บทที่ 854 หัวหน้าเผ่าเทียนเฟิ่นได้สติ

สายตาของเวินเส้าหยีเย็นชาเกินไป

แววตาชนิดนั้นเป็นแววตาที่รองหัวหน้าเผ่าซือคงก็ไม่เคยเห็นมาก่อน

เขาตะโกนด้วยความร้อนใจ “รีบคุมตัวเวินเส้าหยีไว้ สะกดจุดเขาไว้”

หากว่าเขาไม่ได้ถูกซ่งหยวนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส เขาก็ควบคุมเวินเส้าหยีไปนานแล้ว

แทบจะในเวลาเดียวกันกับที่ซือคงเอ่ยปากน่าหลันหลิงลั่วก็สะกดจุดของเวินเส้าหยีไว้แล้ว

แต่น่าเสียดายแม้ว่ากระดูกสะบักของเวินเส้าหยีจะถูกดึงไปแล้ว วิทยายุทธถูกทำลาย แต่กระบวนท่าของเขายังอยู่

ด้วยความชำนาญของกระบวนท่า เวินเส้าหยีหลบเลี่ยงออกจากการโจมตีของน่าหลันหลิงลั่ว แย่งเวลามาได้เล็กน้อย

เวลาเพียงเล็กน้อยนี้ก็เพียงพอให้เขาแสดงสัญญาณมือ เริ่มการทำงานของกลไก

“กึก.....”

เพิ่งจะทำสัญญาณมือออกไป เวินเส้าหยีก็ถูกสะกดจุดแล้ว มุมปากของเขาปริขึ้นเป็นรอยยิ้มอันเย็นยะเยือก

สีหน้าของน่าหลันหลิงลั่วโกรธจนเขียวทันที

หากเป็นก่อนหน้านี้ พินาศย่อยยับไปด้วยกันก็พินาศย่อยยับไปด้วยกัน

แต่ตอนนี้.....

กู้ชูหน่วนอาจอยู่ที่นี่ ซึ่งหมายความว่านางก็จะตายเช่นกัน

เขาเกลียดกู้ชูหน่วน

แต่เขาไม่อยากให้กู้ชูหน่วนตายแบบนี้ในเผ่าเทียนเฟิ่น นางจะตาย ก็ต้องตายในน้ำมือของเขา

เหตุร้ายที่เกิดขึ้นมากมาย

ในขณะที่ทุกคนอยู่ในความกระวนกระวาย

ผู้ทรงพลังค้ำฟ้าผู้หนึ่งกวาดไปทั่วทุกแห่งหน อำนาจอันทรงพลังเข้ามา

ตลอดทางที่ผ่าน ทั้งหมดล้วนเป็นซากศพ

ไม่ว่าจะเป็นคนของรองหัวหน้าเผ่าซือคง หรือคนของน่าหลันหลิงลั่ว ไม่ต้องพูดว่าจะสู้ผู้ทรงพลังค้ำฟ้านั่นไม่ได้ แม้แต่จะเข้าใกล้เขาก็ยากแล้ว

ทุกคนต่างพากันแหงนมองขึ้นไป

กลับเห็นคนที่สังหารเข้ามา ก็คือเวินเฉิงเทียนหัวหน้าเผ่าของเผ่าเทียนเฟิ่น

สีหน้าของรองหัวหน้าเผ่าซือคงเปลี่ยนไปมาก

เขาไม่ได้จิตมารครอบงำ กำลังจะตายหรอกหรือ?