บทที่1236 ขั้นสูงสุดระดับห้า

“อย่างไรข้าก็เป็นราชางูเก้าหัวมรกต ให้ข้าเป็นอุปกรณ์ขนย้ายไม่ดีเท่าไหร่มั้ง?”

“ใครให้เจ้าย้ายกัน เจ้ารู้ไม่ใช่เหรอว่าอ๋องเสวี่ยอยู่ไหน? ไปหาเขาสิ เขาจะส่งคนมาขนย้ายมันเอง”

เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์ลูบท้องกลมโตของตัวเอง แล้วพูดว่า “นายหญิง มันไกลมากนะ เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์ต้องเสียแรงเยอะเลย”

“หมูย่างสองตัว”

“ยี่สิบตัว”

“สองตัวเท่านั้น ห้ามต่อรอง ถ้าเจ้าไม่ไป ข้าจะหาคนอื่นเอง”

เห็นกู้ชูหน่วนไม่ยอมให้ต่อรอง เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์ก็เลยต้องยอมฝืนใจตกลง “นายหญิง ข้าจะเอาหมูตัวใหญ่สองตัวนะ”

“วางใจได้ เจ้าได้กินจนอิ่มตายแน่ ไม่ให้เจ้าอดตายหรอก”

“เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์อิ่มไม่ตายหรอก นายหญิงทำบุญเยอะๆได้นะ”

ทำบุญบ้าอะไร

เวลานางมีจำกัด ไม่มีเวลามาย่างหมูให้เขาหรอกนะ ย่างแค่สองตัวก็พอแล้ว

กู้ชูหน่วนโยนผ้าเช็ดหน้าออกไป เดินออกจากถ้ำแล้วพูดว่า “ข้าต้องจำศีล ข้าจะทะลุระดับหกในระยะเวลาที่สั้นที่สุด เจ้าทำตามคำสั่งของผ้าเช็ดหน้านี้นะ”

เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์ส่ายหัวมองดูข้อความบนผ้าเช็ดหน้า แลบลิ้มแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “นายหญิง ท่านควรจะต่อกรกับราชินีโหดนั่นนะ แต่ว่า……ท่านไม่อยากเป็นราชินีบ้างเหรอ? ทำไมต้องยกตำแหน่งให้อ๋องเสวี่ยด้วยล่ะ เป็นราชินีสามารถมีนายบำเรอได้เยอะนะ”

“ให้เจ้าไปทำก็รีบไปซะ ทำไมพูดเยอะขนาดนี้ ถ้าพูดมากอีก เดี๋ยวข้าจะจับเจ้ามาย่างกินเลยนะ”

“ก็ได้ นายหญิงวางใจได้เลย เสี่ยวจิ๋วเอ๋อร์ไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอน แต่ตำแหน่งจักรพรรดิ นายหญิงต้องคิดพิจารณาให้ดีนะ การเป็นราชินีไม่เพียงแต่ได้ปกครองทั้งแคว้น ยังสามารถครอบครองหนุ่มหล่อนับไม่ถ้วนได้ด้วย มีสุรายาหอม นึกถึงตอนที่ท่านได้ดื่มสุราชมจันทร์กับเย่จิ่งหาน เซียวหยู่เซวียนและเวินเส้าหยีสิ ได้ท่องบทกลอนและวาดภาพด้วยกันอีก”

กู้ชูหน่วนตบหัวของมันอย่างไม่เกรงใจ

“เลิกคิดไปได้เลยนะ ทุกคนรู้ดีว่า ที่เจ้าอยากให้ข้าเป็นราชินีเพื่อที่จะได้กินของอร่อยไม่อั้นน่ะสิ”

เย่จิ่งหานกับเซียวหยู่เซวียนอาจจะอยู่ด้วยกันได้