บทที่ 947 ข้อตกลงความสัมพันธ์

ตระกูลไป๋หลี่และตระกูลซ่างกวนขัดแย้งกันขึ้นมา ต่อสู้กันจนมืดฟ้ามัวดิน บ้านกระเบื้องพลิกกระเด็น

คนมากมายในตระกูลไป๋หลี่ต่างพากันตกตะลึงแล้ว

เพราะตระกูลซ่างกวนนอกจากซ่างกวนชิงแล้ว ด้านนอกยังมีคนซุ่มอยู่อีกมากมาย ยิ่งทำให้คนของตระกูลไป๋หลี่คิดว่า คนที่เป็นคนขโมยของไปจนเกลี้ยงก็คือตระกูลซ่างกวนขึ้นไปอีก

และตระกูลซ่างกวนก็คิดว่าตระกูลไป๋หลี่คิดอยากจะปิดบังเรื่องการฆ่าคนเพื่อขโมยยา จึงตั้งใจสร้างปัญหาให้ทุกทาง

ที่สำคัญที่สุดก็คือ คนของตระกูลซ่างกวนปะปนเข้ามาในตระกูลไป๋หลี่ คิดไม่ถึงว่ายังจะสามารถค้นหายาชั้นสูงระดับสองออกมาได้สามเม็ดจริงๆ

ยานี้เหมือนกับยาที่หายไปของพวกเขาเป๊ะๆ

ความขัดแย้งทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้ง ทะเลาะกันวุ่นวายจนหมาไก่เตลิดไปหมด

ตระกูลใหญ่ทั้งสี่ไม่ได้ต่อสู้กันอย่างเป็นทางการมานานเพียงใดแล้ว

และในคืนนี้ ยอดฝีมือของทั้งสองตระกูลใหญ่ล้วนออกมากันหมด คนทั้งพระนครล้วนรู้สึกหวาดผวา

คนของตระกูลไป๋หลี่ล้วนถูกการต่อสู้ตรงนั้นหลอกล่อไปหมดแล้ว

เสี่ยวจิ่วเอ๋อร์หัวเราะฟ่อฟ่อ เลื้อยออกไปด้วยตัวเอง ให้คนของตระกูลไป๋หลี่เข้าไปในหอสมบัติ

ไม่นาน กู้ชูหน่วนก็แปลงโฉมเป็นคนของตระกูลไป๋หลี่ ออกไปจากหอสมบัติภายใต้การปกป้องของเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์

ไป๋หลี่เจิ้นกล่าวด้วยความเดือดดาล “ของล้ำค่านับไม่ถ้วนในหอชุ่ยอวี้อันใหญ่โต คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะปล้นไปจนเกลี้ยง ไม่เหลือไว้แม้สักนิด รังแกคนมากเกินไปแล้ว”

ที่น่าเกลียดชังที่สุดคือ ยาชั้นสูงระดับสองสามเม็ดที่เขาแย่งชิงมาด้วยความยากลำบาก ก็ถูกตระกูลซ่างกวนขโมยกลับไปแล้วด้วยจริงๆ

ขโมยกลับไปไม่ว่า ยังจะถูกหลอกอีก

นิสัยของไป๋หลี่หยุนเยว่นับได้ว่าดี

แต่ว่าทรัพย์สินในบ้านของตัวเองถูกคนอื่นยึดไปหมดแล้ว

แม้แต่ยาที่พวกเขาเก็บสะสมมาด้วยความยากลำบากนับหลายร้อยปี สมุนไพรปรุงยาชั้นดีวิธีการต่างๆ ก็ถูกปล้นไปจนเกลี้ยง แม้แต่เมล็ดพันธุ์ก็ไม่เหลือไว้

เกินไป

ช่างเกินไปแล้วจริงๆ

หากว่าตระกูลไป๋หลี่สามารถกล้ำกลืนได้แม้แต่สิ่งนี้ พวกเขาก็ไม่คู่ควรที่จะถูกเรียกว่าตระกูลไป๋หลี่หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แล้ว

ที่นี่ทะเลาะกันจนเกิดเสียงอึกทึกครึกโครม

กู้ชูหน่วนหาบ้านร้างที่ห่างไกลออกไปและไม่มีคนอยู่เพื่ออยู่อาศัย

นางจิ้มหัวเจ้าเสือน้อย ยิ้มแล้วกล่าว “ในช่วงเวลาวิกฤติ เจ้าก็ยังมีประโยชน์อยู่เล็กน้อย ตำแหน่งที่วางยาระดับสองสามเม็ดประจวบเหมาะกับจังหวะที่ตระกูลซ่างกวนพบเห็นได้พอดี”