ตอนที่ 28 คุณเป็นของผมหนึ่งปี

นีร่าดูไม่แปลกใจนักเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอพูดอย่างใจเย็นว่า “เขาไม่โอเคแน่นอนอยู่แล้ว ดูจากสภาพของเขาแล้วคงอยู่ได้ไม่นาน”

ใบหน้าของเอียนซีดลงเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ดร.การ์เซีย ผมหวังว่าคุณจะไม่ล้อเล่นกับชีวิตคนไข้ของคุณนะครับ"

ฌ็องจ้องมองนีร่าอย่างบูดบึ้ง

นีร่ายิ้มเล็กน้อย “ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ฉันได้อ่านบันทึกการรักษาของคุณแล้ว อาการที่ร้ายแรงที่สุดไม่ใช่การทรุดโทรมของสุขภาพของคุณ แต่เป็นไอ้เจ้าโรคประสาทนี่”

"คุณหมายความว่ายังไงครับ" เอียนไม่เข้าใจ

ฌ็องขมวดคิ้วและเค้นคำพูดที่แหบแห้งออกจากปากของเขา “คุณหมายถึง… ปัญหาทั้งหมดของผมมาจากโรคประสาทเหรอ”

"ถูกต้อง" นีราพูดอย่างจริงจัง "ความผิดปกติของเส้นประสาทสามารถทรมานผู้ป่วยไม่เพียงแต่ทางร่างกาย แต่ยังรวมถึงทางจิตใจด้วย จากการเฝ้าดูของฉัน คุณอาจเป็นโรคประสาทที่รุนแรงที่สุด ยาแก้ปวดหรือยานอนหลับไม่สามารถระงับความเจ็บปวดนั้นได้ และแม้ว่าคุณจะหมดสติไป ความเจ็บปวดก็อาจทำให้คุณฟื้นคืนสติได้ มันเป็นความเจ็บปวดแบบหนึ่งที่ทำให้คนอยากปลิดชีวิตตัวเอง เดาว่าหมอคนอื่นๆ คิดว่าอาการอื่นๆ ของคุณเป็นสาเหตุของโรคประสาท แต่จริงๆ แล้วมันกลับกันเลย เพราะงั้นยาที่พวกเขาให้คุณจึงไม่ได้ผล คุณทรมานจากอาการปวดเส้นประสาทมาหลายปีแล้วและคุณนอนไม่หลับเพราะเหตุนั้นนั่นคือสาเหตุที่สุขภาพของคุณย่ำแย่ลง"

ฌ็องแปลกใจที่ได้ยินเช่นนั้น

เขาคิดอย่างรอบคอบและตระหนักว่าสิ่งที่นีร่าพูดนั้นเป็นเรื่องจริง

ในตอนแรกอาการของเขาจะแสดงออกมาเป็นอาการปวดหัวถี่ๆ เขาคิดว่าเขาทำงานหนักเกินไป

หลังจากนั้นปลายประสาทของเขาก็เริ่มเจ็บ และสุขภาพของเขาก็เริ่มเสื่อมโทรมลง เขาจึงย่อมถือว่าความเจ็บปวดนั้นเกิดจากสุขภาพที่แย่ลงของเขา

ตอนนี้ที่นีร่าได้วิเคราะห์สถานการณ์ให้เขาแล้ว เขาก็ตระหนักถึงต้นตอของปัญหา

"ผมเข้าใจล่ะ" เอียนอุทาน สีหน้าของเขาเคร่งเครียดทันที “ดร.การ์เซีย โรคประสาทสามารถรักษาให้หายขาดได้ไหมครับ เรียนตามตรง เมื่อไหร่ก็ตามที่อาการกำเริบ ไม่เพียงแต่นายท่านจะนอนไม่หลับเท่านั้น แต่เขายังจะ… ยังจะ…”

เขาลังเลและสงสัยว่าควรจะพูดดีหรือไม่

นีร่าต่อประโยคให้เขาว่า "เขาจะอารมณ์ฉุนเฉียวและบ้าคลั่งไปด้วย"

“ใช่ครับ…” เอียนพูดด้วยความยากลำบาก

เขาทำงานเป็นผู้ช่วยของฌ็องมาหลายปี ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่าฌ็องจะเป็นอย่างไรทุกครั้งที่อาการป่วยกำเริบ