บทที่ 332 ฝูกวงปรากฏตัว

เย่เฟิงมีวรยุทธไม่สูงนัก เขาแทบจะเอาตัวเองไม่รอด แต่ยังคงถ่ายทอดพลังให้กับฮองเฮาฉู่ไม่ขาด

เมื่อเห็นว่าฮองเฮาฉู่จะทนไม่ไหวแล้ว เย่เฟิงก็กระวนกระวายขึ้นมา คุกเข่าลงกับพื้นทันที พูดวิงวอนว่า"ท่านหัวหน้ากองธง ขอร้องล่ะ ส่งฮองเฮาฉู่ลงไปจากภูเขาก่อนเถอะ นางก็แค่ผู้หญิงที่อ่อนแอคนหนึ่งเท่านั้น ที่นี่ร้อนเกินไป ร่างกายนางทนไม่ได้"

"โครม……"

หัวหน้ากองธงกล้วยไม้เตะไปที่หน้าของเขา ใบหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร "ปล่อยนางหรือ เจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับนาง เพื่อนางแล้ว เจ้าถึงกับคุกเข่าขอร้องข้า เพื่อนางแล้ว ถึงกับมาหาข้าด้วยความยินดี ยังไม่เสียดายที่จะสละชีวิตอีกด้วย กู้ชูหน่วนอายุน้อยและหน้าตาสะสวยก็แล้วไป แต่ฮองเฮาฉู่เป็นหญิงที่อายุแล้วมากคนหนึ่ง เจ้าชอบอะไรในตัวนาง"

เย่เฟิงปล่อยให้เขาเหยียบใบหน้าของตนเองตามใจ ดวงตาที่แน่วแน่ ยังคงอ้อนวอนหัวหน้ากองธงกล้วยไม้ ราวกับว่าขอเพียงหัวหน้ากองธงกล้วยไม้ปล่อยฮองเฮาฉู่ไป จะให้เขาทำอะไร เขาล้วนยินดีทั้งสิ้น

"ปล่อย ปล่อยเขาไป……"

ฮองเฮาฉู่พูดอย่างอ่อนแอ นางอยากจะขึ้นไป แต่เหมือนร่างกายนางจะหนักเป็นพันชั่ง แทบจะเคลื่อนไหวไม่ได้

"เขาเป็นทาสบำเรอของข้า ข้าอยากจะทำอะไรเขา ล้วนขึ้นอยู่กับความชอบของข้า ทำไม คงไม่ใช่เพราะฮองเฮาฉู่เปล่าเปลี่ยวเหงาใจ จนรู้สึกชอบเจ้าหนุ่มน้อยคนนี้ขึ้นมากระมัง"

หัวหน้ากองธงกล้วยไม้พูดขึ้น ใช้แรงบนฝ่าเท้ามากขึ้นด้วย

ครั้งนี้ เขาเหยียบไปที่หน้าอกของเขา หนักอึ้งจนเย่เฟิงแทบจะหายใจไม่ออก

หัวหน้ากองธงโบตั๋วที่สวมชุดหรูหรา ดูสง่างาม มองจากด้านข้างด้วยสายตาเย็นชา มุมปากเผยรอยยิ้มกระหายเลือด

ดวงตาที่ไม่หวังดีของเขาคอยจ้องมองไปที่ร่างของเย่เฟิงตลอดเวลา ราวกับรู้สึกสนใจเย่เฟิงมาก

สถานที่ที่ไกลออกไป กู้ชูหน่วนร้องขึ้นอย่างหยั่งเชิง "ฝูกวง"

"นายหญิง ข้าน้อยอยู่นี่ "