บทที่ 791 ข้าอยากปลดผนึก

“อะไร ถูกตัดขาดแล้ว?”

หากถนนถูกตัดขาด เช่นนั้นประชาชนของเผ่าหยกก็ไม่ใช่ว่ามีอันตรายแล้วหรือ?

พวกเขาล้วนเป็นประชาชนคนธรรมดาที่อ่อนแอ

กู้ชูหน่วนยืนขึ้น กล่าวด้วยเสียงอันหนักแน่นว่า “รู้หรือไม่ว่าเผ่าเทียนเฟิ่นมากันกี่คน?”

“มากมายขอรับ ในนั้นมีสุดยอดผู้อาวุโสสี่คน ทั้งยังมีผู้อาวุโสและลูกศิษย์อีกมากมาย สุดยอดผู้อาวุโสทั้งสี่คนนั่นล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดระดับหกขอรับ”

แต่พวกเขาตรงนี้มีเพียงสุดยอดผู้อาวุโสและผู้อาวุโสใหญ่ที่เป็นขั้นสูงสุดระดับหก ผู้อาวุโสใหญ่บาดเจ็บสาหัส ไม่มีความสามารถอะไรให้สู้รบได้อีกแล้ว

“ในเมื่อมาแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็ปิดประตูตีแมว ให้พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่นี่ซะ หัวหน้าเผ่า ข้าน้อยขอต่อสู้เป็นแนวหน้า ไปพบปะเกลามือกับพวกเขาขอรับ”

“สู้แน่นอนว่าต้องสู้อยู่แล้ว แต่ศัตรูแข็งแกร่งเราอ่อนแอ ในเผ่าก็มีประชาชนคนธรรมดาอีกมากมายขนาดนั้น ดันทุรังต่อสู้ไม่ได้เป็นแน่”

ทุกคนฟังคำสั่งการต่อไปของกู้ชูหน่วนอย่างละเอียด

กู้ชูหน่วนกวาดตามองทุกคนที่อยู่ตรงนั้นแวบหนึ่ง หลังจากที่ทำความเข้าใจกับกำลังคนของเผ่าเทียนเฟิ่น รวมทั้งตำแหน่งในทุกๆที่อย่างละเอียด ก็สาธิตและออกคำสั่งบนถาดทรายทีละอย่าง

“เผ่าเทียนเฟิ่นตัดหัวและท้ายของพวกเราออกจากกัน แล้วทำไมพวกเราถึงไม่ใช้วิธีการของพวกเขาเพื่อมาจัดการกับพวกเขาซะล่ะ ไม่ใช่ว่าตรงนี้มีค่ายกลอยู่หรือ? ให้แนวหน้าของเผ่าเทียนเฟิ่นเข้าไปก่อน แล้วจึงตัดพวกเขาออกจากกันตรงนี้ จากนั้นก็เริ่มตีโอบข้าศึกคนที่อยู่ด้านหลังจากตรงนี้และตรงนี้”

“เผ่าเทียนเฟิ่นส่งยอดฝีมือจำนวนมากมายขนาดนี้มาโจมตีเผ่าหยก ทำลายม่านอาคมของเผ่าหยกอย่างต่อเนื่องหลายชั้น คนที่เป็นแนวหน้าจะต้องเป็นยอดฝีมือแน่ หากข้าเดาไม่ผิด อย่างน้อยแนวหน้าต้องมีสุดยอดผู้อาวุโสของเผ่าเทียนเฟิ่นสามคน ขั้นสูงสุดระดับหกสามคน พวกเราคิดจะฆ่าพวกเขา มีความยากสูงเกินไป ดังนั้นพวกเราจะไม่ฆ่า เพียงแต่จะปิดล้อมเขาไว้เท่านั้น พยายามถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุด”

“คนที่สกัดกั้นอยู่ด้านหลังจะต้องจัดเตรียมยอดฝีมือไว้ผู้หนึ่งเป็นแน่ หากไม่เหนือความคาดหมายก็คือหนึ่งในสี่ของสุดยอดผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ พวกเราทำให้ทั้งหมดแตกเป็นหน่วยย่อย ใช้ประโยชน์ค่ายกลตีให้กองทัพด้านหลังของพวกเขาแตกกระเจิง รวมพลังโจมตีไปที่เป้าหมายเดียว ทำให้สุดยอดผู้อาวุโสที่อยู่ด้านหลังนั่นล้มลง แล้วค่อยวนกลับมาสู้กับเหล่าผู้อาวุโสตรงกลางอีกครั้ง”

กู้ชูหน่วนยืนอยู่ข้างถาดทรายออกคำสั่งทีละคำสั่ง พลังอำนาจของผู้นำที่แข็งแกร่งปรากฏออกมาจากตัวของนาง

สุดยอดผู้อาวุโสและผู้อาวุโสใหญ่รู้สึกปลื้มอกปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง

แม้ว่านางจะสูญเสียความทรงจำ แต่ก็ยังคงเป็นหัวหน้าเผ่าที่มีความสามารถในทุกด้านของพวกเขา

ราศีที่ไม่เกรงกลัวต่ออันตรายที่กำลังจะมาถึงเช่นนี้ ช่างทำให้คนรู้สึกละอายใจที่ตัวเองไม่อาจจะเปรียบเทียบจริงๆ

ผู้อาวุโสห้ากล่าว “แล้วพวกเราต้องใช้ค่ายกลอะไรล่ะ”

กู้ชูหน่วนกวักมือ ให้พวกเขาเงี่ยหูเข้าไปใกล้ๆ