บทที่ 745 แม่ของเขาคือคนเงา

“ท่านแน่ใจหรือว่าท่านพ่อท่านแม่ของเย่จิ่งหานไม่ใช่คนเดียวกับท่านพ่อท่านแม่ของข้า?”

“มั่นใจ ไม่ใช่พ่อแม่คนเดียวกัน”

กู้ชูหน่วนดีใจมาก รีบลุกขึ้นคิดจะไปหาเย่จิ่งหาน แต่มือกลับถูกอี้เฉินเฟยดึงไว้แล้ว

“ดูเจ้าร้อนใจซะจน เรื่องราวของข้ายังเล่าไม่จบเลยนะ”

“เพียงแค่พวกเราไม่ใช่พี่น้องกันก็พอแล้ว”

“แล้วหากว่าพ่อแม่ของเจ้าถูกแม่ของเขาทำร้ายจนตายล่ะ”

ประโยคนี้ทำให้จิตใจอันเร่าร้อนของกู้ชูหน่วนเย็นยะเยือกไปมากกว่าครึ่ง

“ฟังเรื่องราวได้เพียงครึ่งเดียวก็จากไป ไม่เคารพคนเล่าเรื่องเป็นอย่างมาก นั่งลงเถอะ ฟังพี่เฉินเฟยเล่าให้เจ้าฟังอย่างละเอียด”

กู้ชูหน่วนไตร่ตรองครู่หนึ่ง แล้วนั่งลงข้างกายของอี้เฉินเฟยอีกครั้ง ฟังเขาบรรยายเรื่องราวบุญคุณความแค้นในอดีตต่อไป

“ทำไมแม่ของเขาถึงต้องการฆ่าพ่อแม่ของข้า?”

“คนเงาเป็นเพียงแค่สิ่งทดแทนเท่านั้น หน้าที่ของพวกเขาคือปกป้องธิดาเทพ คุ้มครองเจ้าสำนัก งานหนักงานเหนื่อยงานและงานที่ต้องเสียสละทุกอย่าง ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่คนเงาเป็นคนทำ”

อี้เฉินเฟยเหลือบมองไปที่ดวงจันทร์อันลึกล้ำในท้องนภาอันสดใสด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่หนักหน่วงเล็กน้อย

“แม้ว่าเผ่าหยกจะฝึกฝนคนเงาอย่างเข้มงวดมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือความคิดจิตใจ ก็ล้วนให้พวกนางมีชีวิตตามภาระหน้าที่ที่เทพธิดาและหัวหน้าเผ่าต้องเสียสละ แต่......ก็เลี่ยงไม่ได้ที่คนเงาบางคนจะมีความคิดเป็นอื่น โดยเฉพาะหลังจากที่ได้ออกจากเผ่าหยกไปแล้ว สีสันของโลกภายนอกนั้นดึงดูดใจมากที่สุด ความคิดที่หยั่งรากลึกก็จะถูกสิ่งเร้าภายนอกทำให้ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป”

“ท่านแม่ของเจ้ามีฐานะเป็นธิดาเทพ เกิดความชอบพอต่อฮ่องเต้แห่งแคว้นเย่ คนเงาที่เป็นตัวแทนพระชายายู่ในบางครั้งคราว ก็ชอบพอฮ่องเต้แห่งแคว้นเย่โดยไม่รู้ตัว......”

“ด้วยเหตุนี้ นางจึงคิดจะกำจัดพระชายายู่ เพื่อแทนที่พระชายายู่โดยสมบูรณ์ และสร้างเรื่องทำร้ายพระชายายู่มากมาย”

กู้ชูหน่วนฟังจนรู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก นี่เล่าไปเล่ามา ก็ไม่ได้เล่าตรงประเด็นนี่นา

นางอยากรู้ว่าพ่อแม่ของนางเสียชีวิตอย่างไรกันแน่ และสุดท้ายคนเงาได้ให้กำเนิดเย่จิ่งหานกับผู้ใดกันแน่

อี้เฉินเฟยรูดจมูกของนางด้วยความรักและเอ็นดู “ไม่มีความอดทนสักนิด อยู่กับพี่เฉินเฟย ทำให้เจ้ายากที่จะทนได้ขนาดนั้นเชียวหรือ?”

“จะเป็นไปได้ยังไง เพียงแต่ท่านทำให้คนอยากรู้มากเกินไปแล้ว ข้าไม่อยากฟังรายละเอียดเหล่านั้น ท่านเลือกพูดที่สำคัญกับข้าเถอะนะ หลังจากนั้นมาเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

“ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะพูดสั้นๆ คนเงาวางแผนมากมาย เพื่อจะสังหารพระชายายู่ให้ตาย ทั้งยังยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างพระชายายู่กับเผ่าหยกอีกด้วย ทำให้พระชายายู่ถูกเผ่าหยกขับไล่ออกไป ต่อจากนั้นก็ได้ปล่อยเบาะแสของพระชายายู่ ทำให้พระชายายู่ถูกเผ่าเทียนเฟิ่นตามไล่ฆ่าจนจะขึ้นสวรรค์ก็ไม่มีทาง จะลงใต้ปฐพีก็ไม่มีช่อง”

“ไม่เพียงแค่นั้น นางยังขโมยมุกมังกรไม่กี่ลูกที่เผ่าหยกรวบรวมมาได้อย่างยากลำบากในเวลานับพันปีไปอีก และใส่ร้ายพระชายายู่ เพื่อที่จะแย่งชิงมุกมังกรกลับมา เผ่าหยกได้ทำการเสียสละไปมากมายใหญ่หลวง สุดยอดผู้อาวุโสหลายท่านเสียชีวิตไปด้วยเหตุนี้ ตอนนั้นหัวหน้าเผ่าคิดว่าพระชายายู่เป็นคนทำ ก็ถูกทำให้โมโหจนเสียชีวิต”

“สุดยอดผู้อาวุโสหลายท่านและหัวหน้าเผ่าหยกเสียชีวิตไปในเวลาเพียงสั้นๆ พลังของเผ่าได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ประกอบกับหลังจากที่สุดยอดผู้อาวุโสไม่กี่ท่านช่วยเจ้าปิดผนึกคำสาปโลหิตในร่างกายแล้ว ต่างก็พากันเสียสละ นี่ก็เป็นเหตุทำให้เผ่าหยกมีสุดยอดผู้อาวุโสอยู่ไม่กี่ท่าน”

“จากนั้นล่ะ......กู้ชูหน่วนถามขึ้นอย่างอดไม่ได้”

“ต่อมาพระชายายู่ได้รู้ว่าคนเงาเป็นคนทำทุกอย่าง คิดจะกำจัดคนเงาซะ แต่พวกนางก็โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ลึกซึ้ง พระชายายู่ใจอ่อน ไว้ชีวิตคนเงา คิดไม่ถึงว่าคนเงาจะกำเริบเสิบสานยิ่งขึ้น ร่วมมือกับเผ่าเทียนเฟิ่นและแคว้นอื่นๆ ทำการโจมตีแคว้นเย่ครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังเข้าร่วมกับเผ่าเทียนเฟิ่น เอาความลับทั้งหมดของเผ่าหยกไปเปิดเผยให้กับเผ่าเทียนเฟิ่นอีก”

“ครั้งนั้น สงครามใหญ่ระหว่างพระชายายู่และเผ่าเทียนเฟิ่นปะทุขึ้น เผ่าหยกได้รับบาดเจ็บสาหัส มีหลายหน่วยเคลื่อนย้ายไม่ทัน ทั้งหมดแทบจะถูกปาด.......นี่เป็นความพ่ายแพ้ที่น่าอนาถที่สุดครั้งหนึ่งเท่าที่มีมาในประวัติศาสตร์ของเผ่าหยก”

“ก็เพราะสาเหตุนี้ ผู้อาวุโสใหญ่หลายท่านจึงได้เกลียดเย่จิ่งหานถึงขนาดนั้น เจ้าก็อย่าโทษพวกผู้อาวุโสเลย อย่างไรเสียเผ่าหยกก็มีคนตายไปมากมายเพราะคนเงาจริงๆ”

“เผชิญกับครั้งนั้น เผ่าหยกก็ยิ่งระวังเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนเงามากยิ่งขึ้น ตั้งแต่ไม่ให้พวกนางเดินไปบนทางสว่าง จนกระทั่งครั้งหนึ่งที่คิดจะยกเลิกการมีคนเงาไปซะ”

กู้ชูหน่วนยิ่งฟังอารมณ์จิตใจก็ยิ่งหนักหน่วง