ตอนที่ 583
บทที่ 583 เมื่อจากกลับเป็นการจากชั่วนิรันดร์
October 21, 2026
กู้ชูหน่วนมองเวินเส้าหยีอย่างมีความในล้ำลึก ใช้สายตาสื่อความหมาย
“คงไม่ใช่ว่าแม้แต่เด็กสาวอายุน้อยเช่นนี้เจ้าก็เอาด้วยหรอกนะ?”
เวินเส้าหยีเลียนแบบท่าทางของนาง กลอกตาขาวอย่างไร้วาจา
เข้ามาแคว้นคนแคระเมื่อสามปีก่อน นางเพิ่งอายุกี่ขวบ
อีกอย่าง เขาเป็นคนอย่างนั้นหรือ?
“พี่สาว ท่านไม่พูด ข้าจะเข้าไปแล้วนะ”
“แกรบ...”
กู้ชูหน่วนหยิบของที่ปิดปากถ้ำออก สองมือกอดอก มององค์หญิงรัชทายาทตรงต้นขานางจากมุมสูงอย่างเย็นชา
“องค์หญิง ประสงค์จับเรา อาศัยท่านเพียงองค์เดียวเกรงว่าจะไม่พอกระมังเพคะ”
“ข้าไม่ทำร้ายพี่สาวหรอก และข้าก็ไม่อยากให้เสด็จแม่อภิเษกกับเขาเป็นฮองเฮาด้วย เขาตัวสูงอย่างนั้น ถ้าเสด็จแม่อภิเษกกับเขาจริง ตำหนักภูเขาปลอมอะไรของแคว้นคนแคระเรามิต้องสร้างใหม่ ลำบากประชาชนสิ้นเปลืองเงินอีกหรือ?”
“ดูไม่ออก อายุอานามน้อยๆ กลับมีความคิดกว้างไกลเช่นนี้”
“แน่ละสิ อาจารย์ของข้ายังชมว่าข้าเป็นองค์หญิงรัชทายาทที่ดี ต่อไปขึ้นครองราชย์ต้องเป็นราชินีผู้ปรีชาแน่”
“เช่นนั้นขอถามราชินีผู้ปรีชาในอนาคต ไม่ทราบว่าเสด็จมาด้วยเรื่องอันใดเพคะ?”
องค์หญิงรัชทายาทหัวเราะแหะๆ ก้าวเท้าสั้นวิ่งมาอยู่ตรงหน้ากู้ชูหน่วน สื่อความหมายให้นางก้มศีรษะ
กู้ชูหน่วนย่อตัวลงเล็กน้อย อยากดูสิว่านางจะมาไม้ไหน
“พี่สาว ท่านอยากไปจากแคว้นคนแคระใช่หรือไม่?”
“พระองค์จะช่วยข้า?”
“ข้าช่วยท่านได้ แต่ท่านต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง”
“เชิญตรัสเพคะ”
“เอาไว้ท่านกลับมาจากแดนเหนือสุดแล้ว ท่านจะพาข้าออกไปดูโลกภายนอกได้หรือไม่ ข้าอยู่ในแคว้นคนแคระตั้งแต่เล็กจนโต ไม่รู้ว่าภายนอกเป็นอย่างไร ได้ยินอาจารย์กล่าว ข้างนอกรุ่งเรืองมาก มีตุ๊กตาดินเผาหลากหลาย แล้วยังมีการร้องเล่น อ้อ จริงสิ ยังมีทะเล ข้ายังไม่รู้เลยว่าทะเลเป็นอย่างไร”