ตอนที่ 23
บทที่23 แสร้งเป็นหมู เพื่อหลอกกินเสือ นางถนัดเลยล่ะ
October 21, 2026
“แต่ว่า……”
“ข้าคิดว่าคุณหนูห้ากู้พูดมีเหตุผล การเดิมพันนี้ ข้าชนะแน่นอน มีอะไรต้องกลัวกัน”
ว่าแล้ว นางก็ถือพู่กันขึ้นมาเขียนชื่อตัวเองลงไป
กู้ชูหลันกลัวว่ากู้ชูหน่วนจะกลับคำ ก็เลยเร่งให้นางเขียนชื่อลงไป กู้ชูหน่วนจ้องพู่กันที่นางยื่นมาอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจประทับลายนิ้วมือของตัวเองลงไป
ทุกคนหัวเราะกันอีกครั้ง
“แค่ชื่อตัวเองยังเขียนไม่เป็นเลย ยังอยากเข้ารอบสุดท้ายอีก ฝันลมๆแล้งๆไปได้”
“นี่ ถ้าต้องตกอยู่ในมือองค์หญิงตังตัง ยอมตายยังจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องถูกทรมาน”
หลิวเยว่และคนอื่นๆพูดโน้มน้าว แต่พูดยังไงนางก็ไม่ฟังเลย พวกนางจึงได้แต่เป็นห่วง วันนี้พี่ใหญ่ของพวกเขาเซียวหยู่เซวียนไม่รู้ว่าทำไม ตอนนี้ถึงยังมาไม่ถึง
ทุกคนต่างก็คิดว่ากู้ชูหน่วนต้องแพ้เป็นแน่ มีเพียงกู้ชูหยุนที่รู้สึกสงสัย
นางก็ไม่ได้พูดเตือนองค์หญิงตังตังจริงๆ แค่พูดไปตามมารยาท
องค์หญิงตังตังยิ้มอย่างได้ใจ “ถ้าเจ้าแพ้ ข้าจะให้เจ้าตบหน้าตัวเองหน้าราชวิทยาลัยห้าร้อยครั้ง ข้าจะขังเจ้าไว้ในสนามประลองสัตว์ร้าย ให้เจ้าถูกสัตว์ร้ายพุ่งชน ข้าจะยัง……”
“องค์หญิง รอเจ้าชนะก่อนค่อยพูดอวดได้ไหม? ถ้าเจ้าแพ้ ระวังจะอับอายขายขี้หน้าล่ะ”
“ข้าจะแพ้ได้ยังไง”
“เด็กดี เรียกอาสะใภ้ให้ฟังหน่อยสิ ข้าอาจจะไม่เอาเงินของเจ้าก็ได้นะ”
องค์หญิงตังตังตะคอกเสียงดังว่า “กู้ชูหน่วน”
“ข้าอยู่นี่แล้วไง”
“เจ้า……หึ รอข้าชนะก่อนเถอะ ข้าจะทรมานเจ้าให้ดูเลย”
องค์หญิงตังตังโมโหอย่างมาก โกรธจนเดินเข้าไปในห้องเรียน
กู้ชูหลันแสยะยิ้มเย็นชา “รนหาที่เอง สมน้ำหน้า”
กู้ชูหน่วนขวางทางนางไว้ ลูบคางตัวเองแล้วพูดว่า “น้องห้าเหมือนจะไม่พอใจข้ามากเลยนะ”
ไร้สาระ นางจะพอใจได้ยังไง?
ถ้าไม่ใช่นาง นางคงไม่ต้องเสียความบริสุทธิ์ไป มือซ้ายขวาของฮูหยินเซี่ยหยู่ก็ไม่ต้องตายไป นางต้องคิดบัญชีกับกู้ชูหน่วนอีกหลายเรื่องเลยล่ะ
“เอาเป็นว่า พวกเรามาเดิมพันกันไหม”
“เดิมพันยังไง”
“เจ้าก็เป็นแค่บุตรอนุภรรยา น่าจะมีเงินไม่เท่าไหร่ งั้นก็เดิมพันสองแสนตำลึงแล้วกัน ถ้าเจ้าแพ้ ให้ข้าสองแสนตำลึง”
กู้ชูหลันแทบจะกระอักเลือดออกมา
แม้นางจะเป็นบุตรอนุภรรยา แต่ตำแหน่งในจวน เทียบกับนางที่เป็นบุตรภรรยาเอกแล้ว สูงส่งกว่าร้อยเท่าพันเท่า
แต่ทว่าสองแสนตำลึง……
ทั้งจวนเฉิงเซี่ยงรวมกันแล้ว เกรงว่าจะไม่มีเงินสองแสนตำลึงนี่สิ?
นี่อยากให้นางลำบากใจงั้นเหรอ?
หรือว่า นางรู้ว่าท่านตาเอาสมบัติทั้งหมดให้นางควบคุม ถึงได้ตั้งใจพูดสองแสนตำลึง?
กู้ชูหลันยิ่งคิดก็ยิ่งมีความเป็นไปได้ ไม่งั้นนางเป็นแค่บุตรอนุภรรยาแม้จะได้รับความโปรดปรานมากแค่ไหน จะมีเงินสองแสนตำลึงได้ยังไง
ทุกคนต่างก็คิดว่ากู้ชูหน่วนบ้าไปแล้ว
บุตรอนุภรรยาจะมีเงินสองแสนได้ยังไง อย่าว่าแต่นางเลย ไม่ว่าใครที่อยู่ตรงนี้ ก็ไม่มีเงินสองแสนเยอะขนาดนี้หรอก
กู้ชูหน่วนกะพริบตาน่าสงสาร “ไม่กล้าสู้กับข้า งั้นก็ช่างเถอะ ข้าก็ไม่อยากสู้กับคนขี้ขลาดเช่นกัน”
“เจ้าว่าใครขี้ขลาดกัน?”
“ใครไม่กล้าสู้ ก็ว่าคนนั้นไงล่ะ”
“งั้นถ้าเจ้าแพ้ล่ะ? เจ้าก็จะให้ข้าสองแสนตำลึงงั้นเหรอ?”
“ข้าไม่มีทางแพ้หรอก”
“เหอะ ถ้าเจ้าแพ้ ข้าจะตัดแขนขาสองข้างของเจ้าทิ้งเสีย”
“ได้อยู่แล้ว ปากพูดไม่มีหลักฐาน เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ด้วย เดี๋ยวเจ้าจะขี้โกงไม่ให้ข้าสองแสนตำลึง อ้อ ใช่สิ ตอนที่เขียน ก็เขียนว่าเดิมพันกับพระชายาหานด้วยล่ะ”