บทที่ 1075 ไม่ยอม

บรรดาผู้คนมองหน้ากันอีกครั้ง

ซ่างกวนชิงกล่าว “พี่ไป๋หลี่ ผู้หญิงคนนี้ไม่มีทางรอดแล้ว เวลากระชั้นชิด ให้นางพูดมาซะตอนนี้ตรงๆจะดีกว่า”

“พี่ซ่างกวน ท่านคิดว่าตระกูลไป๋หลี่ของพวกเราจะปิดบังความลับของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์หรือ?”

“ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์มีเพียงแค่สองดอก คนที่มีความสามารถจะได้ไป ทุกพรรคทุกสำนักล้วนอยู่ที่นี่ แค่นางพูดออกมา พวกเราก็ไปแย่งชิงกันด้วยความสามารถ เช่นนั้นถึงจะยุติธรรม หากว่าพาไปให้ตระกูลไป๋หลี่ใช้วิชาลับ หากว่าคนอื่นเอาดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ไปได้ก็ยังดี แต่หากถูกตระกูลไป๋หลี่ของพวกท่านแย่งไปก่อนก้าวหนึ่ง เกรงว่าคนทั้งโลกก็จะต้องตำหนิที่ตระกูลไป๋หลี่ของท่านว่ากระทำการไม่เป็นธรรม ท่านว่าใช่หรือไม่?”

“ท่าน.....”

ไป๋หลี่เฉิงโกรธจนแทบกระอักเลือด

นังเด็กชั่วนี่

ใกล้จะตายอยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่ายังจะสร้างความร้าวฉานอีก

ทุกพรรคต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย

ไม่มีใครอยากให้กู้ชูหน่วนถูกพาไปที่ตระกูลไป๋หลี่

ไป๋หลี่เฉิงคนเดียวกดดันทุกคนไม่ได้ ทำได้เพียงเห็นด้วยด้วยความยินดี

“ยัยอัปลักษณ์.....”

เซียวหยู่เซวียนขมวดคิ้วแน่น ส่ายหน้าไม่หยุด

ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์สองดอกนั่นถูกเขากินไปหมดแล้ว

นางจะเอาดอกบัวศักดิ์สิทธิ์มาจากที่ไหน?

หากว่าถูกพวกเขารู้ว่านางหลอกปั่นหัว เกรงว่านางจะทรมานเหมือนตายทั้งเป็น

“มีชีวิตอยู่ก็ดีกว่าตาย”

กู้ชูหน่วนส่งสายตาให้ บอกใบ้ให้เขามีชีวิตต่อไปให้ได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

เซียวหยู่เซวียนเปิดปากก็กระอักเลือดออกมา

อาการบาดเจ็บของเขาหนักมาก แม้ว่าหมอเทวดาจะอยู่ในโลก เกรงว่าก็คงจะรักษาเขาไม่ได้แล้ว

แต่ว่า สามารถถ่วงเวลาได้ระยะหนึ่ง ก็ถ่วงเวลาให้มากอีกระยะหนึ่ง

บางที.....เย่จิ่งหานอาจจะมาถึงเดี๋ยวนี้แล้ว.....

ไป๋หลี่เฉิงกล่าว “ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่ยอมปล่อยเซียวหยู่เซวียน แต่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไป เดินจากไปไม่ได้”

“พวกเจ้าช่วยเขารักษาบาดแผลก่อน แล้วให้คนส่งเขาไปที่เย่จิ่งหาน หากว่าเขาตาย พวกเจ้าก็อย่าคิดจะได้ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ไป”