บทที่ 1302 รีดไถเผ่าเทียนเฟิ่น

จักรพรรดินีกลับไปเยี่ยมบ้านกับฮองเฮา ขบวนอันเกรียงไกร เอิกเกริกยิ่งใหญ่

ประชาชนพระนครต่างมาล้อมรอบ

กู้ชูหน่วนมองดูถนนตรอกซอยที่คุ้นเคย อดไม่ได้ที่จะมองดูเวินเส้าหยีที่นั่งรถม้ามาด้วยนะ

“นี่เป็นเส้นทางไปตระกูลเวินไม่ใช่หรือ? หากข้าจำไม่ผิด เผ่าเทียนเฟิ่นไม่ได้อยู่ในตระกูลเวินมั้ง”

เวินเส้าหยีพูดขึ้นมาอย่างเรียบเฉยว่า “เผ่าเทียนเฟิ่นไกลเกินไป ไปตระกูลเวินก็เหมือนกัน”

เจ้าคนนี้

เหมือนกันตรงไหน?

นี่เขากีดกันนางหรือ?

“ถึงตระกูลเวิน......”

“เวินห้าวพร้อมทั้งตระกูลน้อมรับเสด็จฝ่าบาท ฝ่าบาทอายุยืนหมื่นปีหมื่นๆปี”

กู้ชูหน่วนประคองเวินเส้าหยีลงจากรถม้า

เดินตามพวกเวินห้าว เข้าไปในตระกูลเวิน

นางเคยมาตระกูลเวิน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าทางประตูหลักอย่างมีเกียรติ

กู้ชูหน่วนจำได้ว่าเวินห้าวเป็นรองหัวหน้าเผ่า รวมถึงผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลเวินนางล้วนรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา

ในอาวุโสพวกนี้ มีหลายเคยคิดที่จะฆ่านาง เพื่อเอาดวงจิตภายในร่างกายของนาง

ไม่รู้เป็นเพราะนางยื้อเวลานานหลายวันค่อยกลับหรือเปล่า สีหน้าพวกผู้อาวุโสพวกนี้ล้วนไม่ดีนัก

สีหน้าที่มองดูเวินเส้าหยีนั้น กลับโศกเศร้าและทำใจไม่ได้

“ผู้อาวุโส สายตาของท่าน....”

“ไม่เป็นไร”

“หัวหน้าเผ่า พวกเราตามหมอที่ดีที่สุดของทวีปปิงหลิงมา ตอนนี้ล้วนอยู่ข้างใน เดี๋ยวข้าน้อยให้พวกเขาตรวจดูสายตาของท่าน”

กงกงคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้าง พูดขึ้นมาว่า “ตอนนี้หัวหน้าเผ่าของท่านเป็นฮองเฮาแล้ว ต่อไปท่านต้องเรียกขานว่าฮองเฮา”

กู้ชูหน่วนไม่อยากทำให้บรรยากาศตึงเครียดเกินไป จึงพูดขึ้นมาว่า “ถึงแม้เส้าหยีเป็นฮองเฮา แต่ก็เป็นเจ้าบ้านตระกูลเวิน เป็นหัวหน้าเผ่าของเผ่าเทียนเฟิ่น พวกเขาเรียกขานเส้าหยีว่าหัวหน้าเผ่าก็สมเหตุสมผล ชื่อเรียกเป็นเพียงเครื่องหมาย จะพิธีรีตองขนาดนั้นทำไม” ถึงจะเป็นเช่นนี้ พวกตระกูลเวินก็ไม่เห็นดี

เพิ่งอภิเษกเสร็จ นางก็ยกกุ้ยเหรินคนหนึ่งมาเป็นฮองเฮาน้อย เท่ากับเป็นการเหยียบหยามพวกเขา

รองหัวหน้าเผ่าพูดขึ้นว่า “ ฝ่าบาท หัวหน้าเผ่าเดินทางมาลำบาก พวกเราเตรียมงานเลี้ยงไว้เรียบร้อยแล้ว เชิญเสด็จ....”

ตระกูลเวินเตรียมงานเลี้ยงไว้อุดมสมบูรณ์มาก รวมทั้งหมดสิบแปดโต๊ะ วิ่งอยู่บนพื้น บินอยู่บนท้องฟ้า แหวกว่ายอยู่น้ำใต้น้ำ ล้วนมีเต็มไปหมด

หลังจากที่กู้ชูหน่วนได้เป็นจักรพรรดินี ได้ควบคุมจำกัดอาหารมาตลอด แม้แต่เนื้อชิ้นเดียวยังไม่กล้ากิน เมื่อได้เห็นอาหารที่อุดมสมบูรณ์ขนาดนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความยิ้มแย้ม