บทที่ 819 จวนแม่ทัพถูกฆ่าล้างทั้งตระกูล

ในที่สุดนางก็มาถึงทางเข้าจวนแม่ทัพ

แผ่นป้ายที่ประตูจวนถูกดาบฟันเป็นสองท่อนหล่นลงพื้น บนแผ่นป้ายนั้นเปื้อนไปด้วยโลหิต

บริวารผู้เฝ้าประตูถูกดาบบั่นคอ

เลือดของกู้ชูหน่วนแทบหยุดนิ่ง

นางเงยหน้ามอง

ประตูใหญ่ของจวนแม่ทัพเปิดกว้าง ครั้นมองเข้าไป ด้านในศพบริวารอยู่เต็มไปหมด เลือดไหลออกมาเป็นทาง

บริวารเหล่านี้บ้างเป็นทหารของจวนแม่ทัพ บ้างเป็นลูกเด็กเล็กแดง สตรีและคนชราที่จวนแม่ทัพอุปการะ...

ที่นางคุ้นหน้าคร่าตาและไม่รู้จักล้วนอยู่ที่นี่หมด

กู้ชูหน่วนหน้าขาวซีดในบัดดล

นางเดินซวนเซไปข้างหน้า

มองเห็นเซียวหวั่นเอ๋อร์ที่กำลังตั้งครรภ์และสามีของนางอยู่ท่ามกลางกลองศพเหล่านั้น

สามีของเซียวหวั่นเอ๋อร์เข้ากำบังเซียวหวั่นเอ๋อร์อยู่ข้างหน้า มีดาบแทงอยู่ตรงหน้าอกหนึ่งเล่ม คอก็ถูกปาดด้วย

ส่วนเซียวหวั่นเอ๋อร์ถูกฟันที่ตัวหลายครั้ง เลือดยังคงไหลอย่างช้าๆ

จากลักษณะการตายของพวกเขา สามีของเซียวหวั่นเอ๋อร์น่าจะปกป้องเซียวหวั่นเอ๋อร์จนเสียชีวิต แต่น่าเศร้าที่ไม่อาจปกป้องนางได้

สองสามีภรรยาเสียชีวิตด้วยกัน

เด็กในครรภ์ของเซียวหวั่นเอ๋อร์ที่กำลังจะลืมตาดูโลกก็รักษาไว้ไม่ได้ หนึ่งศพสองชีวิต

กู้ชูหน่วนเซจนเกือบล้ม

เบื้องหน้าปรากฏภาพเซียวหวั่นเอ๋อร์ครรภ์โต และยังมีภาพวันแล้ววันเล่าที่พวกเขาแจกโจ๊กบริจาคอาหารกับบรรดาขอทานและคนยากไร้ทั้งในเมืองและนอกเมือง

ภาพที่เซียวหวั่นเอ๋อร์และพวกเซียวหยู่โหลวที่เชื่อนางเหมือนดั่งวันวาน ขอร้องแทนนางในวันที่ทุกคนสงสัยว่านางคือฆาตกร

กู้ชูหน่วนอยากช่วยพวกเขา แต่น่าเสียดายที่เซียวหวั่นเอ๋อร์สิ้นลมไปนานแล้ว แม้แต่ท้องก็ถูกแทงจนทะลุด้วย เด็กในท้อง...ไม่มีทางรอด

นางล้มลุกคลุกคลานเดินต่อไปข้างหน้า

นางเห็นเซียวหยู่โหลวผู้สุภาพอ่อนโยนจากในกองศพเหล่านั้น

ตามตัวเซียวหยู่โหลวถูกแทงหลายสิบจวนร้อยแผล จวนจะเป็นการถูกพันดาบหมื่นเฉือนจนเสียชีวิต น่าสังเวชยิ่งนัก

บาดแผลของเขาเล็กแต่ลึก แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นยอดฝีมือวรยุทธ์สูงเสริมกำลังภายในกับคมดาบ ฟันเขาจนตาย

“เซียวหยู่โหลว ตื่นๆ เจ้าฟื้นสิ...”

กู้ชูหน่วนยืนต่อไม่ไหวอีก นางล้มลงไป แต่แล้วก็คลานขึ้นมาอีกด้วยความรวดเร็ว แผดเสียงคำราม