ตอนที่ 210 คุณปล่อยผมได้หรือยัง

ฌ็องพบว่าสิ่งที่แฝดพูดค่อนข้างตลก ในสถานที่นี้แฝดสามควรได้รับการดูแลเป็นอันดับแรกไม่ใช่เหรอ

นีร่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอไม่กลัวบรรดาผีปลอมพวกนี้หรอก

ขณะที่คิดเรื่องนี้อยู่ในใจเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้นข้างๆ ตัว

“ว้าย”

เสียงนั้นช่างคุ้นหูเหลือเกิน เขารีบหันไปก็เห็นร่างนุ่มๆ กำลังเซมาปะทะตัวเขา

เรือนร่างที่เข้ามาสัมผัสใกล้ชิดทำให้เขาตะลึงไปชั่วขณะ กลิ่นหอมที่คุ้นเคยลอยมาเข้าจมูก

ก่อนที่เขาจะทันได้โต้ตอบ คนที่อยู่ในอ้อมแขนก็เกาะเขาไว้แน่นและไม่ปล่อยมือ

เธอคือนีร่า

เธอรู้สึกเย็นยะเยือกที่ต้นคอด้านหลังขึ้นมาทันทีตอนที่เลี้ยวหัวมุมเมื่อกี้นี้

ความรู้สึกน่าขนลุกนั้นรุนแรงมากจนเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ เมื่อหันหลังไปดูเธอประจันหน้ากับผีที่ห้อยหัวลงมาและจ้องมองเธอ

เธอรีบถลาเข้าไปในอ้อมแขนของฌ็องตามสัญชาตญาณหลังจากกลัวจนแทบสิ้นสติ

เธอเกาะติดเขาแน่นราวกับว่ากำลังคว้าเชือกช่วยชีวิตและซุกหน้าลงบนไหล่เขา เธอตัวสั่นระริก

ฌ็องที่ถูกเธอจับตัวไว้แน่นเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ ในที่สุดเขาก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น

มันอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงยืนกรานที่จะห้ามไม่ให้เด็กๆ เข้าไปในบ้านผีสิงตอนที่พวกเขาแนะนำที่นี่ขึ้นมา

เธอไม่ได้กลัวแทนเด็กๆ แต่เป็นเพราะตัวเองกลัวมากกว่า

เมื่อแฝดสามได้ยินเสียงโกลาหลก็หันหลังกลับไปดูสถานการณ์

พวกเขาตื่นเต้นกับภาพที่เห็นและเข้ามายืนดูปรากฏการณ์นี้พร้อมกัน

ดูเหมือนว่าการเลือกมาบ้านผีสิงเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

นี่คือเป้าหมายที่พวกเขาวางไว้แต่แรกและมันก็สำเร็จอย่างที่หวัง

นีร่าไม่รู้ว่าเธอถูกแฝดสาม “ปั่นหัว” เธอแค่กลัวจนสติแตก

เมื่อนึกถึงผีห้อยหัวที่เธอเพิ่งเห็นมาเมื่อครู่ที่จ้องมองเธอ เธอรู้สึกขนหัวลุกอีกครั้งจนต้องจับฌ็องไว้แน่นและไม่ยอมปล่อย

มิหนำซ้ำเธอยังเอาขาเกี่ยวรอบเอวเขาไว้อีก