บทที่ 842 การพูดที่ไม่มีมูลความจริง

ทันทีหลังจากนั้น พลังสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนก็เหมือนหายเข้ากลีบเมฆไปเช่นนั้น สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เขาตกใจทันที มองไปทางรองหัวหน้าเผ่าซือคงโดยสัญชาตญาณ “เจ้าวางยาพิษงั้นหรือ?”

“ท่านเป็นขั้นสูงสุดระดับหก ยาพิษธรรมดาจะมีผลอะไรกับท่านได้ ข้าก็เพียงแค่วางผงพิษกระดูกอ่อนไปเล็กน้อย ทำให้ท่านสูญเสียพลังไปชั่วคราวก็เท่านั้น”

ผงพิษกระดูกอ่อน?

ผงพิษกระดูกอ่อนไร้สีไร้กลิ่น

คนที่โดนจะไร้เรี่ยวแรงทั้งร่าง ไม่เพียงแค่ไม่มีแรงสักนิดเท่านั้น พลังทั้งหมด......ก็จะสูญหายไปด้วย ไม่มีเวลาห้าวันหกวัน ก็ไม่มีทางจะฟื้นฟูได้โดยสิ้นเชิง

เว้นเส้าหยีกับซ่งอวี่และคนอื่นๆไปคุ้มกันอยู่เบื้องหน้าของสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนโดยปริยาย

จนถึงเวลานี้ ทั้งสองฝั่งได้แตกหักกันโดยสิ้นเชิงแล้ว สงครามใหญ่ฉากหนึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

“เจ้าวางยาพิษเมื่อไหร่กัน?”

“ก็เมื่อครู่นี้ จะว่าไป ข้าก็ต้องขอบใจนังหนูกู้ชูหน่วนนั่น นางเชี่ยวชาญการใช้ยาพิษ และนางก็เคยใช้บนตัวของข้าอยู่สองสามครั้ง ข้าเอายาพิษของนางมาใช้เล็กน้อย ศึกษาออกมาเป็นผงพิษกระดูกอ่อนแบบใหม่ วันนี้ผงพิษกระดูกอ่อนนี้ไม่มีผลต่อผู้อื่น แต่กลับเป็นศัตรูตัวฉกาจสำหรับท่านที่เป็นขั้นสูงสุดระดับหกและเป็นธาตุน้ำแข็งผู้นี้เลยล่ะ”

สุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนลองรวบรวมกำลังภายใน ทว่าทุกครั้งก็ไม่สามารถรวบรวมได้ และทันทีที่ขยับ ทั้งร่างกายของเขาก็เจ็บปวดจนเหงื่อเย็นๆแตกพลั่กออกมา

“เอายาถอนพิษมา”

“ยาถอนพิษ? หึ ยาถอนพิษของผงพิษกระดูกอ่อนยังไม่ได้ปรุงออกมาเลยน่ะ”

ผู้คนหลั่งไหลเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ในนั้นมีคนของรองหัวหน้าเผ่าซือคง และมีคนของสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนทั้งสองฝ่ายอยู่ในสถานะประจันหน้ากัน

เวินเส้าหยีกวาดตามองกองกำลังทั้งสองฝ่าย

ไม่เอ่ยถึงพวกที่เป็นกลาง กำลังคนของรองหัวหน้าเผ่าซือคงก็มีมากกว่าพวกเขาหลายเท่า

และในนั้นยังมีผู้อาวุโสระดับสูงอีกจำนวนไม่น้อย สุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนก็สูญเสียกำลังภายในไปอีก เขาก็ถูกทำลายวิทยาวุทธไปด้วยเช่นกัน คนที่มีศักยภาพที่แท้จริงก็มีเพียงแค่ซ่งอวี่และผู้อาวุโสเฉินเท่านั้น

หากทำสงครามต่อไป พวกเขาจะต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย