บทที่175 เล่นสกปรก ใครไม่เป็นบ้าง

อี้เฉินเฟยจัดแจงทาสบำเรอนั่งกระเช้าออกไปโดยเร็ว ด้านหนึ่งก็พยุงเย่เฟิงที่เมาเหล้าขึ้นมา อีกด้านก็ดึงกระเช้าคันสุดท้ายในมือของกู้ชูหน่วนไว้

“รีบไปเร็ว”

“พวกเจ้าขึ้นไปก่อนเลย ข้าค่อยตามไปทีหลัง” กู้ชูหน่วนมองไปยังที่ไกลๆเป็นระยะ ที่นั่นมีกลิ่นของยอดฝีมือที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ใช่ว่านางจะรู้สึกไม่ได้

แววตาเย็นนั้นกวาดตามองไปรอบๆ เห็นเพียงศพที่นอนตายเกลื่อนอยู่บนพื้น กลิ่นคาวของเลือดอบอวลไปทั่วยอดเขา

นางยื่นมือไปหยิบลูกปัดออกมาจากกระเป๋าแล้วสาดไปยังหอสัญญาณ ก็ถึงวิ่งไปยังกระเช้าและตะโกนไปด้วยว่า “ฝูกวง ขึ้นกระเช้าเร็ว”

“นายหญิง ไส้เชือกลับเส้นสุดท้ายยังหาไม่เจอขอรับ”

“หาไม่เจอก็ช่างเถอะ รีบขึ้นมาก่อน”

“นายหญิงไปก่อนเลยขอรับ ข้าค่อยตามไปทีหลัง”

กู้ชูหน่วนกระทืบเท้า

เจ้าโง่นี่จริงๆเล้ย

เดี๋ยวพวกเขาไปกันหมดแล้ว เขาจะตามมายังไงล่ะ?

“ข้าสั่งให้เจ้ารีบขึ้นมาบนกระเช้าเดี๋ยวนี้”

ฝูกวงที่อยู่ด้านล่างเหวแววตาประกายไปด้วยความลังเล

เขาไม่อยากขัดคำสั่งนายหญิง แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งโอกาสที่จะยื้อเวลาการหลบหนีให้กับนายหญิง

กู้ชูหน่วนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ฝูกวงรวบรวมพลังขั้นสิบไปยังยอดฝีมือที่ตามมาด้านหลัง ก็ถึงใช้หน้าผาเป็นตัวช่วยในการกระโดดขึ้นกระเช้า

“อ๊าก……”

ในความมืดมิดมีเสียงร้องอย่างทรมานดังขึ้น

ต่อมาก็มีเสียงโกรธแค้นของถันจู่หลินดังขึ้น “จะไปไหน”

ด้านหลังของถันจู่หลินมียอดฝีมือกลุ่มหนึ่งไล่ตามมา

ลูกธนูนับพันยิงไปที่พวกเขาเหมือนสายฝน