ตอนที่ 1232
บทที่ 1281 เลิกลากันด้วยดีไม่นับว่าหย่าร้าง
October 21, 2026
อะไรนะ?
กู้ชูหน่วนตามไม่ทันตอบสนองว่าเย่จิ่งหานหมายความว่าอะไร?
“เอ่อ... เวินเส้าหยีได้ถูกหมั้นหมายให้กับจักรพรรดินีของแคว้นน้ำแข็งตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่ในครรภ์มารดา ไม่ว่าใครจะได้เป็นจักรพรรดินีก็ต้องอภิเษกสมรสกับเวินเส้าหยี”
กู้ชูหน่วนอยากจะบอกว่า นี่เป็นการหมั้นหมายที่ถูกกำหนดไว้เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว และนางเองก็ยังไม่เกิดด้วย ดังนั้นจะโทษนางไม่ได้
เย่จิ่งหานนิ่งเงียบ เอาแต่มองหน้านางด้วยสายตาอาฆาต
ใช้เวลาสักครู่กู้ชูหน่วนจึงตอบสนองได้
“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากอภิเษกสมรสใช่ไหม ดีเลย ข้าเองก็ไม่อยากอภิเษกสมรสเหมือนกัน ประเดี๋ยวข้าเขียนราชโองการ บอกว่าเราเลิกรากันแล้ว จากนี้เราใช้ชีวิตของใครของมัน มีอิสระในการสมรสใหม่”
เย่จิ่งหานยิ้มเยาะ “เหอะ นั่นหมายความว่าข้าถูกเจ้าหย่าร้างหรือ”
“เลิกด้วยเจรจากันมันไม่ได้ถือเป็นการหย่าร้างหรอก”
“ตอนนี้เจ้าคือจักรพรรดินี ถ้าไม่ใช่เจ้าหย่าข้า เป็นข้าหย่าเจ้าหรือไง?”
“ถ้าเช่นนั้นเจ้าเป็นคนเขียนหนังสือหย่าให้ข้า เช่นนี้เจ้าจะได้ไม่เสียหน้า”
“เจ้าคิดว่าคนอื่นโง่หรือไง? มีหรือที่สนมจะเขียนหนังสือหย่าให้กับจักรพรรดินี?”
“ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็เป็นสนมต่อไป รออาการบาดเจ็บที่ขาของเจ้าหายดีแล้ว เจ้าก็หาโอกาสออกไปจากวัง ไปหาภรรยาของเจ้า และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข”
“ถ้าเช่นนั้นชาวบ้านก็จะรู้แค่ว่าข้าเย่จิ่งหานเป็นสนมของเจ้าเท่านั้น”
“แล้วเจ้าจะให้ทำอย่างไร?”
“หึ ข้าเย่จิ่งหานเป็นถึงท่านอ๋องแห่งแคว้นเย่อยู่ที่นี่เป็นได้แค่กุ้ยเหรินเท่านั้นหรือ”
กู้ชูหน่วนกลอกตามองบน
เจ้าอยากเลื่อนตำแหน่ง เจ้าก็พูดมาสิ
จะพูดอะไรเยอะแยะ
“ตำแหน่งกุ้ยจูนทั้งสี่ยังว่างอยู่ ข้าเลื่อนตำแหน่งให้เจ้าเป็นกุ้ยจูนดีหรือไม่”
“ไม่ได้”
“ราชกุ้ยจูน?”
“ไม่ได้”
“ราชกุ้ยจูนที่อำนาจมากที่สุดรองจากฮองเฮาแล้ว”
“เจ้าคิดว่าข้ามีตรงไหนสู้แพ้เวินเส้าหยีไม่ได้”
กู้ชูหน่วนเผลอมองไปที่ขาพิการทั้งสองข้างของเขา
การกระทำนี้ทำให้เย่จิ่งหานโมโหมากขึ้น
หญิงนางนี้ สมรสคนเดียวยังไม่พอ แต่ยังสมรสกับสามคนในวันเดียว
และล้วนเป็นศัตรูของเขาอีกด้วย
ที่น่าโมโหที่สุด คือเขาที่เป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม กลับเป็นได้เพียงกุ้ยเหริน?