บทที่ 547 ไม่ใช่สามรอบชนะสองหรือ?

เย่จิ่งหานอุ้มร่างกายที่ถูกสะเทือนจนกระเด็นของกู้ชูหน่วนไว้ในเวลาแรก กำลังภายในไหลเข้าสู่ร่างกายของนางไม่ขาดสาย กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร “จำเป็นจะต้องดึงดันเช่นนี้ด้วยหรือ?”

กู้ชูหน่วนกลับยิ้มแล้ว ราวกับดอกดารารัตน์ที่แกว่งไกวในสายลม

มีเสน่ห์ แพรวพราว

ทั้งเหตุการณ์เงียบสงัด

ไม่มีใครคาดคิดว่า หลังจากผ่านกระบวนท่าสุดยอดไป ดาบของซ่งอวี่จะออกจากฝัก ทั้งยังถูกคนที่เป็นแค่ระดับสองสะเทือนจนบาดเจ็บ

ในบรรดาผู้คนมากมายสุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่และรองหัวหน้าเผ่าซือคงสีหน้าดูไม่ได้เป็นที่สุด

เมื่อเห็นว่าทุกคนล้วนไม่พูดจา จอมมารจึงกวาดตามองไปยังผู้ตัดสินอย่างเย็นชา “การต่อสู้จบไปแล้ว ยังไม่ตัดสินแพ้ชนะอีก”

“การ......การประลองครั้งที่สอง กู้......กู้ชูหน่วนชนะ” ผู้ตัดสินกลืนน้ำลาย กลืนออกมาได้ประโยคหนึ่ง

คำพูดของเขาเพิ่งจะสิ้นสุด เห็นเพียงจอมมารสะบัดแขนเสื้อ พลังที่มาพร้อมกลิ่นอายมรณะพรั่งพรูไปทางซ่งอวี่ในพริบตา

ซ่งอวี่เห็นดังนั้น รีบต้านทานโดยมิรอช้า แต่ก็ยังถูกพลังนั่นทำร้ายอวัยวะภายในบาดเจ็บแล้ว หากไม่ใช่สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่ลงมือทันเวลา ช่วยเขาสลายพลานุภาพอันน่าสะพรึงที่กดดันอยู่นั้น เกรงว่าเขาก็คงจะตายไปตรงนั้นแล้ว

สุดยอดผู้อาวุโสเสวี่ยเย่กล่าวด้วยความเพิกเฉย “จอมมาร พวกเขาทั้งสองประลองกันอย่างยุติธรรม ท่านมีฐานะเป็นหัวหน้าเผ่า กลับลอบทำร้ายคน เผยแพร่ออกไปก็ไม่.......”

“เหอะ......หากข้าจำไม่ผิด การประลองน่าจะสิ้นสุดไปแล้ว ในเมื่อการประลองสิ้นสุดแล้ว แม้ว่าข้าจะลงมือ ก็ไม่ได้กีดขวางอะไรสินะ?”

เขาไม่ได้ตีจนเผ่าเทียนเฟิ่นพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน ก็ไว้หน้าพวกเขาพอแล้ว

แค่ซ่งอวี่เพียงคนเดียว ก็กล้าแตะต้องพี่สาวของเขา แม้ว่าจะมีชีวิตสุนัขอยู่ร้อยตัว เขาก็จะฆ่าโดยไม่ให้พลาด

กู้ชูหน่วนกล่าวอย่างไร้เรี่ยวแรง “การประลองสามรอบ ข้าชนะสองรอบแล้ว เงื่อนไขที่พวกเจ้าสัญญาไว้ ก็ควรจะปฏิบัติตามได้แล้วใช่หรือไม่”

รองหัวหน้าเผ่าซือคงหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง “พวกเราเคยพูดไว้ว่าชนะสองในสามรอบหรือ? สิ่งที่เราต้องการคือประลองสามครั้งชนะสามครั้ง ตอนนี้ยังมีอีกหนึ่งรอบนะ”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา สายตาอันเย็นยะเยือกไม่กี่สายก็พุ่งไปทางรองหัวหน้าเผ่าซือคงทันที

ถุย