บทที่ 1301 สภาพผู้ลี้ภัยที่น่าสงสารน่าเวทนา

ไม่ว่ากู้ชูหน่วนจะยินดีหรือไม่ อี้หยุนเฟยพากู้ชูหน่วนเดินทางวิ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

ยิ่งเข้าใกล้ทิศตะวันตกเฉียงใต้ก็ยิ่งรกร้าง

บ้านจากอิฐกระเบื้องสีเขียวกลายเป็นกระท่อมมุงจาก

เมื่อเดินต่อไปข้างหน้า มีสองสามคนเป็นกลุ่มๆที่แต่งตัวซอมซ่อเบียดเสียดอยู่ด้วยกัน

พวกเขาทั้งหมดตัวผอมใบหน้าเหลืองซีด แววตามัวหมอง แฝงไปด้วยความเงียบงันดั่งความตาย

กระท่อมมุงจากหักพัง ไม่ใช่หลังคาเป็นรู ก็ไม่มีหน้าต่าง แทบไม่มีกระท่อมมุงจากที่สมบูรณ์

อี้หยุนเฟยพูดขึ้นมาอย่างโศกเศร้าว่า “พวกเขาไม่มีอาหาร อาศัยรากต้นไม้และใบหญ้าในการดำรงชีวิต ตอนนี้เปลือกไม้และรากหญ้าก็ถูกขุดไปหมดแล้ว เงินที่ราชสำนักจะบรรเทาสาธารณภัยยังไม่เคยได้รับสักบาท คนมากมายล้วนหิวตายไปเยอะมาก”

“ชุมชนผู้ยากไร้ถูกปิดตายแล้ว เข้าได้ ออกไม่ได้ ขุนนางในพระนครกลัวคนพวกนี้ออกไปจากชุมชนผู้ยากไร้ ถึงตอนนั้นจะมีขอทานเต็มถนน ส่งผลกระทบไม่ดี”

กู้ชูหน่วนจึงสำนึกขึ้นมาได้

ไม่แปลกที่ระหว่างทางที่มายังชุมชน​แออัดมีทหารเฝ้าอยู่มากมาย ที่แท้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาหนีออกไป

นี่แตกต่างอะไรกับการขังพวกเขาให้อดตายอยู่ที่นี่?

อี้หยุนเฟยพูดต่อไปว่า “พวกเขานับว่ายังดี ผู้ยากไร้ที่อื่นยิ่งแย่ พวกเขาไม่มีแม้แต่สถานที่หลบภัย ตลอดทางที่ข้ามา พบเห็นผู้ยากไร้มากมายไม่ป่วยตายก็หิวตาย”

เพื่อช่วยเหลือพวกเขา เขานำเงินทั้งหมดที่เขาพกติดตัวไปแลกกับเสบียงอาหารกับยาสมุนไพรไปหมดแล้ว

แม้แต่เสื้อผ้าก็เอาไปจำนำ เหลือเพียงพู่หยกที่เสด็จพ่อให้ไว้ ทำใจเอาไปจำนำไม่ได้

แต่พวกนี้ก็เป็นดั่งน้ำน้อยแพ้ไฟ เขาจึงมีความคิดอยากที่จะปล้นเสบียงอาหารของราชสำนัก

กู้ชูหน่วนขมวดคิ้วย่น

จู่ๆ ท่ามกลางฝูงคน ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาว่า “แจกเสบียงแล้ว แจกเสบียงแล้ว จอมยุทธ์พเนจรมาแจกเสบียงแล้ว ทุกคนนั่งลงดีๆ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้ยากไร้ทุกคนต่างตื่นเต้นมาก

ไม่ช้าก็มีชายคลุมหน้าหลายคนถือข้าวสารมา แบ่งให้คนละถุง

รอเมื่อคนคลุมหน้าพวกนั้นไปแล้ว พวกผู้ยากไร้ต่างลุกขึ้นกระโดดด้วยความดีใจ

สักพัก ภายในชุมชนผู้ยากไร้ก็เต็มไปด้วยควันไฟหุงต้ม

คนแก่เด็กเล็ก สตรีอ่อนแอต่างจ้องมองข้าวต้มในหม้อด้วยสายตาละห้อย

กู้ชูหน่วนรู้สึกโศกเศร้า ไม่เอาเรื่องที่อี้หยุนเฟยขโมยเสบียงราชสำนัก

……

วันรุ่งขึ้น

กู้ชูหน่วนพาเวินเส้าหยีกลับไปเยี่ยมบ้าน ขบวนเสด็จนั้นทรงพลังอย่างมาก

แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของทุกคนไม่เพียงพาฮองเฮาเอกกลับบ้าน

ยังพอฮองเฮาน้อยกับโม่กุ้ยเหรินไปด้วย

นี่ๆนี่.....

ไม่เป็นการเหยียดหยามฮองเฮาเอกหรือ