ตอนที่ 7 อย่าหลงตัวเองนัก

นีร่าเปิดประตูไปยังบริเวณอาบน้ำ

เธอไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ข้างใน นอกจากนี้ ร่างที่จมอยู่ใต้น้ำครึ่งตัวของฌ็องยังถูกบังอยู่หลังเก้าอี้อีกด้วย

เมื่อเธอก้าวลงไปในสระ เสียงน้ำสาดกระเซ็นที่ดังขึ้นก็ทำให้ฌ็องตื่นตัว

เขาลืมตาขึ้นมาอย่างระแวดระวัง…

สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเรียวขาคู่หนึ่งที่ดูสมบูรณ์แบบ เขาเลื่อนสายตาขึ้นไปอีกและเห็นเรือนร่างสุดเร้าใจ

ผู้หญิงคนนั้นพันผ้าเช็ดตัวรอบหน้าอกและสิ่งสงวนของเธอ เผยให้เห็นต้นขาอันเย้ายวน ลำคอเรียวระหงและกระดูกไหปลาร้าอ่อนช้อย

ยิ่งไปกว่านั้นคือใบหน้าที่มีเค้าโครงอันงดงาม

ในตอนนั้นผู้หญิงคนนั้นก็สังเกตเห็นเขาแล้วเช่นกัน ฌ็องเห็นความตกใจในดวงตาของเธอ

"คุณเป็นใคร" ฌ็องรู้สึกตัวและเป็นฝ่ายถามก่อน

มีแค่เขาเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ไม่มีทางที่พนักงานจะปล่อยให้คนอื่นเข้ามาได้

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของผู้หญิงคนนี้อาจแปลได้แค่เพียงสองสิ่งเท่านั้นคือมีใครบางคนจัดฉากเขาหรือผู้หญิงคนนี้อาจมีเจตนาร้าย

ดวงตาของเขาหรี่ลงอย่างอันตราย "… คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง" เขาถาม

นีร่ารู้สึกงุนงงกับคำถามนี้ “ฉันมาที่นี่เพื่ออาบน้ำน่ะสิคะ… ฉันก็ต้องถามคุณเหมือนกันนั่นล่ะว่าคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

พนักงานบอกเธอว่าเธอจะไม่ถูกรบกวน แล้วผู้ชายคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

น้ำเสียงของฌ็องเย็นยะเยือกเมื่อนีร่าไม่ยอมตอบคำถามของเขา “ที่นี่มันถิ่นผม แล้วคุณคิดว่าผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา”

ทันใดนั้นเขาก็คว้าข้อมือของนีร่าแล้วถามว่า "บอกมา คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

นีร่าถึงกับตกใจเพราะเธอไม่คาดคิดว่าชายคนนั้นจะถูกเนื้อต้องตัวเธอ

เมื่อรู้สึกเจ็บข้อมือ เธอจึงตอบปัดอย่างรำคาญว่า “คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ ฉันแค่อยากอาบน้ำ… ปล่อยฉันนะ”

เธอพยายามดึงมือออกมา แต่ชายคนนั้นแข็งแรงกว่าเธอมาก

ฌ็องไม่เชื่อสิ่งที่เธอพูด “ผู้หญิงทุกคนที่พยายามจะให้ท่าผมก็พูดเหมือนกันหมดนั่นล่ะ ผมเคยเห็นหลายคนพยายามเต็มที่แล้ว แต่คุณเป็นคนแรกที่เข้ามาในที่ส่วนตัวของผมได้ คุณควรซื่อสัตย์และยืดอกรับผิดนะ ไม่อย่างนั้น..."