บทที่ 518 ภูเขารูปดาบ

“ครืน...”

ประตูแดนต้องห้ามเปิดออก

กู้ชูหน่วนเดินเข้าแดนต้องห้ามเพียงลำพังภายใต้การชี้แนะของสุดยอดผู้อาวุโส

แดนต้องห้ามลึกมาก กู้ชูหน่วนเดินกว่าค่อนชั่วยามเต็มๆ จึงจะถึงแท่นหินใหญ่หนึ่ง

แท่นหินมีทางแยกแบ่งออกเป็นซ้าย กลาง ขวา

ทางซ้ายมีสัญลักษณ์ สุดยอดผู้อาวุโสกำชับนางหนักหนาว่าถึงแท่นหินแล้วต้องไปทางซ้ายเท่านั้น ตรงกลางกับทางขวาไปไม่ได้เด็ดขาด

แต่กู้ชูหน่วนกลับหยุดเท้าบนแท่นหิน ไม่ยอมเข้าไปทางซ้ายสักที

นางขมวดคิ้วพิจารณา

ตามคำกล่าวของสุดยอดผู้อาวุโส ไปทางซ้าย อาจได้เรียนวิชาหลอมยาล้ำลึก หรือไม่ก็วรยุทธ์ไร้เทียมทาน

ถ้ากุญแจรูปดาวอยู่ทางซ้าย สุดยอดผู้อาวุโสต้องเตือนไว้บ้างแน่ เป็นไปไม่ได้ที่หุบเขาตันหุยจะให้ศิษย์เข้าส่วนลึกของแดนต้องห้าม

หากต้องการหากุญแจรูปดาวให้พบ มีแต่ตรงกลางหรือทางขวาที่อาจเป็นไปได้

ตอนนี้นางจะไปทางตรงกลางหรือทางขวาดี?

กู้ชูหน่วนหยิบเหรียญทองแดงออกมาจากแหวนมิติ โยนขึ้นด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วฉับไว สุดท้ายก็หมุนหลายรอบก่อนจะหันหัวขึ้น

ครั้นมือขวาล้วงก็เก็บเหรียญทองแดงขึ้น มุมปากคลี่รอยยิ้มแพรวพราวหนึ่ง แล้วเดินไปทางตรงกลาง

ช่างเถอะ พนันสักตั้ง เกิดพนันถูก กุญแจรูปดาวก็ตกเป็นของนางแล้ว

แต่ถ้าพนันผิด...เฮอะ...นางจะไม่เอาชีวิตมาทิ้งที่นี่เด็ดขาดเหมือนกัน

เดินไปทางตรงกลาง หลังจากเดินได้ระยะหนึ่งแล้ว ด้านหน้าก็ปรากฏทางแยกสามทางอีก ซ้าย กลาง ขวาอีกแล้ว กู้ชูหน่วนเลือกด้วยความเฉียบขาด

แต่ที่ทำให้นางขมวดคิ้วคือ ด้านหน้าไม่ไกลมีทางแยกซ้ายขวาอีก กู้ชูหน่วนกัดฟัน เดินไปทางขวา

นางนึกว่าเจอทางแยกสองสามทาง ข้างในก็ลวงอยู่พอแล้ว แต่อย่างไรนางก็คิดไม่ถึง ตลอดทางที่ผ่านล้วนเป็นทางแยก เลี้ยวลดหมุนวน ไม่รู้ว่าจะไปออกทางไหน