ตอนที่ 219
บทที่ 219 หมู่บ้านสายธารถูกกวาดล้าง
October 21, 2026
กู้ชูหน่วนแย้งกลับอย่างจริงจังมีเหตุมีผล “จะเป็นไปได้อย่างไร! ภูมิหลังเขาน่าสงสารขนาดนั้น ใครเห็นก็ต้องมีความรู้สึก ข้าแค่เห็นเขาเป็นสหายเฉยๆ”
“เช่นนั้นหรือ? แล้วเซียวหยู่เซวียนล่ะ?”
“นั่นก็เพื่อนพ้อง”
“อี้เฉินเฟยล่ะ?”
“นั่นเป็นพี่น้อง”
“ซือโม่เฟยล่ะ?”
“นั่นลูกน้องข้า”
“ซ่างกวนฉู่ล่ะ?”
“นั่นเป็น...อาจารย์ข้า”
ทีแรกกู้ชูหน่วนจะพูดว่าเพื่อน แต่คิดแล้วรู้สึกไม่ค่อยเหมาะสม จึงเปลี่ยนเป็นอาจารย์
ไม่พูดถึงซ่างกวนฉู่ยังพอว่า แต่พอพูดถึงกู้ชูหน่วนก็นึกถึงโฉมหน้างามๆ ของเขาขึ้นมาหน่อยหนึ่ง
“เฮอะ...ล่อลวงไปทั่ว”
เย่จิ่งหานเย้ยเย็น
ไม่นับยังแล้วไป ครั้นนับชายงามที่อยู่ข้างกายนางแล้วก็ได้มาเป็นพรวน แล้วยังมีอีกมากอย่างเช่นฝูกวงที่เขายังไม่ได้นับรวมเข้าไปอีก
“ท่านอ๋อง ที่ควรถามก็ถามไปหมดแล้ว ควรรีบส่งคนไปหมู่บ้านสายธารได้แล้วหรือยัง? หากไปช้านิดเดียว แล้วเกิดโศกนาฏกรรมบนแดนมนุษย์จะทำอย่างไร?”
“ไม่ไป”
“ไม่ไปจริงหรือ?”
กู้ชูหน่วนถกแขนเสื้อ ระหว่างคิ้วเจือความโกรธเป็นชั้นๆ
เพื่อให้เขาส่งคนไปหมู่บ้านสายธาร นางถึงกับอยู่ให้เขาบ่นเป็นนานสองนาน จนน้ำลายจะแห้งแล้ว
ไอ้คนขี้งอนปากไม่ตรงกับใจนี่ก็ยังไม่สั่นคลอนอีก
“หยุดรถ! ให้ม้าเร็วข้าสองตัว ข้าจะไปกับฝูกวงเอง”
เย่เฟิงเลิกผ้าม่านขึ้น เสียงเย็นชาปนความร้อนรน “ข้าด้วย ข้าจะไปกับเจ้า”
บาดแผลเขาปริ เดิมควรปวดมาก แต่ใบหน้าเขากลับไม่เห็นความเจ็บปวดสักนิด ที่มีนั้นมีแต่ความร้อนใจ
“ไม่มีคำสั่งของข้า ใครก็อย่าได้ไปจากที่นี่” เย่จิ่งหานไม่ปรายตาสักนิด สั่งด้วยความเย็นชา
“รู้แล้ว!”
กู้ชูหน่วนเดือดดาล
ฝูกวงขี่ม้ามาที่ข้างหน้าต่างรถไม้ เอ่ยเสียงต่ำ “นายหญิงกู้ ม้าของเทพสงครามก็เป็นม้าเหงื่อโลหิตชั้นดีที่สุด ตอนนี้ก็เร่งแม้ลงแส้แล้ว ถึงเราจะแยกกับพวกเขาก็ไม่เร็วกว่ากันเท่าไรหรอกขอรับ”
กู้ชูหน่วนหรือจะไม่รู้เหตุผลนี้
แต่นางก็กลัวเหมือนกัน