บทที่ 821 เจ้าตาบอดหรือ

“ฟิ่วๆๆ...”

มือสังหารชุดดำนับสิบมาเสริมจากจุดไกลอีก มือสังหารเหล่านี้ต่างถือโซ่อยู่ในมือ ครั้นมาถึงก็สะบัดโซ่ออกไป หมายใช้โซ่พันธนาการเซียวหยู่เซวียนไว้

ระหว่างที่กู้ชูหน่วนกำลังจะยื่นมือเข้าช่วย

ปลายทวนของเซียวหยู่เซวียนก็ยกขึ้น ตวัดโซ่ที่ปกคลุมเขาหมุนอยู่กลางอากาศก่อนจะฟาดมือสังหารชุดดำนับสิบปลิวออกไป

ท่ามกลางพิรุณเลือดสายลมคาว เซียวหยู่เซวียนใช้ทวนเงินทะลวงหมื่นศัตรูอย่างองอาจ กระหน่ำฟาดฟัน ครั้นเสือกทวนไปชายชุดดำเป็นต้องล้มลงทุกครา

โลหิตแดงฉานไหลไปถึงปลายทวนของเขา รังสรรค์เป็นภาพความสมเพชเวทนาภาพหนึ่ง

ภายใต้การเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่งของเขา คนเหล่านี้เหมือนข้าวสาลีที่ถูกเกี่ยวโดยปราศจากกำลังต่อต้านอย่างไม่ต้องสงสัย

“ตุบ...”

อาวุธทั้งสองของเลว่อิ่งต้านทวนเงินหนักหมื่นชั่งไม่อยู่ ทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง

ทวนเงินที่เสริมแรงอย่างต่อเนื่อง กดทับพื้นใต้ฝ่าเท้าของเลว่อิ่งจนแตกออกเป็นร่อง

ไหล่ของเขาก็บาดเจ็บเพราะทวนเงินด้วย โลหิตสีแดงทะลักหลั่งออกมา

เซียวหยู่เซวียนเข่นฆ่าจนคลุ้มคลั่ง เส้นผมปล่อยสยาย ในดวงตาเจือแสงเย็นกระหายเลือด

กู้ชูหน่วนไม่สงสัยเลยสักนิด ขอเพียงเซียวหยู่เซวียนออกแรงอีกหน่อย เลว่อิ่งต้องตายแน่

จากที่วรยุทธ์เลว่อิ่งไม่ด้อยไปกว่าเซียวหยู่เซวียน แต่ด้วยบาดแผลเดิมที่ยังไม่หายดี จึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

เมื่อเห็นเลว่อิ่งจวนจะถูกเซียวหยู่เซวียนสังหาร กู้ชูหน่วนก็ใช้ดาบอ่อนที่แฝงกำลังภายในของนางวาดแนวขวางออกไป กระแทกทวนเงินของเซียวหยู่เซวียน สกัดกระบวนท่าพิฆาตสุดท้ายของเขา

ร่างสีแดงเพลิงแวบเข้ามาบังอยู่ตรงหน้าเลว่อิ่งในฉับพลัน

“ซ่า...”

ฝนตกกระหน่ำ ร่วงพรูลงมาราวกับไข่มุกสายขาด แต่มิได้ทำให้จิตอันแจ่มชัดของพวกเขาเลือนราง

ครั้นสายฟ้าผ่าเปรี้ยงก็สาดส่องดวงตากังวลคู่นั้นของกู้ชูหน่วน

และสาดส่องสายตาเคียดแค้นไร้กำลังและโศกเศร้าของเซียวหยู่เซวียนด้วย

กู้ชูหน่วนเอ่ยเสียงสั่น “เสี่ยวเซวียนเซวียน...”

นางอยากปลอบเขา อยากเช็ดคราบเลือดบนใบหน้าเขา