บทที่ 858 เผาตายทั้งเป็น

“พวกเจ้าถอยไปก่อน ให้พวกเราจัดการเถอะ” ผู้อาวุโสผมสีขาวหนวดเคราขาวไม่กี่คนของเผ่าเทียนเฟิ่น รวมทั้งสุดยอดผู้อาวุโสต่างพากันเอ่ยปาก

เวินเส้าหยีคุกเข่าลง “ผู้อาวุโสทุกท่าน ขอร้องพวกท่าน ช่วยรักษาท่านพ่อของข้าให้หายด้วยเถอะ ขอร้องพวกท่านล่ะ”

“หัวหน้าเผ่าน้อย นี่ท่านทำอะไร รีบลุกขึ้น นี่ท่านจะทำให้พวกเขาอายุสั้นนะ”

เวินเส้าหยีหัวเราะเจื่อนๆ “ข้าเป็นหัวหน้าเผ่าน้อยของเผ่าเทียนเฟิ่นหรือไม่ก็ยังไม่รู้ แต่ในใจของเส้าหยี หัวหน้าเผ่าก็คือท่านพ่อแท้ๆของข้าตลอดไป”

“นอกจากว่าหัวหน้าเผ่าจะยอมรับด้วยตัวเองว่า ท่านไม่ใช่ลูกชายของเขา และไม่ใช่หัวหน้าเผ่าน้อยของเผ่าเทียนเฟิ่น ไม่เช่นนั้น ท่านก็เป็นหัวหน้าเผ่าน้อยของพวกเราตลอดไป”

เวินเส้าหยีเบ้าตาแดง ความซาบซึ้งใจชนิดหนึ่งผุดขึ้นในจิตใจของเขาเงียบๆ

“ขอฝากด้วย” เสียงของเขาสะอึกสะอื้น

ผู้อาวุโสหลายคนพยักหน้าด้วยความจริงจัง “วางใจเถอะ พวกเราจะพยายาม”

เวินเส้าหยีถอยออกไป กำมือด้วยความกังวลอยู่นอกห้องศิลาอยู่ตลอด และมองไปที่ประตูห้องลับที่ปิดสนิทอยู่บ่อยๆ

ด้านข้าง ลูกศิษย์ไม่กี่คนมารายงานสถานการณ์อย่างต่อเนื่อง

“หัวหน้าเผ่าน้อย ด่านสำคัญของเผ่าเทียนเฟิ่นเราถูกทำลายแล้ว นอกจากแดนต้องห้าม พื้นที่ทั้งหมดก็ถูกยึดไว้หมดแล้ว รวมทั้งตำหนักเทียนตูก็ถูกทำลายไปแล้วขอรับ”

“หัวหน้าเผ่าน้อย ลูกศิษย์ที่ถอยกลับมาที่แดนต้องห้ามไม่ทันล้วนถูกพวกเขาจับไปเป็นเชลยหมดแล้วขอรับ”

“หัวหน้าเผ่าน้อย คราวนี้หุบเขาตันหุยร่วมมือกับเผ่าหยก เคลื่อนกองกำลังทั้งหมดของพวกเขามา อีกทั้งได้วางยาพิษเผ่าเทียนเฟิ่นของเราในหลายสถานที่ บวกกับรองหัวหน้าเผ่าซือคงโจมตีขนาบทั้งในและนอก เผ่าเทียนเฟิ่นของพวกเราจึงได้พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเช่นนี้”

“รองหัวหน้าเผ่าน้อย ผู้อาวุโสฉี ผู้อาวุโสสือ ผู้อาวุโสโม่และผู้อาวุอื่นอีกยี่สิบกว่าท่านเสียชีวิตในสนามรบ”

ข่าวร้ายแต่ละข่าวส่งมาเรื่อยๆ

จิตใจของเวินเส้าหยีไม่เคยหนักหน่วงขนาดนี้มากก่อน

“ซือคงไอ้คนทรยศนั่นควรจะบดศพมันเป็นหมื่นๆชิ้น เผากระดูกให้เป็นผุยผงไปจริงๆ” ผู้อาวุโสหวงที่อยู่ข้างๆเวินเส้าหยีกระทืบเท้าด้วยความโกรธแค้น

“จะไม่ใช่ได้ไงล่ะ หากว่าให้ข้าจับเขาได้ ข้าจะต้องสับเขาเป็นพันหมื่นมีดเป็นแน่”

เวินเส้าหยีเอ่ยถาม “ทัพหงส์ล่ะ? เสียหายเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ครั้งนี้หากไม่ใช่เพราะทัพหงส์เข้าช่วยอย่างสุดกำลัง ก็กลัวเพียงแค่พวกเราคงจะหนีออกมาไม่ได้ แต่ทว่าทัพหงส์กลับ....เสียหายหนักจนน่าอนาถ”