บทที่194 ไม่เคยทำอะไรตามหลัก

เสวียซาอึ้ง เขาคิดให้ตายก็คิดไม่ออกสักที แม่นางกู้เหมือนกับเพื่อนเก่าคนไหนของนายท่าน

เขาติดตามนายท่านมาตั้งแต่เด็ก นายท่านเหมือนจะ……ไม่มีเพื่อนเลยนะ……

เสวียซาก้มหน้าลงไม่กล้าพูดอะไร เงียบรอฟังคำสั่งจากเขา

แต่จอมมารกลับไม่ออกคำสั่งสักที แต่เหมือนกำลังพูดเองเออเอง พึมพำออกมาเสียงเบาว่า “นางเหมือนกับผู้หญิงคนนั้นมาก นางร่าเริงกว่านางเยอะมาก ที่เหมือน……ก็มีแค่ดวงตาคู่นั้น”

ผู้หญิง?

หรือว่าจะเป็นเจ้าสำนักสำนักอสุรา?

นายท่านฆ่านางไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

เงียบอีกสักพักใหญ่ เสวียซาพูดอย่างระมัดระวังว่า “นายท่านบาดเจ็บหนักหลังจากสู้กับเจ้าสำนักสำนักอสุรา เรื่องที่รักษาตัวอยู่ในป่าไผ่ หัวหน้ากองธงดอกพลัมเป็นคนเผยแพร่ออกไปขอรับ”

“ผู้ที่เข้าร่วมกบฏและลอบสังหารมีหัวหน้ากองธงดอกพลัม หัวหน้ากองธงดอกท้อ หัวหน้ากองธงทับทิม และหัวหน้ากองธงดอกบัว รวมไปถึงพวกผู้พิทักษ์ขวา ไม่ทราบว่านายท่านจะจัดการพวกเขายังไงขอรับ”

“ก็แค่พวกเศษสวะ ยังกล้าแว้งกัดเจ้านายอีก ฆ่าไปก็จบเรื่อง”

“ฆ่าหัวหน้ากองธงทั้งสี่……ทั้งหมดเลยเหรอขอรับ?” เสวียซาหายใจถี่ขึ้น

หัวหน้ากองธงสิบสองคนฆ่าสี่คน งั้นเผ่าปีศาจก็ขาดคนเก่งๆไปเกือบครึ่งเลยนะ

“ทาสชั่วสองคนนี้อยู่ในการควบคุมของใคร?”

“เหมือนจะเป็นหัวหน้ากองธงเบญจมาศขอรับ”

“งั้นเหรอ……”

จอมมารเด็ดดอกเบญจมาศสีชมพูสดใหม่ลงมือหนึ่งดอก จับไว้ในมือเล่นๆ กระตุกรอยยิ้มมุมปากอย่างโหดเหี้ยม แล้วบีบดอกเบญจมาศจนแหลกละเอียด “วันนี้ข้าเห็นเขาแล้วไม่สบายใจ ฆ่าพร้อมกันเลย”

เสวียซาสูดหายใจเข้าลึกๆ

แค่เพราะทหารสองนายนินทาเรื่องผู้พิทักษ์ขวา รบกวนเวลาอันดีงามของนายท่านกับคุณหนูกู้ ดังนั้นนายท่านจึงระบายความโกรธไปที่หัวหน้ากองธงเบญจมาศงั้นเหรอ?

แม้จะรู้สึกว่าหัวหน้ากองธงเบญจมาศโดนลูกหลงไปด้วย เป็นแพะรับบาปโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เสวียซาก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่ดี

หัวหน้ากองธงที่สิบสอง หัวหน้ากองธงห้าคนถูกประหาร ต้องเป็นข่าวดังไปทั่วใต้หล้าแน่นอน

รูปแบบของเผ่าปีศาจ ก็คงเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

จอมมารกวาดตามองไปยังเส้นทางที่กู้ชูหน่วนเดินจากไป ความเย็นชาบนร่างกายก็จางหายไปมาก เขาแค่ยิ้มสิ่งของบนโลกนี้ก็ไร้สีสันทันที