บทที่ 458 ค่ายกลโหลฉาง

ผู้เฒ่าอายุหกสิบกว่าไม่รู้ว่านางปวดท้องจริงๆ หรือว่าแกล้งปวดท้อง

แต่เขาเดิมพันไม่ได้ เพราะว่านางคือพระชายาหลวงของเทพสงคราม ในท้องก็มีเลือดเนื้อของเทพสงครามอยู่ด้วย

“ให้คนมา รีบไปเชิญหมอหลวง ประคองพระชายากลับไปพักผ่อนที่ห้อง”

“ขอรับ”

ไม่ไกลนัก คนรับใช้ผู้หนึ่งรีบไปเชิญหมอหลวงด้วยความรวดเร็ว และยังมีอีกสองคนเข้ามาช่วยประคองนาง

กู้ชูหน่วนกวาดตามองพวกเขา

ไม่มีผู้ใดสักคนเป็นหนึ่งในเจ็ดยอดฝีมือนั่น

ดูท่าแล้วในนี้นอกจากยอดฝีมือทั้งเจ็ดคนนั่นแล้ว ยังมีคนอีกไม่น้อยทีเดียว

“พระชายา ข้าน้อยช่วยประคองท่านเพคะ”

“ปวดๆๆ......พวกเจ้าทำข้าเจ็บแล้ว ท้องของข้า......โอ๊ย.......ข้าจะแท้งหรือไม่ พวกเจ้าทั้งสองมือไม้เงอะงะ”

“อะไร......แท้ง?”

ทั้งสองคนตกใจทันที

พวกเขาเพียงแค่ประคองพระชายาเบาๆเท่านั้น และไม่ได้ทำอะไรพระชายาเลยนี่นา?

จะแท้งได้อย่างไรล่ะ?

ผู้เฒ่าอายุหกสิบกว่าก็ตกใจทันที

หากลูกในท้องของพระชายาเกิดอุบัติเหตุอะไร นายท่านจะไม่คลุ้มคลั่งรึ

“เคลื่อนไหวช้าหน่อย รีบประคองพระชายากลับไป”

“เดี๋ยวก่อน บนขาของข้าเหมือนจะรู้สึกเปียกๆ นี่คืออะไร......ใช่เลือดหรือไม่......”

ทุกคนมองไปตามทางที่นางชี้ ตรงนั้นมีเลือดสีแดงสดกองหนึ่ง

เห็นเลือดบนขาของนาง เรือนพักร้อนชิวเฟิงไม่ว่าจะอยู่ในที่สว่างหรือที่ลับก็ล้วนไม่มีทางจะรักษาอารมณ์ให้สงบได้แล้ว

จิตใต้สำนึก พวกเขาคล้ายกับจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

ไม่รอให้พวกเขาดึงสติมาได้ กู้ชูหน่วนก็คร่ำครวญด้วยความโศกเศร้า “ลูกของข้า เกิดอะไรขึ้นกับลูกของข้า พวกเจ้ารีบช่วยลูกของข้าทีสิ นี่เป็นลูกคนเดียวของข้ากับท่านอ๋องเชียวนะ”

ผู้เฒ่าอายุหกสิบกว่าเกิดโทสะ ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป ออกจากการคุ้มกันตําแหน่งคุนไปประคองกู้ชูหน่วนด้วยตัวเอง “หมอหลวงล่ะ ทำไมยังไม่มา ไปเชิญหมอหลวงทั้งหมดในเรือนพักร้อนมา”