ตอนที่ 1223
บทที่ 1272ความลำบาก
October 21, 2026
นี่คือประเทศ ไม่ใช่หมู่บ้านเล็กๆ หนึ่งแสนตําลึงจะเอาไปทำอะไรได้?
นี่นางมาเป็นราชินีไม่ได้มาเสวยสุข แต่มาเพื่อสะสางความยุ่งเหยิงหรือไง
กู้ชูหน่วนสงสัยเป็นอย่างยิ่ง ว่านางขึ้นเป็นราชินีไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับผลประโยชน์ใดๆ เลย แต่นางยังต้องเสียทรัพย์สมบัติทั้งหมดของนางด้วย
“พวกเจ้ามีวิธีแก้ไขในเรื่องนี้เช่นไร”
“เอ่อ...ทูลฝ่าบาท หากฝ่าบาท ถ้าต้องการแก้ไขภัยอันตรายในแคว้นน้ำแข็ง มีเพียงสิ่งเดียวพ่ะย่ะค่ะ นั่นคือเงิน”
พูดไร้สาระ
แน่นอนนางรู้ว่าต้องใช้เงิน
ที่สำคัญคือเงินเยอะเช่นนี้ จะไปเอามาจากที่ไหน?
บรรดารัฐมนตรีต่างก็ก้มหน้าเงียบเพราะกลัวว่านางจะเรียกชื่อพวกเขา
“จัดพิธีฝังพระบรมศพให้แก่จักรพรรดินีองค์ก่อนอย่างยิ่งใหญ่จำเป็นต้องใช้เท่าไหร่”
“ทูลฝ่าบาท ต้องใช้อย่างน้อยแปดล้านตําลึง”
“ภัยแล้งในสิบสองเมืองภาคเหนือต้องใช้เท่าไหร่”
“ทูลฝ่าบาท ตลอดสิบสองเมืองทุกห่างสิบเมตรต้องทำการขุดบ่อน้ำ หักค่าขุดบ่อน้ำแล้ว ต้องใช้เงินประมาณห้าสิบล้านตําลึงพ่ะย่ะค่ะ”
“แล้วน้ำท่วมภาคใต้กับการระบาดตั๊กแตนล่ะ”
“ทูลฝ่าบาท สถานการณ์น้ำท่วมภาคใต้รุนแรงยิ่งนัก ต้องการเงินอย่างน้อยเก้าสิบล้านตําลึงพ่ะย่ะค่ะ”
“ฝ่าบาท โรคระบาดทางฝั่งตะวันออกต้องใช้เงินอย่างน้อยสามสิบล้านตําลึงพ่ะย่ะค่ะ”
“ฝ่าบาท ซ่อมแซมเมืองเกาต้องใช้เงินอย่างน้อยสิบล้านตําลึงพ่ะย่ะค่ะ”
“เงินเดือนของเหล่าทหารต้องใช้เท่าไหร่”
“ทูลฝ่าบาท ไม่มากพ่ะย่ะค่ะ แค่สองล้านตําลึง”
สองล้านตําลึง?
แค่นี้ยังพอรับได้
ถ้าไม่จ่ายเงินเดือนให้เหล่าทหาร พวกเขาก็จะไม่สามารถปกป้องแคว้นน้ำแข็งอย่างแข็งขันได้ และอาจถึงขั้นก่อกบฏได้
ปัญหาเรื่องการจ่ายเงินเดือนให้เหล่าทหารจึงเป็นเรื่องเร่งด่วน
กู้ชูหน่วนจึงคิดจะแก้ปัญหาเรื่องค่าจ้างทหารก่อน
แต่คิดไม่ถึงว่าคำพูดหนึ่งของขุนนาง ทำให้นางโกรธจนแทบอยากจะทุบเขาให้ตาย
“ทูลฝ่าบาท คือสองล้านตําลึงทองพ่ะย่ะค่ะ”
“หลอกลวงราชินี ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เงินเดือนของเจ้าจะถูกระงับเป็นเวลาห้าปี หากมีข้อโต้แย้งใดๆ เจ้าสามารถลาออกจากตำแหน่งและปลีกวิเวกได้เลย ราชสำนักจะไม่ให้เงินบำนาญใดๆ ทั้งสิ้น”