บทที่ 1109 ข้าคอยหนุนหลังเจ้า

สภาพการตายของพ่อเขาเหมือนกับเจ้าบ้านตระกูลมู่

ถูกคนให้มีดหั่นทั้งร่าง จนเหลือเพียงโครงกระดูก กระทั่ง....หัวกะโหลกก็ถูกตัดขาด

เขาไม่กล้าคิดเลยว่า ก่อนตายพ่อของเขาจะทุกข์ทรมานขนาดไหน

และก็ไม่กล้าคิดว่า กู้ชูหน่วนจะลงมือโหดเหี้ยมขนาดนี้

หลับตาลง เห็นภาพเผ่าเทียนเฟิ่นถูกฆ่าล้างเผ่าสะท้อนอยู่ในหัวสมอง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน กลับยิ่งเห็นชัดเจนขึ้น

ในเผ่ามีคนชราอายุมากกว่าแปดสิบ มีทารกที่รอการเลี้ยงดู

พวกเขาทำอะไรผิด?

คนตายเยอะมาก เลือดไหลดั่งสายน้ำ เปลวไฟร้อนแรง

กี่ค่ำคืนในความฝัน เขายังคงได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดอยู่ในเปลวเพลิง

ความเกลียดชังบังเกิดขึ้นเรื่อยๆ

เขารักกู้ชูหน่วนแค่ไหน ก็เกลียดนางขนาดนั้น

ต่อให้นางตายไปแล้ว คนที่นางห่วงใย เผ่าหยกที่น่าใส่ใจ คนที่มีส่วนร่วมในการฆ่าล้างเผ่าเทียนเฟิ่น เขาจะไม่ปล่อยไปสักคน

ที่บาดแผลบนร่างกายของเขา เขาจะเอาคืนทั้งหมด

ท่าทีสุภาพอ่อนโยนของเวินเส้าหยีเปลี่ยนไปทันที ทั่วทั้งร่างกายพ่นลมหายใจอันเย็นยะเยือกและน่าสะพรึงกลัวออกมา

แม้แต่อุณหภูมิในอากาศก็ลดลงอย่างรวดเร็ว เหน็บหนาวจนรู้สึกสั่นสะท้าน

“นายท่าน.....”

อารั่วพูดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

ได้ยินเสียงอารั่ว ลมหายใจเยือกเย็นของเวินเส้าหยีค่อยจางลง กลับมาสุภาพอ่อนโยน ดั่งลมพัดเมฆสีขาวลอยล่องบนฟ้ากว้าง

มีเพียงบาดแผลภายในใจของเขา ที่มีเพียงตัวเขาเองรู้ดีที่สุด

“ยังสืบไม่รู้ว่าทำไมนางถึงเป็นเคล็ดวิชากลืนพลังหรือ?”

“เรียนนายท่าน ข้าน้อยสืบแล้ว ไม่มีข้อมูลเลย บนตัวผู้หญิงคนนี้เต็มไปด้วยปริศนา ไม่ว่าจะสืบยังไงก็สืบไม่รู้ แต่ที่สามารถมั่นใจได้ก็คือ ไม่มีใครแปลงโฉมเป็นนาง วิทยายุทธ์ของนางพวกนั้น ก็เหมือนได้มาอย่างแปลกประหลาด”

“ตามสุดยอดผู้อาวุโสกลับมาให้หมด ร่วมประชุมในอีกสามวัน”

อารั่วถอนหายใจ พร้อมพูดขึ้นว่า “สุดยอดผู้อาวุโสทั้งหมด.....?”

“คำพูดของข้า เข้าใจยากหรือ?”

“ขอรับ ข้าน้อยรับคำสั่ง จะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้”