บทที่ 653 ถูกคนสนิทสังหาร

เซียวหยู่ชงชักดาบ คิดจะสังหารกู้ชูหน่วนไปตรงนั้นด้วยความโกรธแค้น

เซียวหยู่โหลวรีบห้ามไว้ “พี่ใหญ่ เรื่องราวยังไม่ได้ทำให้กระจ่าง ไม่แน่ท่านพ่ออาจจะไม่ได้ถูกนางฆ่า ท่านอย่าได้วู่วามเด็ดขาด”

“ให้คนมา เชิญเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ” เซียวหยู่ชงตะคอกเสียงดัง เพ่งมองไปทางกู้ชูหน่วนอย่างดุดัน “หากท่านเป็นคนฆ่าท่านพ่อของข้า แม้ว่าท่านจะเป็นพระชายาหาน ข้าก็จะไม่ปล่อยท่าน”

ในดวงตาของกู้ชูหน่วนมีแววความเจ็บปวดแวบผ่าน

นางควรคิดถึงผลเช่นนี้ได้ล่วงหน้าแล้ว......

เป็นใครกันแน่ที่คิดจะใส่ร้ายนาง?

ข่าวคราวที่มุกมังกรเม็ดที่เจ็ดอยู่ในหัวใจของแม่ทัพใหญ่เซียวนี้ นอกจากนางและเย่จิ่งหาน ยังมีผู้ใดอีก?

ไม่ช้าเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพก็มาแล้ว และมาทั้งหมดห้าคน

เซียวหยู่ชงให้คนรับใช้เล่าเหตุการณ์มาโดยละเอียด ทั้งจวนแม่ทัพอยู่ในบรรยากาศที่ตึงเครียดเป็นที่สุด

“เรียนคุณชายใหญ่ หมู่นี้นายท่านสุขภาพไม่ดี ลำไส้ก็ไม่ดี คุณหนูให้ข้าน้อยนำซุปโสมมาให้นายท่านดื่ม ใครจะรู้ว่าหลังจากที่ข้าน้อยเข้ามา ก็เห็นนายท่านนอนจมอยู่ในกองเลือด และพระชายาหานก็บีบหัวใจของนายท่านจนแหลกละเอียดแล้ว”

สีหน้าของเซียวหยู่ชงเต็มไปด้วยความโกรธ เซียวหยู่โหลวไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องนี้เป็นความจริง เซียวหวั่นเอ๋อร์ฟื้นขึ้นมา หอบท้องใหญ่ๆคุกเข่าอยู่หน้าศพของแม่ทัพใหญ่เซียวร้องไห้สะอึกสะอื้น

แต่เซียวหยู่เซวียนไร้สติจิตใจเหม่อลอย เหมือนกับยังไม่ตื่นขึ้นมาจากข่าวร้ายเช่นนั้น

กู้ชูหน่วนกล่าวว่า “ตอนที่ข้ามาท่านแม่ทัพใหญ่เซียวก็เสียชีวิตแล้ว หัวใจของเขาก็ถูกควักแล้ว ข้าเพียงแค่ตรวจสอบหัวใจที่ถูกบีบขยี้จนละเอียดของเขาเท่านั้น”

“ในเมื่อหัวใจของท่านพ่อข้าไม่ได้ถูกท่านควัก และไม่ได้ถูกท่านบีบขยี้ ท่านจะตรวจสอบทำไม ถูกบีบขยี้จนแตกละเอียดหรือไม่ แค่แวบเดียวก็สามารถมองออกได้แล้วไม่ใช่หรือ?”

ปากของกู้ชูหน่วนขยับแล้วขยับอีก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องมุกมังกรให้พวกเขาฟังอย่างไร

แม้ว่าจะอธิบาย ก็ไม่แน่ว่าพวกเขาจะเชื่อ

“ทำไมท่านถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นี่?”

“เป็นแม่ทัพใหญ่เซียวให้จางเว่ยส่งข่าวด้วยวาจา นัดให้ข้ามาพูดคุยที่ห้องลับในตอนเที่ยง”