บทที่ 1205 ถ่ายทอดพลัง

ผู้เฒ่าหนิงหัวเราะ ไม่ได้พูดตอบคำถามของกู้ชูหน่วน

เขายังใจดีและสนิทสนมเหมือนเคย พร้อมพูดขึ้นว่า “เจ้าคนนี้กล้าหาญเทียมฟ้า นอกจากเจ้า ยังจะมีใครกล้าบุกเข้ามาในวังใต้ดิน แค่กๆ....”

“ตาแก่....”

“ข้า...ข้าคงไม่ไหวแล้ว นังหนูหน่วน เห็นแก่ที่เรารู้จักกัน เจ้ารับปากข้าเรื่องหนึ่งได้ไหม?”

“เจ้าว่ามา”

“โย่วเอ๋อร์หายสาบสูญไป หลายปีมานี้วัยรุ่นมากมายในทวีปปิงหลิง พวกเขาล้วนหายตัวไป ตายไปก็ไม่เห็นกระดูก ข้าเคยสืบดูแล้ว พวกเขาล้วนถูกราชินีตัวปลอมทำร้าย....แค่กๆ....”

“เพื่อดูดเอาพลังของพวกเขา”

ผู้เฒ่าหนิงผงกหัวพร้อมพูดขึ้นว่า “พลังวิชาของนางนั้นชั่วร้าย เจ้าต้องระวังตัวให้ดี นางสามารถไปถึงระดับเจ็ดได้ ล้วนอาศัยการดูดเอาวิทยายุทธของคนอื่น”

“ข้า....ข้าสงสัยว่า โย่วเอ๋อร์หายตัวไปนั้นเกี่ยวข้องกับนาง ดังนั้นจึงทำทุกอย่างเพื่อบุกเข้ามาในพระราชวัง มาถึงในห้องลับวังใต้ดิน”

“โย่วเอ๋อร์เป็นสายเลือดเพียงคนเดียวของตระกูลหนิง หากเขาเป็นอะไรไป ตระกูลหนิงก็สิ้นสุดแล้ว ข้าตายไปก็ไม่มีหน้าไปหาบรรพบุรุษของตระกูลหนิง แค่กๆ....”

พูดถึงหนิงเทียนโย่ว ใบหน้าขาวซีดของผู้เฒ่าหนิงเต็มไปด้วยความเป็นกังวล

เขาถูกควักลูกตาไปแล้วหนึ่งดวง ตอนนี้ยังมีเลือดไหลไม่หยุด ใบหน้าครึ่งหนึ่งเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงสด ดูแล้วก็น่าหวาดกลัวอย่างมาก

แต่กู้ชูหน่วน ไม่รู้สึกหวาดกลัวเขาเลยสักนิด แต่สงสารผู้เฒ่าหนิงจับใจ

“ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า ข้าจะพยายามตามหาหนิงเทียนโย่วอย่างที่สุด และปกป้องให้เขาปลอดภัย”

“ขอบคุณ ขอบคุณเจ้า....ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดี ขอเพียงเป็นเรื่องที่เจ้ารับปาก ก็จะสามารถทำได้อย่างแน่นอน”

ผู้เฒ่าหนิงกระอักเลือดออกมา

กู้ชูหน่วนตาแดง

“ตาแก่ เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว รักษาแรงไว้ ข้าจะพาเจ้าออกไป”

“ไม่...ไม่มีประโยชน์แล้ว ข้าดีใจอย่างมาก พลังทั้งหมดของข้าไม่ได้ถูกผู้หญิงบ้าคนนั้นดูดไป ไม่อย่างนั้น.... พลังของนางเพิ่มมากขึ้น ไม่รู้ว่าจะไปทำร้ายคนตายอีกมากเท่าไหร่”

พูดถึงวิทยายุทธ ผู้เฒ่าหนิงเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้