​บทที่ 1283 อาจจะยังไม่ตาย

ไม่รู้ว่าเซียวหยู่เซวียนตกลงมาจากข้างบนหรือเปล่า

เซียวหยู่เซวียนรักขวานผานกู่เล่มนี้มาก

เขาไม่มีทางโยนทิ้งขวานผานกู่ลงแม่น้ำงอย่างส่งเดชแน่นอน

นอกจากจะเป็นสถานการณ์คับขัน เช่น ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ขวานผานกู่อยู่เซียวหยู่เซวียนก่อนที่เขาจะหายตัวไป

จักรพรรดินีปลอมบอกว่าเซียวหยู่เซวียนได้ตายแล้วไป

ถ้าเขาตายจริง เหตุใดขวานผานกู่ถึงมาปรากฏที่นี่?

จักรพรรดินีปลอมอยากได้ขวานผานกู่มาตลอดไม่ใช่หรือ? นางยิ่งไม่มีทางที่จะทิ้งขวานผานกู่ที่นี่อย่างแน่นอน

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือเซียวหยู่เซวียนอาจจะยังไม่ตาย เขาหนีออกมาได้ แต่คงได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก นั่นคือสาเหตุที่ขวานผานกู่บังเอิญมาตกอยู่ที่นี่

พอนึกถึงความเป็นไปได้นี้ กู้ชูหน่วนลืมเรื่องที่จะต้องกลับไปเผ่าเทียนเฟิ่นพร้อมกับเวินเส้าหยี แต่เพียงคิดเพียงอยากจะตามหาเซียวหยู่เซวียนให้เร็วที่สุด

ช้าไปแม้แต่วินาทีเดียว เขาก็จะตกอยู่ในอันตรายมากขึ้น

กาวกงกงเป็นหัวหน้าขันที ตอนนี้เขาร้อนใจเอามากๆ รีบพูดอ้อนวอน “ฝ่าบาท นี่ก็สายมากแล้ว ฮองเฮายังคงรอพระองค์อยู่ ถ้า... ถ้าหากช้ากว่านี้ มันจะมืดเอาได้ ถ้ากลับไปเลยเวลาฤกษ์​ก็ไม่เป็นมงคลแล้ว”

“รอตามหาเซียวหยู่เซวียนเจอค่อยกลับ”

“ฝ่าบาท ที่นี่มีคนตามหาแล้ว ถ้าพบแล้ว พวกเขาจะรีบมารายงานฝ่าบาท พวกเรา...”

หวือ...

สายตาเย็นชาจ้องมองมาทางเขา

กาวกงกงกับหลิงเอ๋อไม่กล้าพูดอะไรอีก ได้แต่ปิดปากเงียบ แล้วเดินไปเดินมาอย่างร้อนอกร้อนใจ

ฝูกวงไม่รู้ว่ามุดออกมาจากทางไหน ก่อนจะหยิบเศษผ้าที่เปื้อนเลือดออกมาแล้วพูดว่า “นายหญิง ดูนี่สิ”

เสื้อเปื้อนเลือดที่แห้งไปแล้ว มีรอยฉีกขาดหลายที่

ล้วนแต่ถูกกิ่งไม้ขีดข่วน

กู้ชูหน่วนจำได้ว่าเสื้อคลุมเปื้อนเลือดนี้เป็นของเซียวหยู่เซวียน

“ข้าเดาถูกแล้ว เสี่ยวเซวียนเซวียนยังไม่ตายจริงๆ ด้วย เขายังอยู่บริเวณใกล้ๆ ฝูกวง เจ้าเจอเสื้อคลุมนี้ตรงไหน”

“ตรงทางขึ้นเขาลูกนั้นพ่ะย่ะค่ะ”

“แม่ทัพหลิน ส่งคนออกไปค้นหาทั้งภูเขาลูกนั้น อย่ามองข้ามแม้แต่จุดเดียว ถึงจะต้องพลิกภูเขาทั้งลูกตามหา ก็ต้องตามหาเซียวหยู่เซวียนให้เจอ”

“พ่ะย่ะค่ะ”

ท้องฟ้ามืดแล้วตะโกน

ในหุบเขาเต็มไปด้วยเสียงเรียก และแสงไฟจากคบไฟที่จุดสว่าง