บทที่ 639 จะเป็นฝาแฝดหรือไม่

ทุกคนมองไปที่ดาบของเขาพร้อมกัน

มีดหนึ่งดาบหนึ่งนั่น ใบมีดและดาบบางเป็นที่สุด ตัดเหล็กเหมือนกระดาษ ภายใต้การสาดส่องของแสงอาทิตย์ยังปรากฏถึงร่องรอยความเย็นยะเยือกและความโหดร้าย หากไม่ผิดจากที่พวกเขาคาดคิดไว้ บนมีดและดาบนี้ไม่รู้ว่าเปื้อนเลือดคนไปมากน้อยเพียงใดแล้ว

ด้านบนสุดของมีดและดาบสลักตัวหนังสือตราประทับขนาดใหญ่สองคำว่าเลว่อิ่ง

เลว่อิ่ง.....

เขาชื่อเลว่อิ่ง?

ความเร็วของเขาเหมือนดั่งเงาที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ ชื่อนี้ตั้งได้เหมาะสมกับเขามากทีเดียว

เซียวหยู่เซวียนยังไม่สามารถยอมรับได้ ตั้งใจมองดูและสังเกตรอบๆตัวของเขาอย่างถี่ถ้วนอีกครั้ง

“เจ้าไม่ใช่เย่เฟิงจริงหรือ? หากว่าเจ้าไม่ใช่เย่เฟิง ทำไมเจ้าถึงได้หน้าตาเหมือนเขาขนาดนี้? ฝาแฝดเหรอ? แต่ฮองเฮาฉู่ไม่ได้ให้กำเนิดเย่เฟิงเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นหรือ ก็ไม่เคยได้ยินพวกเขาบอกว่าที่คลอดออกมาเป็นฝาแฝดนี่?”

กู้ชูหน่วนเลิกคิ้ว

นี่ก็เป็นเรื่องที่นางคิดไม่ตกมาโดยตลอด

“มีความเป็นไปได้หรือไม่ว่าฮองเฮาฉู่เองก็ไม่รู้ตัวว่าได้ให้กำเนิดฝาแฝด?” กู้ชูหน่วนกล่าว

ฮัวฉีหลัวตอบปฏิเสธโดยตรงโดยไม่ได้คิดแม้แต่น้อย “จะเป็นไปได้อย่างไร ฮองเฮาฉู่เป็นผู้หญิงที่คลอดลูก แม้ว่านางจะเลอะเลือนเพียงใดก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้ว่าตัวเองให้กำเนิดลูกหนึ่งคนหรือสองคนหรอกนะ”

“นั่นก็ไม่แน่ ตอนนั้นสถานการณ์คับขัน อีกอย่างฮองเฮาฉู่ก็ให้กำเนิดยากด้วย ไม่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้”

นางไม่เชื่อเด็ดขาดว่าบนโลกนี้จะมีคนที่หน้าตาเหมือนกันได้ขนาดนี้โดยไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆ

อาจจะเป็นเพราะทำใจไม่ได้ที่เย่เฟิงตายอย่างน่าอนาถที่ทะเลโลหิตแห่งภูเขาน้ำเต้า ในใจของเซียวหยู่เซวียนจึงหวังว่าเขาจะเป็นเย่เฟิง

ดังนั้น เซียวหยู่เซวียนจึงยกมือสองข้างของเขาขึ้น ตรวจสอบอย่างละเอียด เวลาผ่านไปนาน เขารู้สึกผิดหวังแล้ว

มือสองข้างของเย่เฟิงนั้นถูกคนหักแล้วหักอีกจนกระดูกของเขาผิดรูปไปแล้ว โดยเฉพาะมือข้างซ้ายที่ไม่สามารถใช้กำลังได้แม้แต่น้อย แต่เขาผู้นี้แม้ว่าจะได้บาดเจ็บมากมาย แต่กระดูกกลับไม่ได้มีปัญหาใด อีกอย่างคนผู้นี้ยังเป็นคนถนัดซ้ายอีกด้วย

เมื่อนึกถึงคนถนัดซ้าย เซียวหยู่เซวียนก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน “เจ้าเป็นคนสังหารอาจารย์ใหญ่ของราชวิทยาลัยใช่หรือไม่? จากนั้นก็โยนความผิดให้เย่เฟิง?”