บทที่ 1193 ในมือ

เย่จิ่งหานไม่อยากเชื่อนาง

เพราะผู้หญิงคนนี้พูดแต่เรื่องโกหก ใครจะไปรู้ว่าอันไหนจริง อันไหนเท็จ

แต่เกี่ยวข้องกับอาหน่วน เขาจะไม่คิดมากไม่ได้

หากเป็นความจริงละ?

“เจ้าตามหาขวานผานกู่มาตลอดไม่ใช่หรือ? ขวานผานกู่อันนั้นอยู่ในมือเวินเส้าหยี”

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”

“ข้าได้ยินเจ้าผีเสื้อพูดว่า เจ้าจะใช้ขวานผานกู่ผ่าเปิดมิติ ตอนนี้หาเจอวิธีทำให้มิติที่แตกร้าว กลับไปยังทวีปเย่หยู่ได้แล้ว เพียงแค่ตอนนี้ยังรวบรวมดวงจิตอาหน่วนของเจ้ายังไม่ครบ ดังนั้นเขาจึงยังไม่กลับไป”

เดิมเย่จิ่งหานยังลังเลว่ากู้ชูหน่วนพูดความจริงหรือเท็จ แต่คำพูดประโยคนี้ทำให้เย่จิ่งหานไม่เชื่ออย่างแน่นอน

“หากสามารถเปิดมิติได้จริง เวินเส้าหยีกลับไปแก้แค้นตั้งแต่แรกแล้ว”

“เจ้าไม่รู้เสียแล้ว เจ้ารู้ไหมว่าทำไมเวินเส้าหยีถึงต้องแต่งงานกับราชินี? เพราะการแยกมิติกลับไปยังทวีปเย่หยู่ต้องใช้สิ่งของอย่างหนึ่งในมือราชินี ดังนั้น....ด้วยตำแหน่งสถานะของเวินเส้าหยี เขาไม่อยากอภิเษก ใครจะสามารถบังคับเขาได้”

“อ๋อ....ต้องการสิ่งของอะไรในมือราชินี?”

“เรื่องนี้ข้าไม่รู้ หากข้ารู้ไปหมดทุกอย่าง ข้าคงกลายเป็นไป๋เสี่ยวเซิ่งแล้ว”

“ไป๋เสี่ยวเซิ่งคือใคร”

กู้ชูหน่วนอึ้ง

ไป๋เสี่ยวเซิ่งคือใคร?

นางจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเป็นใคร นางก็แค่พูดออกมาอย่างนั้นแหละ

“ยังไงก็แล้วแต่เจ้า เจ้าวางแผนซ้อนแผน เปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงของราชินี หรือควบคุมราชินีไว้ บางอาจจะหาเจอหนึ่งในดวงจิตของอาหน่วนเจ้า และก็สามารถรู้วิธีฉีกมิติ”

กู้ชูหน่วนพูดเถไปเรื่อยแล้ว

แต่นางคิดไม่ถึงว่า สิ่งที่นางถูกเถไปเรื่อยกลับกลายเป็นความจริง

เย่จิ่งหานมองดูสีหน้าสงบนิ่งของกู้ชูหน่วน ในใจทรงพลังอันมหาศาลเหมือนอย่างสามารถเคลื่อนย้ายภูเขาและทะเลได้

ต่อให้แผนซ้อนแผน เขาก็ไม่อยากแต่งงานกับราชินี

แต่อยู่ในหอกระบี่มานานขนาดนี้ เขารู้ดีอย่างที่สุดว่า ราชินีคนนี้ไม่ธรรมดา