บทที่ 1128 ทำไมจะไม่ช่วย

กู้ชูหน่วนกำลังคิดที่จะเรียกเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์กลับมา

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์กลับปรากฏตรงหน้ากู้ชูหน่วน จนนางตกใจแทบตาย

“ใช่แล้ว นายหญิง ลืมบอกท่านไปเรื่องหนึ่ง คืนนี้ราชินีให้ซ่างกวนหมิงหลางกับฝูกวงปรนนิบัติ จากนั้น ดูเหมือนจะร่วมรักกับชายรูปงามอีกสองคน ถึงในชายรูปงานสองคนนั้นคนหนึ่งคือเลว่อิ่ง อีกคนหนึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร”

“เราจะไปช่วยไหม?”

บอกว่าร่วมรัก หลังจากร่วมรักเสร็จแล้ว ก็จะดูดเลือดของพวกเขาจนหมด

งั้นฝูกวงกับเลว่อิ่งก็ต้องตายนะสิ?

“ช่วย ทำไมจะไม่ช่วย”

กู้ชูหน่วนกระซิบพูดข้างหูเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ จากนั้นก็มองดูใบหน้าเย่จิ่งหานที่หลับอยู่ ในใจรู้สึกหนักอึ้ง

ค่ำคืน ภายในตำหนักเฉิงลู่

ซ่างกวนหมิงหลางกับฝูกวงนอนเรียงอยู่บนเตียงไม้จันทน์หกฟุต

พวกเขาต่างถูกสะกดจุดไว้ ไม่สามารถขยับเคลื่อนไหว บนกายสวมชุดบางเบา

ราชินีมาถึง

มองดูพวกเขาจากที่สูง มุมปากเผยรอยยิ้มชั่วร้าย

ซ่างกวนหมิงหลางกับฝูกวงต่างรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า แทบอยากที่จะมุดรูหนีไป

พวกเขาสองคน คนหนึ่งสง่างาม องอาจกล้าหาญ ถึงจะดูค่อนข้างเย็นชา แต่ก็ดูดีอย่างเป็นพิเศษ

อีกคนหนึ่งใบหน้างดงามดั่งเด็กน้อยสุดจะพรรณนา ผิวพรรณขาวเนียนมีน้ำมีนวล หากบีบคงจะมีน้ำแตกออกมา

ฮัวอิ่งคว้าเสื้อผ้าบางเบาของฝูกวงขึ้นมา พร้อมยิ้มพูดว่า “พวกเจ้าสองคนรูปงามอย่างมาก”

ฝูกวงจ้องมองดูอย่างโกรธจัด พร้อมพูดขึ้นว่า “รอนายหญิงของข้ากลับมา นางไม่ปล่อยเจ้าแน่”

“นายหญิงของเจ้า? ฮ่าๆ....หากนายหญิงของเจ้าสามารถช่วยเจ้าได้ เจ้ายังจะต้องนอนอยู่ที่นี่รอข้าร่วมรักหรือ”

“ทำความชั่วจนถึงที่สุดเวรกรรมจะตามสนอง เจ้าไม่ได้ตายดีแน่”

“พัฟ....”

ฮัวอิ่งฟาดตบเขาหนึ่งที ลายนิ้วมือห้านิ้วโดดเด่นอยู่บนใบหน้างดงามของเขา

“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า วันนั้นเจ้าตกลงกับข้าว่ายังไง? ต้องการให้ข้าเตือนเจ้าอีกทีไหม”

ฝูกวงโกรธจัด

เขาไม่ลืมอยู่แล้ว

วันนั้นเพื่อช่วยเขา เลว่อิ่ง