บทที่ 851 แล้วชีวิตของข้าไม่ใช่ชีวิตงั้นหรือ?

โจมตีขนาบข้างสองด้าน คนของเวินเส้าหยีไม่เพียงล้มไปคนแล้วคนเล่า โดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนกับการถูกตัดฟางช่วงชีวิตไปเช่นนั้น

แม้จะเป็นเช่นนี้ พวกเขาก็ยังล้อมกันเป็นกลุ่ม พยายามคุ้มกันหัวหน้าเผ่าและสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนไว้

สุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนอัดอั้นต่อเนื่องกันมาหลายวันแล้ว อัดอั้นจนถึงขีดสุดนานแล้ว ลูกศิษย์ที่ซื่อสัตย์ภักดีล้มลงไปคนแล้วคนเล่า เขาอดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วเช่นกัน

ดวงตาของซ่งหยวนเฉียบคม คิดไม่ถึงว่าจะเผาผลาญพลังแห่งจิตวิญญาณของตัวเอง เพื่อเพิ่มกำลังภายในด้วยความรวดเร็วแล้ว

พลังอันแข็งแกร่งพวยพุ่งปกคลุมทั่วทั้งตำหนักเทียนตู ทุกคนรู้สึกถูกกดดันจนอดไม่ได้แทบอยากจะหมอบลงไปที่พื้น ในใจไม่กล้ามีความคิดจะต่อต้านแม้แต่น้อย

นี่คืออำนาจความน่าเกรงขามของผู้แข็งแกร่งขั้นสูงสุดระดับหก

ทุกคนต่างพากันตกใจ

โดยเฉพาะเวินเส้าหยี

เขาเคยประสบกับภาพอันน่าเศร้าสลดของสุดยอดผู้อาวุโสอั้นเฮยที่ได้เผาผลาญพลังแห่งจิตวิญญาณแล้วครั้งหนึ่ง สำหรับลมปราณเช่นนี้ เขาเข้าใจแจ่มแจ้งกว่าผู้ใด

“ไม่..... ปู่ซ่งหยวน อย่าเลย หยุด......”

เวินเส้าหยีตะโกนเสียงดัง คิดจะพุ่งเข้าไป แต่ก็ถูกคนของรองหัวหน้าเผ่าซือคงขวางไว้ ทำได้เพียงมองดูสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนเผาผลาญพลังแห่งจิตวิญญาณทั้งหมดเพื่อฟื้นกลับสู้ขั้นสูงสุดอีกครั้งโดยทำอะไรไม่ได้เลย

ซ่งหยวนคำรามเสียงดัง “เสือไม่แสดงอำนาจ พวกเจ้าก็คิดว่าข้าเป็นแมวป่วยงั้นหรือ? ไอ้ชั่วซือคง เจ้าน่าหลันคนใจทราม ยังมีไอ้คนเลอะเลือนตงหลิงอีก วันนี้ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งสามก่อน”

“ตูม......”

คนที่เข้าใกล้สุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนล้วนถูกสะเทือนกระเด็นไป ที่ตายก็ตาย บาดเจ็บก็บาดเจ็บ ไม่รู้ว่าบนพื้นเพิ่มวิญญาณอาฆาตไปอีกมากมายเพียงใด

ลมปราณพลังนี้ทรงพลังเกินไปแล้ว แม้แต่กู้ชูหน่วยและเสี่ยวลู่ก็แทบจะถูกสะเทือนไปด้วย

“สุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวน คัดออกแล้ว” กู้ชูหน่วนกล่าว

เผาผลาญพลังแห่งจิตวิญญาณ ก็ยืนยันแล้วว่าคนคนนี้อยู่ไม่ไกลจากความตายแล้ว ไม่มีภัยคุกคามใดๆอีก

นี่เป็นเรื่องที่ดีสำหรับพวกนาง เผ่าหยกจะได้ไม่ต้องสิ้นเปลืองแรงและกำลังเพื่อต่อกรกับเขา

เสี่ยวลู่แทบอยากจะให้ซ่งหยวนจัดการผู้ที่แข็งแกร่งของเผ่าเทียนเฟิ่นให้หมดไปก่อนที่จะตาย

ซ่งหยวนพุ่งตรงไปที่ซือคงและคนอื่นๆ

ซือคงโบกมือ ให้เหล่าผู้อาวุโสใต้บังคับบัญชาของตัวเองและยอดฝีมือของน่าหลันหลิงลั่วเข้าไปสกัดกั้นสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนไว้ก่อน

ผู้ใต้บังคับของเข้าขึ้นหน้าไปแล้ว เสียดายตรงความต่างของศักยภาพ พวกเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของซ่งหยวนที่อยู่ภายใต้ความโกรธได้อย่างไร

และลูกน้องของน่าหลันหลิงลั่วก็ไม่ได้เข้าไปด้วย แต่ยืนอยู่สองฝั่ง มองดูสงครามด้วยความเย็นชา

“ปังปังปังปัง…....”

ผู้อาวุโสคนแล้วคนเล่าของเผ่าเทียนเฟิ่นกระอักเลือดแล้วล้มลงไปกับพื้น

ดวงตาทั้งคู่ของสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวนแดงก่ำราวกับฆ่าจนเสียสติไปแล้วเช่นนั้น ปากก็บ่นพร่ำ “พวกเจ้าช่วยเหลือไอ้ชั่วซือคง เข่นฆ่าพวกเดียวกัน แม้แต่เด็กผู้หญิงคนชราก็ไม่เว้น พวกเจ้าทุกคนสมควรตาย”

“ไม่......ปู่ซ่งหยวน ท่านรีบหยุดเดี๋ยวนี้”

มือสองข้างของเวินเส้าหยีถูกมัด เขาพยายามตะโกนอย่างสุดกำลัง

เขารู้ว่าทุกๆวินาทีที่เผาผลาญ พลังชีวิตของเขาก็จะต้องสูญสิ้นไปหลายปี

หากเผาผลาญเช่นนี้ต่อไป เขาก็จะไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เกิดใหม่ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการมีชีวิตรอดแล้ว

ซ่งอวี่เป็นหลานชายแท้ๆของสุดยอดผู้อาวุโสซ่งหยวน เมื่อเห็นปู่ของตัวเองเผาไหม้พลังแห่งจิตวิญญาณต่อหน้าต่อตา จิตใจของเขาก็เป็นทุกข์เช่นกัน แต่สิ่งที่เขาทำได้ก็เพียงแค่พุ่งฝ่าฟันออกไป ร่วมมือกับซ่งหยวน พาหัวหน้าเผ่าและหัวหน้าเผ่าน้อยออกไปเท่านั้น

รองหัวหน้าเผ่าซือคงผลักคนที่อยู่ข้างๆออกไปทีละคนๆ “ไป สกัดกั้นตาแก่หนังเหนียวนั่นไว้”

เข้าไปก็คือความตาย เหล่าผู้อาวุโสเหล่านั้นจะกล้าเข้าไปที่ไหน

แต่ก็ไม่สามารถฝ่าฝืนคำสั่งรองหัวหน้าเผ่าซือคงได้ เมื่อขัดขืน หากไม่ถูกเขาสังหาร ก็จะถูกเขาคิดบัญชี พวกเขาทำได้เพียงจำใจเข้าไปเท่านั้น

“น่าหลันหลิงลั่ว ทำไมคนของท่านจึงไม่เข้าไป?” ไฟโทสะอัดอั้นอยู่ในใจของรองหัวหน้าเผ่าซือคง

เดิมทีคนที่เผาผลาญพลังแห่งจิตวิญญาณจะไม่สามารถยืนหยัดอยู่ได้นาน

เพียงแค่ถ่วงเวลาเขาไว้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไม่สูญสิ้นพลังจนตาย

น่าหลันหลิงลั่วกล่าว “นู้น ไม่ใช่ว่ายังมีหัวหน้าเผ่าอีกหรือ? หัวหน้าเผ่าเป็นถึงระดับเจ็ด หากว่าพวกเขาทั้งสองเคลื่อนไหวโจมตีพร้อมกัน ทุกคนวิ่งเข้าไปต่อสู้กับซ่งหยวนหมดแล้ว แล้วใครจะมาคุ้มกันหัวหน้าเผ่า?”