บทที่ 1124 เขาน่าขยะแขยง

ฮัวอิ่งมายังตรงหน้าชิงเฟิงเจี่ยงเสวีย เผยแรงอาฆาตอย่างไม่ปกปิด

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียกระวนกระวายขึ้นมา

หากนางตัดแขนขาของพวกเขาจริงๆ พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะต้านทานได้

“ต่อมาก็ถึงคิวพวกเจ้าแล้ว”

เซียวหยู่เซวียนก็หัวเราะเย้ยขึ้นมาอีก ราวกับกำลังพูดบ่นพึมพำกับตนเองว่า

“ไม่รู้เลยจริงๆว่าควรพูดชมว่าเจ้าฉลาด หรือควรพูดว่าเจ้าโง่ เจ้าตัดแขนขาของพวกเขาแล้ว พวกเขาจะเหลือเลือดมากน้อยเท่าไหร่? ขั้นสูงสุดระดับสี่สองคน สูญเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์เสียแล้ว ฮ่าๆ....ข้ารู้สึกเสียดายแทนเจ้า”

สายตาฮัวอิ่งกวาดมองดูชิงเฟิงกับเจี่ยงเสวียไปมา

นางหัวเราะพร้อมพูดขึ้นว่า “เซียวหยู่เซวียน เจ้าใช้วิธียั่วยุข้านั้นไม่ได้ผล”

“ก็แล้วแต่เจ้า อร่อยหรือไม่ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า”

พวกเซียวหยู่เซวียนต่างกำลังพนัน

พนันกับท่าทีของนาง

หากนางมุ่งมั่นที่จะตัดแขนขาชิงเฟิงเจี่ยงเสวีย ก็ไม่มีใครสามารถห้ามได้

โชคดีที่ พวกเขาพนันชนะแล้ว

เพราะฮัวอิ่งพูดขึ้นมาอย่างเชื่องช้าว่า

“เซียวหยู่เซวียน ถึงข้าจะเกลียดชังกับการที่เจ้าใช้วิธียั่วยุกับข้า แต่วิธียั่วยุของเจ้าสำหรับข้า ใช้ได้ผลอย่างมาก สองคนนี้ ข้าจะเก็บไว้ก่อน”

ชิงเฟิงเจี่ยงเสวียค่อยโล่งอก

อดทนอีกหน่อย บางทีนายท่านของพวกเขาก็จะมาช่วยพวกเขาแล้ว

“ข้าเก็บพวกเขาไว้ แต่เจ้า....รูปงามขนาดนี้ เกรงว่าจะหาได้ยากในโลก ข้าจะไม่ลองชิมสักนิดได้อย่างไร”

“เทียบกับเวินเส้าหยีกับเย่จิ่งหาน ข้าสู้ได้ที่ไหน หากข้าเป็นเจ้า ข้าจะแทะเล็มพวกเขาสองคนก่อน”

“เจ้าคิดว่ากระดูกพวกเขาสองคนไม่น่าแทะเล็ม ดังนั้นเจ้าจึงให้ข้าไปแทะเล็มพวกเขาใช่ไหม?”

เซียวหยู่เซวียนยิ้มหัวเราะไม่พูดไม่จา

“พวกเขาสองคนน่าทึ่งจริงๆ เวินเส้าหยีข้าพอใจมาก ส่วนเย่จิ่งหาน....ข้าขยะแขยงมาก ทั้งร่างกายเขามีเพียงวิทยายุทธ์กับเลือดที่ตรงเงื่อนไขของข้า”

ไม่ใครมีใครพูดว่าเย่จิ่งหานน่าขยะแขยง

คนที่เคยเห็นเย่จิ่งหาน ก็ไม่มีใครพูดว่าเขารูปลักษณ์แย่