​บทที่ 1293 หาดวงวิญญาณ​เจออีกหนึ่งดวงแล้ว

ทั้งสองพูดขึ้นมาพร้อมกัน “จักรพรรดินีตัวปลอม”

ใช่แล้ว นางรู้เรื่องในทวีปเย่หยู่ทุกอย่าง และรู้เรื่องราวของพวกเขาเป็นอย่างดี

หรือว่าคนที่ฆ่าบิดาของพวกเขาจะเป็นนาง?

กู้ชูหน่วนหัวใจเต้นเร็ว

วิธีเดียวที่จะไขข้อสงสัยทั้งหมดคือตามหานางให้เจอ

เวินเส้าหยีรู้สึกสับสนเล็กน้อย

เขาเองก็ไม่อยากเชื่อว่ากู้ชูหน่วนจะเป็นคนทำ แต่ทุกอย่างกลับชี้ไปที่นาง

ถ้า……

ถ้าหากบิดาของเขาไม่ได้ถูกกู้ชูหน่วนฆ่า…

มือของเขา……

หยุดที่จะสั่นไม่ได้

หัวใจ……

หยุดตื่นตระหนกไม่ได้

เขาอยากรู้คำตอบอย่างยิ่ง

“นางอาจจะยังไม่ตาย”

“ข้ารู้ ข้าส่งคนออกไปตามหานางแล้ว”

เวินเส้าหยียังคงนิ่งเงียบ แต่มองออกไปข้างนอกด้วยสายตาว่างเปล่า

กู้ชูหน่วนรู้ว่าสมองของเขากำลังสับสน และยุ่งเหยิงมาก

นางขมวดคิ้ว พยายามค้นหาความทรงจำในสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา

“ถ้าดวงวิญญาณ​ส่วนหนึ่งตกไปอยู่ในมือของจักรพรรดินีตัวปลอมอยู่ใกล้ๆ ข้าคิดว่าข้าสามารถสัมผัสถึงดวงวิญญาณ​ดวงที่เหลือ​ได้”

หัวใจของเวินเส้าหยีเต้นแรง รอให้นางพูดต่ออย่างเงียบ ๆ

กู้ชูหน่วนสั่งให้คนเอาชามขนาดใหญ่มา แล้วนางก็กรีดข้อมือของตัวเอง และหยดเลือดลงในชาม

หยดหนึ่ง สอง หยด สามหยด ไม่นานเลือดก็ไหลลงมาได้ครึ่งชาม

ถึงแม้เวินเส้าหยีตาบอด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ได้ยินเสียง

เลือดหยดลงไปจำนวนมาก นางต้องเสียเลือดมากเท่าไหร่กันนะ

กู้ชูหน่วนยกยิ้มแล้วพูดว่า “วางใจได้ การเสียเลือดสามารถกระตุ้นการไหลเวียนของเลือดได้ เจ้าอุตส่าห์ให้โอกาสนี้กับข้าทั้งที ไม่เช่นนั้นร่างกายของข้าคงไม่แข็งแรงเช่นนี้”

เวินเส้าหยี “…”