บทที่ 205 เข้าครัวเอง

เย่เฟิงจัดใหม่อีกครั้ง ให้อาหารเป็นระเบียบเรียบร้อยมากขึ้น ยกมุมปาก “ข้าก็คิดว่างาม”

“ที่จริงเจ้าไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ ข้าเลี้ยงง่าย ผัดกับข้าวอะไรสองสามอย่างก็ได้แล้ว เจ้า...”

กู้ชูหน่วนยังไม่ทันเอ่ยจบ เย่เฟิงก็ดูเวลาบนท้องฟ้า ปิดฝาตะกร้า ริมฝีปากแดงเผยออก “ตะวันก็ขึ้นแล้ว เดี๋ยวจะไม่ทัน รบกวนเจ้าหลีกทางหน่อย”

“หา...?”

กู้ชูหน่วนตะลึง

อาหารพวกนี้มิได้ทำให้นางหรือ?

หรือว่าอาย จะส่งไปที่ห้องของนาง?

ระหว่างที่สงสัย เย่เฟิงก็ย้อนกลับมาอีก ถอดผ้าคลุมหน้าตัวเองออก แล้วถาม “แม่นางกู้ สีหน้าข้าดูแย่มากหรือไม่?”

“มะ...ไม่นี่” เพียงแต่ดวงตาบวมหนักไปหน่อยเท่านั้น

“ขอบคุณ”

เย่เฟิงขอบคุณแล้วก็หันตัวออกจากโรงเจ ทิ้งให้กู้ชูหน่วนกับฝูกวงมองหน้ากัน

นี่มันอะไร?

หรือว่าเย่เฟิงไม่เห็นว่านายหญิงกู้อยู่ที่นี่?

กู้ชูหน่วนกระแอมนิดหน่อย “เย่เฟิงขี้อาย เราต้องเข้าใจ ไปเถอะ กลับห้องไปกินอาหารเจของเย่เฟิงกัน”

“ขอรับ”

ทั้งสองออกจากโรงเจตามกัน แต่พวกเขาพบว่าเย่เฟิงไม่ได้ไปทางห้องรับรองของพวกเขา แต่เลี้ยวไปอีกห้องรับรองอื่น

แถม...

พวกเขาพบว่าเย่เฟิงเดินวนไปเวียนมาอยู่หน้าห้อง ท่าทางตื่นเต้น ราวกับอยากส่งอาหารเข้าไปแต่ก็ไม่กล้า

สุดท้ายก็มอบอาหารในตะกร้าให้หลวงจีนน้อยหนึ่งที่เดินผ่านมา

“ไต้ซือรบกวนท่านช่วยส่งอาหารนี้ให้ฮูหยินข้างในท่านนั้นได้หรือไม่?”

“ประสกเป็นผู้ที่ทำอาหารเจเช้าวันนี้หรือ?”

“ใช่...”

เย่เฟิงหน้าแดง อธิบายอย่างร้อนใจและเก้อเขินเล็กน้อย