บทที่ 1257 ผู้แข็งแกร่งสู้รบกัน

ฮัวอิ่งพูดขึ้นมาว่า “ขั้นสูงสุดระดับห้า เจ้าอัจฉริยะจริงๆ”

กู้ชูหน่วนยืนขึ้นมาอย่างโงนเงน กลืนเลือดลงคอไปอย่างขมขื่น

“อยากเรียนไหม? คุกเข่าแล้วเรียกข้าว่ากูหน่ายนาย บางทีข้าอาจจะพิจารณาสอนเจ้า”

ฮัวอิ่งสูดกำลังภายใน เอามีดที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นพุ่งเข้าใส่กู้ชูหน่วน

หากเป็นมีดธรรมดา กู้ชูหน่วนก็สามารถหลบหลีกได้

แต่มีดธรรมดาพวกนี้ เต็มไปด้วยกำลังภายในของผู้แข็งแกร่งระดับเจ็ด นางจำเป็นต้องชูดาบขึ้นฟ้า ดึงดูดเอาพลังเวหาเข้าสู่ดาบ แล้วฟาดดาบอ่อนฟันออกไป

ดาบอ่อนแบ่งออกเป็นสอง แข่งจากสองเป็นสี่ แบ่งจากสี่เป็นแปด สุดท้ายกลายเป็นดาบหมื่นเล่มต้านทานมีด

ซี๊ด.....

ดาบหมื่นเล่มต้านทานไม่ไหว ยากที่จะรับมือมีด

ฮัวอิ่งดีดพิณอย่างไร้พิณ นิ้วมือเคลื่อนไหวอยู่ในอากาศ กระแสพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถคร่าชีวิตคนได้พุ่งเข้าหากู้ชูหน่วน

สีหน้ากู้ชูหน่วนเปลี่ยนไป

นางสามารถรู้สึกได้ว่ากระแสพลังเหล่านี้เต็มไปด้วยความสังหารที่ทรงพลังซึ่งสามารถทำลายล้างโลกได้

ปลายเท้าเขย่ง นางเกี่ยวเอาหอกยาวขึ้นมา ส่งพลังไปยังหอกยาว หลบหลีกการโจมตีจากกระแสพลังด้วยความคล่องแคล่วว่องไว ที่หลบหลีกไม่ได้ก็ใช้หอกยาวขวางกั้นไว้

“ปัง....”

หอกยาวกระทบกระแสพลังจนเปลี่ยนรูป

หากไม่มีพลังของนางค้ำจุน หอกยาวคงพังไปแล้ว

ชา....

มือของนางชาไปหมด

เพียงต้านทานพลังกระแสเดียว มือกู้ชูหน่วนที่ถือหอกยาวไว้ ก็สั่นสะเทือนจนเจ็บปวด รู้สึกชาอย่างต่อเนื่อง หอกยาวแทบหลุดออกจากมือ

ซี๊ด.....

กระแสพลังพุ่งมาอีก แต่ละกระแสยิ่งรุนแรงกว่าเดิม

กู้ชูหน่วนถูกกระแสพลังโจมตีอย่างต่อเนื่อง โจมตีจนย่ำแย่ กระทั่งเกือบตายอยู่ภายใต้กระแสพลังหลายครั้ง

รองหัวหน้าเผ่าเข้ามาช่วย ช่วยกู้ชูหน่วนรับมือโจมตีกระแสพลังพวกนั้น

พวกเขาร่วมมือกันได้ดี กระทั่งรั้งไว้ได้

เดิมคิดว่าต่อให้ไม่สามารถฆ่าฮัวอิ่ง อย่างน้อยก็สามารถรั้งนางไว้ได้ ไม่ให้นางได้มีโอกาสทำลายวิชาน้ำแข็งของเวินเส้าหยีอีกครั้ง

แต่พวกเขาก็ประเมินฮัวอิ่งต่ำไปอีกครั้ง