บทที่ 669 บีบบังคับให้ยอมสารภาพ

หากไม่ใช่เพราะการตายของแม่ทัพใหญ่เซียวยังเป็นปริศนา จึงต้องเก็บกู้ชูหยุนไว้ ไม่อย่างนั้นนางคงตายแต่แรกแล้ว

กู้ชูหน่วนออกมาจากห้องลงโทษนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ นางเองก็ไม่รู้ตัว

ภายในเรือนอุ่น กู้ชูหน่วนกับเย่จิ่งหานต่างมองหน้ากัน แล้วก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

พี่น้องกัน น่าขำ

เป็นสามีภรรยากันอยู่ดีๆ กลายเปลี่ยนเป็นพี่น้อง ใครจะรับได้

สุดท้าย เย่จิ่งหานพูดปลอบขึ้นว่า “แค่หนังสือเลือดฉบับหนึ่ง สามารถยืนยันอะไรได้ ลายมือยังสามารถปลอมแปลงกันได้”

กู้ชูหน่วนยิ้มหัวเราะ

ก่อนหน้านี้ นางคิดมาตลอดว่ากู้ชูหยุนเป็นคนฆ่าแม่ทัพใหญ่เซียว จากการสอบสวนเมื่อกี้ นางเชื่อว่า กู้ชูหยุนไม่ได้ฆ่าแม่ทัพใหญ่เซียว

แต่นางก็เชื่อว่า กู้ชูหยุนไม่มีความสามารถในการไปปลอมแปลงลายมือ

นอกเสียจากนางมีคนอยู่เบื้องหลัง

“ท่านอ๋อง ผู้อาวุโสหกมาถึงแล้ว แต่ผู้อาวุโสหกเมาอย่างมาก....เขา....”

“พาเข้ามา”

เสียงปังดังขึ้น บานประตูใหญ่ถูกเปิดออก

ฝูกวงกับเจี่ยงเสวียแบกผู้อาวุโสหกเข้ามา

ใบหน้าผู้อาวุโสหกแดงระเรื่อ กลิ่นเหล้าฟุ้งเต็มตัว เมามายอย่างที่สุด

กู้ชูหน่วนตักน้ำเย็นมาหนึ่งกะละมัง แล้วราดใส่หน้าของเขา

น้ำเย็นหนึ่งกะละมังถูกราดลงไป ผู้อาวุโสหกเพียงแค่พลิกตัว ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ แล้วก็นอนต่อ

“ผู้อาวุโสหก ข้ามีเรื่องสำคัญจะถามเจ้า เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้”

“ดื่ม ดื่มด้วยกัน......”

กู้ชูหน่วนคว้าจับคอเสื้อของเขา พร้อมพูดขึ้นด้วยท่าทีไม่พอใจว่า “ข้าขอสั่งเจ้าในฐานะหัวหน้าเผ่า รีบฟื้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้”

เย่จิ่งหานขมวดคิ้ว

หัวหน้าเผ่า……

นางเป็นหัวหน้าเผ่าของเผ่าหยก?

เคยคิดถึงสถานะของนางมากมาย มีเพียงอย่างเดียวที่ไม่คาดคิดก็คือ นางเป็นหัวหน้าเผ่าของเผ่าหยก

หากนางเป็นลูกสาวของท่านแม่ เผ่าหยกควรที่จะเกลียดชังนางไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงให้นางเป็นหัวหน้าเผ่า?

คำว่าคำสั่งหัวหน้าเผ่า ทำให้ผู้อาวุโสหกฟื้นตื่นขึ้นมา เขาลืมตาขึ้นอย่างอ่อนล้า พร้อมพูดขึ้นว่า “เกิดอะไรขึ้น? ข้าก่อเรื่องอีกแล้วหรือ?”