โอ้ ได้ครับ ไม่เป็นไรครับแม่ แม่ไม่ต้องห่วงพวกเรานะครับ พวกเราจะเข้านอนและเป็นเด็กดีครับ แม่แค่ดูแลลุงฌ็องก็พอ ถ้าคืนนี้แม่กลับบ้านไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะครับ” เมื่อพูดจบ แฝดสามก็รีบวางสายเพราะกลัวว่านีร่าจะเสียใจที่ตัดสินใจแบบนั้น

นีร่ามองโทรศัพท์ด้วยแววตาว่างเปล่า ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเด็กแสบทั้งสามไม่อยากให้เธอกลับบ้านกันนะ

เมื่อวางสาย นีร่าก็นึกได้ว่าเธอมีบางอย่างที่ต้องทำก่อนที่จะโดนคุณและคุณนายโบวอร์ตเข้ามาขัด “ฉันต้องฉีดยาเข็มที่สองให้คุณแล้ว ช่วยเตรียมตัวหน่อยนะคะ เมื่อคืนคุณอาการกำเริบขึ้นเพราะงั้นคุณอาจรู้สึกไม่สบายอย่างมากหลังจากที่ฉันฉีดยาให้ ฉันจะเพิ่มปริมาณยาเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดนะคะ แล้วเดี๋ยวฉันจะนวดเพิ่มการไหลเวียนเลือดให้ด้วย คุณอาจไม่สบายตัวนิดหน่อยเพราะงั้นช่วยทนหน่อยนะคะ”

ฌ็องพยักหน้า “ได้ครับ” เขาถอดเสื้อผ้าและนอนคว่ำหน้าบนเตียงเพื่อให้นีร่ารักษาเขา

เพราะปริมาณยาที่เพิ่มขึ้น ความเสี่ยงอื่นๆ จึงเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน นีร่าตื่นตัวและระมัดระวังเป็นพิเศษ ขณะที่เธอนวดให้เขาอยู่นั้น เธอก็คอยสังเกตอาการของเขาอย่างต่อเนื่อง “เจ็บไหมคะถ้าฉันทำแบบนี้”